Is de Big Easy er klaar voor? Misschien...

Will, een bevriend journalist, laat weten dat hij niet is verhuisd en ook niet gaat verhuizen. Wereldschokkend is dit feit onder gewone omstandigheden niet te noemen....

Het zuiden van de Verenigde Staten, en in het bijzonder de stad die op 29 augustus 2005 onder water liep na een bezoek van de orkaan Katrina, beleeft vandaag een belangrijke dag. Zoals elk jaar begint op 1 juni het orkaanseizoen. Na negen maanden van haperende wederopbouw, uitbundige jazzfestivals en verrassende burgemeestersverkiezingen, is er één grote vraag in de Big Easy: zijn we er klaar voor?

Zo’n beetje, luidt het antwoord van de mensen die koortsachtig hebben gewerkt aan de reparatie van dijken, wallen en sluizen. Het doel om de waterwerken terug te brengen naar het niveau van vóór Katrina, is gehaald. Kosten: 800 miljoen dollar. Maar als er een soortgelijke orkaan komt, een ‘categorie vijf’ met een andere leuke naam, bestaat de kans op herhaling.

De dijken zijn verbeterd. ‘Beter en sterker’, zei de ingenieur Raymond Seed, die het systeem in New Orleans onderzocht. Maar hij voegde een cruciale vraag toe: ‘Sterker genoeg?’

Het Nationale Orkaancentrum kwam vorige week met de voorspelling voor deze ‘zeer actieve’ zomer. Er komen vermoedelijk dertien tot zestien stormen die een naam krijgen. Acht tot tien kunnen wel eens orkanen worden, en in die groep verwacht het centrum vier tot zes zware orkanen van categorie drie of hoger. Dat is niet veel minder heftig dan 2005. Of de orkanen steden in Florida of het diepe zuiden van de VS zullen treffen, weet niemand.

Mocht het misgaan in Louisiana, dan moeten de diverse bestuurslagen voorkomen dat New Orleans opnieuw een chaotische, stinkende stad des doods wordt. ‘Wij zijn vastbesloten om de lessen van Katrina te leren’, zei George W. Bush onlangs. De president wil net zo min als elke andere Amerikaan nog een keer lijken in het water zien, of hongerige kinderen in stadions. Bovendien weet Bush dat hij een nieuwe ramp van deze grootorde nauwelijks kan overleven, politiek gezien.

Bovenal mag méér worden verwacht van de gemeente. Burgemeester Ray Nagin is volgens de meeste inwoners een leuke man met het hart op de goede plek. Maar om te zeggen dat hij het goed deed rond Katrina?

Nee, zegt historicus Douglas Brinkley met overtuigingskracht in zijn nieuwe boek The Great Deluge (De Grote Zondvloed). Het was niet voor niets dat de lokale Times Picayune vorige maand afraadde om op Nagin te stemmen: ‘New Orleans kan het zich niet veroorloven om het alleen te doen, wat Ray Nagin vaak wel heeft gedaan.’ Over zijn welbewuste neiging om te spreken in termen van huidskleur had de krant het nog niet eens; de stad moet volgens Nagin weer ‘chocolade’ worden.

De kiezers zagen het anders en herkozen Nagin op 20 mei. Hij kwam meteen met een ‘gecoördineerde strategie’ voor als het opnieuw misgaat. Een tijdige evacuatie staat centraal. Maar niet iedereen is overtuigd. Verhalen over mensen die het orkaanseizoen op hoger gelegen grond zullen doorbrengen en de stad weer verlaten, duiken voortdurend op in de Amerikaanse media. Dat terwijl de helft van de bevolking nog niet eens terug is.

Het valt de vertrekkers niet kwalijk te nemen. De herinneringen aan Katrina blijven vers, temeer omdat grote delen van de stad er gehavend bij liggen. Afgelopen zaterdag werd nog een lichaam gevonden in een huis dat onder water had gestaan. De lijkschouwer kon alleen vaststellen dat het om een man ging.

En voor wie dreigt te vergeten wat er eind augustus gebeurde, heeft de Times Picayune een indringende, bewegende grafiek: http://www.nola.com/katrina/graphics/flashflood.swf.

De schrijver John Biguenet zei onlangs in de Volkskrant: ‘De toekomst is hier afwezig.’

Maar Will houdt het nog even vol. Zijn huis is net hersteld. Hij heeft de hoop niet verloren dat het uiteindelijk goed komt met New Orleans. Onder één voorwaarde: ‘Het zal mensen veel vertrouwen geven als er dit seizoen geen grote orkaan komt.’

Hij benadrukte: ‘Als.’

Diederik van Hoogstraten

Meer over