'Is een Endemol-artiest te lastig, dan seint Joop: knal 'm maar kapot': Het netwerk van gossip-nestor & zakenman Henk van der Meyden

Woordenschat van 121, maar boerenslim. Tegenwoordig 'adviseert' hij ook royalty. Veertig jaar in het roddelgenre: vooral gebakken lucht over artiesten bij wie hij een zàkelijk belang heeft....

Het fenomeen Van der M. is nogal eens beschreven als de veelkakker met die groenbemoste tanden, zodat je je afvraagt of het waar is wat je wel hoort: dat journalisten elkaar maar naschrijven. De foto die dagelijks op pagina 'Privé' in De Telegraaf wordt afgedrukt, verschaft geen uitsluitsel; hierop klemt Nederlands meest gehoonde en nog meer aanbeden gossip-journalist zijn lippen op elkaar.

Boven een wit coltruitje kijkt hij de lezer aan met de borende blik van een autoverkoper die een top-occasion in de aanbieding heeft. Zijn oogopslag dwingt het lezeressenbestand de ochtendsherry nog even te laten staan: LEES MIJ. Want wil Henk van der Meyden iets beklemtonen, dan hanteert hij KAPITALEN als metaforen van literair vernuft.

Zo onderscheiden de personages die bij hem sterren heten, zich van ons miezerige bestaan. Een Pamela Anderson zal zeker een beeldschoon kind baren nu de babykamer voor een halve ton is ingericht. Een Jerry Hall moet erg boos wezen op echtgenoot Mick Jagger na diens samenzijn met fotomodel Carla Brundi in het exclusieve Halcyon Hotel ('LAAT JERRY DIT OVER HAAR KANT GAAN?').

En jeetje, Liz Taylor laat zich alwéér uitkleden, en wel door haar achtste ex-echtgenoot! En zielig hoor, dat zijn Griekse charter zoveel vertraging ondervond dat André van Duin (altijd gewoon gebleven) voor 140 wachtende landgenoten de lolbroek moest uithangen.

Sharon Stone schijnt trouwens vastbesloten bezwangerd te geraken van een losse macho-minnaar met een IQ van 154.

En erg hè, van Caroline Kaart.

De succesvolste pagina in de gezondverstand-krant berust op het sleutelprincipe van iedere aankomende, dan wel gesjeesde, of gewoon aandachtverslaafde carrièremaker in het artiestenmilieu: Van der Meyden bellen - daarna pas de rest! - om jouw ten onrechte genegeerde, of in het slop geraakte personality ('Nederland is eigenlijk te klein voor mijn talent') te laten oppoetsen in proza waarbij een mavoscholier de tenen kromt van plaatsvervangende gêne.

Een stuk van Henk brengt brood op de plank. Er moet wel een exploderend huwelijk tegenover staan, een drugsverslaafde dochter, een stil verdriet, een slaapkamergeheim, een jaloerse minnaar, een frauduleuze schoonvader. In ruil voor een rolletje in het vermaakslabyrint van Henks boezemgabber Joop van den Ende. Voor wat hoort wat.

Hij kan je maken en breken, Henk. Daarbij verbleekt elke vorm van onthullingsjournalistiek. Procédé: staf van ghostwriters belt in zijn opdracht potentiële slachtoffers af. Is zo iemand genoeg getergd, dan zegt Henk: 'Kom, vertel alles over je scheiding maar aan mij, dan ben je van de ellende af.' Bingo. Inmiddels is het roddelblad Privé, Henks goudmijn (al is hij hoofdredacteur af) op dat punt nog heilig vergeleken met vileine concurrenten als Story en Actueel.

Soms tuint Henk erin. 'Gasten van Rijk de Gooyer geveld door voedselvergiftiging' - pardon, een practical joke van Rijk zelf. Not amused, Henk.

Bij de grootgrutter in gossip, decennia lang het vleesgeworden monopolie van de showbizz-journalistiek, worden de mensen eerst sterren en vervolgens worden die sterren mensen. In de democratiseringsgolf en het ogenschijnlijk wegvallen van sociale barrières, gloorde achter de tredmolen van alledag een ongekend publieksbezit. Henk hoefde het slechts aan te boren. Wie op onbestemde leeftijd niet wil ver-macrameeën, beleeft 't mee met Privé.

Echtscheiding? Alimentatie? Het drama achter de schone schijn der celebrities heeft in de doorzonwoning het doktersromannetje als substituut verslagen. Voyeurisme is big business. Van der Meyden, wegbereider van het roddelbladencircuit, had het scherp gezien.

In zijn Club Privé aan het Amsterdamse Leidseplein (voorgeborchte van z'n weekblad) liet hij de elkaar aflebberende Annekes Tannekes Grönloh en bohémiens als Ramses Gekkie-toch Shaffy honderduit kwebbelen over hun nieuwe kapper, hun nieuwe dieet, hun nieuwe lover, hun nieuwe goeroe of dito labrador. Party! Foto d'r bij en de nouveau riche stoof erop af, zoals zij later de eettent van Joop Braakhekke naar het niveau van haar eigen beschaving tilde.

Je kunt makkelijk beweren dat 'Nederlands beste slechte journalist' glibberweke glittersensatie opsnuit; Van der Meyden heeft zijn reactie klaar: 'Als ik dood ga, hangen mijn collega's onmiddellijk de vlag uit'. En blijken straks geheid artiesten die achter zijn rug om nog hebben geroddeld over Henks 'nichterige' poppenverzameling, krokodillentranen op bestelling te kunnen produceren. Geen hoon hindert de gedisciplineerde Haagse slagerszoon in zijn rangschikking van de 121 woorden uit de Nederlandse taalschat die hem ter beschikking staan. Al 35 jaar geen geringe prestatie.

Krijg met steenkolen-Engels Liz Taylor 's nachts maar eens zo ver om op een Hilton-sofa tegen je aan te leunen. 'Ik zeg tegen haar: je bent geweldig geweest vanavond op de veiling.' Over Mae West: 'Ik heb veel vrouwen gesproken, maar een vrouw van tachtig die maar blijft flirten, de handen op je dij legt - wat moet je ermee?'

Hoogtepunt uit Henks memoirettes (van 1974 alweer) is deze, over een met name genoemde Nederlandse artieste: 'Ik bel haar weer. De telefoon gaat over. . . je hersens werken snel. Je denkt aan haar echtgenoot die twee dagen geleden op zijn atelier in Rotterdam zelfmoord pleegde. . . Ze waren nog bij je in Club Privé. Ze leken gelukkig toen.'

Dat zijn zinnen om hardop te lezen. Je hoort Karin Bloemen, niet van de straat toch, al declameren: 'Ik zie de kwetsbaarheid in haar ogen, die de hele avond zo brutaal en zo uitdagend een hele zaal lijken te betoveren. . . Ze heeft nu de innerlijke rust gevonden door haar gezin, door misschien ook dat dal waar ze doorheen ging. . .'

Uithuilen op Van der M.'s (weer) roosvrije schouder? Zelfs La Bloemen, vedette van de politiek correcte gemeente zeg maar, ging in juni dit jaar met haar decolleté vol voor de bijl. Je hoort artiesten nogal eens beweren dat ze er álles aan doen om Van der Meyden te vermijden - een woordspelinkje doet het in dit verband altijd goed - maar dat ze er de laatste keer 'helaas niet omheen konden'.

Jan van Doorn, producent van de Staatsloterijshow, maakt dat van nabij mee. Stuk voor stuk, zegt Van Doorn, 'willen ze maar wat graag een paginaatje egotrippen'.

Wat drijft nou zo'n Bloemen naar 'de Robespierre van De Telegraaf die opgescheept zit met de drol van z'n eigen impotentie' (tv-regisseur Bob Rooyens)? Via Bloemens productiebureau is geen reactie te verkrijgen, maar een beetje theater-watcher kent het antwoord: Bloemens nieuwe show La on tour loopt dan voor geen meter. Bloemen kan zich na vroegere avonturen geen financieel debacle veroorloven. 'Gut kind, maak toch een deal met Henk', hoor je Karins intimus en Van der Meyden-coryfee Gerard Joling al snateren. 'Iederéén doet 't immers? Henk schrijft je er wel bovenop, hoor'

Toen Mariah Carey, zangsirene uit de USA, verzuchtte dat ze graag zo slank zou willen wezen als de mensen in Afrika, schoot moraalridder Henk het verontwaardigde volk op voorhand te hulp: IS ZE EEN MENS OF EEN ZANGMACHINE? Hoe pastoraal getoonzet was niet zijn open brief aan 'lieve Emily', geliefde van onze kroonprins ('WORDT DRAKENSTEIN LIEFDES-PALEISJE?'), waarin Henk, zelf vader van een dochter, vaststelde dat Hare Majesteit veel geduld van de aspirant-prinses vergt? 'Ze verwacht wel dat je op de achtergrond blijft', monkelde oom Henk, 'wat eigenlijk niet meer van deze tijd is als je van iemand houdt'.

De apotheose: 'Vliegerij bindt ook jullie, maar toch lijkt het nog even te duren voordat jullie samen officieel de zevende hemel binnen kunnen vliegen'. Gescóórd! En ook de ondertoon is duidelijk: hoogheden zijn jammer genoeg niet als artiesten; als poppen bij wie orakel Van der M. aan de touwtjes trekt, dankzij het bondgenootschap met amusements-oom Joop van den Ende, de Van der Valk van de showbizz. Gaat Linda de Mol scheiden, heeft Henk 'de primeur'. Endemol bezit een perschef, maar zaken met Van der M. regelt Joop persoonlijk.

'Is een artiest uit z'n stal te lastig, dan komt van Joop het seintje, knal hem maar kapot', weet Staatsloterijshow-producent Van Doorn. 'Maar wat is lastig? Ben je lastig als je voor je rechten opkomt? Henk creëert hypes. Als Endemol-ster Reinier Oerlemans van de soap Goede Tijden Slechte Tijden Veronica verruilt voor SBS, schrijft Henk: Veronica laat Oerlemans zomaar gaan! Blijkt dat SBS Oerlemans toch niet wil hebben, breekt Henk SBS af, kort nadat hij die omroep heeft opgehemeld.'

Henk-watchers zien zowel op de showpagina als in z'n blad Privé steeds dezelfde lieden opduiken bij wie hij een zakelijk belang heeft. 'Maar het wordt gevreten', is het parool bij de Telegraaf-leiding, die nogal eens op de voorste rij zat bij een voorstelling van Stardust bv, productiemaatschappij op naam van Henks echtgenote Monica Strotmann (procuratiehoudster en mede-producente).

Wat alleen bij De Telegraaf kan: pagina's over Endemols protégé André van Duin zijn niet meer te tellen. Geen wonder, Joop en Henk zijn beiden mede-eigenaar van het Scheveningse Circustheater, waar de komiek triomfen viert.

Loopt hier Endemols musical Miss Saigon, dan zit de zaal dit najaar vol met Telegraaf-lezers. Afleveringen gebakken lucht rond walskoning André Rieu, de Jomanda van het semi-klassieke repertoire? Nederland ligt plat, Henk pikt een guldentje mee, dankzij connecties met Rieu's impresariaat Wout van Liempt.

Het conglomeraat waarin Hendrik Theodorus van der M. zijn journalistiek en zaken verstrengeld ziet, heet Stardust Holding bv; Haagse paraplu voor nog vijf bv's, met activiteiten voor theater, radio, televisie en circus. Het mes van de slagerszoon snijdt al jaren tweezijdig. Een Wibi Soerjadi beroemd geschreven, een Berdien Stenberg en een Jaap van Zweden gepusht. Kassa. Zelf theatervoorstellingen annexeren en die vervolgens in de krant bejubelen? Een bedrijf binnen het bedrijf?

De Telegraaf-redacteur die daarover mort, krijgt van z'n hoofdredactie nul op het rekest; wat Henk doet dat is welgedaan. Hij kwam ooit jubel te kort voor een film die elders in dezelfde krant werd afgebrand. Who cares. Henk is allang niet meer de risee van de redactie - ook al moet er flink gesleuteld worden aan zijn (nog op de schrijfmachine getikte) kopij.

Niet mal dat Van der M.'s 'ja-woord aan een stralende ex-miss Holland' (GEEN STER LIET VERSTEK GAAN BIJ SHOWBUSINESSHUWELIJK VAN HET JAAR) in 1987 een volle pagina waard is: de laag gesneden bruidsjurk maakte veel tongen los en Henks moeder Coby pinkte een traantje weg. Haar zoon, vaak getypeerd als een met de krant getrouwde, verlegen zombie, hoefde geen librium meer te slikken!

Aankomende roddelkrachten, bij Henk in de leer, zien hun kopij in De Telegraaf trouwens gesigneerd door de meester zelf. Hetzelfde geldt gossip van Hollywood tot Buckingham Palace. Gala's neemt hij voor eigen rekening, poserend als Mister Fatsoen. Z'n smoking hangt nog niet in de kast of hij is al weer vroeg achter de schrijfmachine te vinden. 'Het publiek dat hem leest voelt zich geroepen om naar het Concertgebouw te gaan, ook al hebben die mensen daar nooit eerder een stap gezet', zegt Rob Groen van het gelijknamige concertmanagement bewonderend.

'Publiek dat nog nooit een klassiek stuk heeft gehoord, gaat en masse naar Mozarts Requiem als Henk erover schrijft. Via De Telegraaf is het binnen een week uitverkocht. Dat wekt wel eens afgunst, ook bij mij.'

Zo heeft Henk niet alleen een bijdrage geleverd aan de debilisering, maar ook aan de verheffing des volks. En geldt hij niet als een nette zakenman? 'Hij is geen vriend van me', zegt concertmanager Groen, 'maar met Stardust is het altijd erg prettig zakendoen'.

Permitteer je geen ruzie met Henk. Neem nou het tentenverhuurbedrijf dat aan Stardust bv een tent verhuurt ten behoeve van het Russisch Staatscircus. Circus loopt slecht, Stardust wil niet betalen, maar biedt via Henk als tegenprestatie gratis reclame in De Telegraaf aan; ofwel een stuk op de showpagina. Bij navraag ontkent de desbetreffende verhuurder enig conflict. 'Logisch', aldus de bron, 'de man verhuurt namelijk tenten aan party's waar Van der Meyden over schrijft. Hij zou wel gek zijn om zich waar dan ook over Van der Meyden te beklagen. Want dan jaag je Henk tegen je in het harnas. En op den duur heb je Henk toch weer nodig.'

'Stijl, daar moet je nu naar streven, stijl, klasse en waardigheid. Daarmee kun je heel gelukkig worden.' Het zou Van der Meydens lijfspreuk kunnen zijn, maar het was deze zomer zijn advies aan prinses Diana; hoogtepunt uit Henks oeuvre. 'Je hebt nu het publiek en de pers aan je zijde. Koester dat.' Nee, Lady Di moest maar nooit meer met ex-schoonzus Fergie op vakantie gaan in Saint-Tropez 'in de hoop opgepikt te worden door jonge mooie mannen. . .'

Stijl. Klasse. Waardigheid. Groenbemost gebit of niet, geflankeerd door baccarat-rozen mag hij straks op de tv weer in charme schutteren, de onweerstaanbare Dracula van het showbizzbos.

Meer over