Inventieve modefotoshow van eigen bodem

Vijf weken geleden zaten ze in het Museum voor Moderne Kunst Arnhem 'met de handen in het haar', zegt museumdirecteur Max Meijer....

Gert Jonkers

Razendsnel verzonnen Jessica Helbach en Rosell Heijmen, betrokken bij de geannuleerde modetentoonstelling, de 'modefotoshow'Snippets – een niet al te grote tentoonstelling van hedendaagse Nederlandse modefotografie.

Interessant idee, want in het kielzog van de jonge Nederlandse ontwerpers die een paar jaar geleden even een hype in de internationale modewereld waren, hebben een aantal fotografen en stylisten met succes de grote modebladen bestormd. Anuschka Blommers & Niels Schumm schieten voor de Britse Vogue en de New York Times, Viviane Sassen is niet uit het Franse Purple weg te denken, Freudenthal & Verhagen regisseren de hilarische modeshows en catalogi van de Duitse ontwerper Bernhard Willhelm.

Het werk van die fotografen/-stylisten verschijnt zo versnipperd in de vaak buitenlandse media, dat er in Nederland amper zicht op is. En dus is Snippets een goede gelegenheid om kennis bij te spijkeren.

Zijn modefoto's, in opdracht van tijdschriften gemaakt, geschikt om in het museum te hangen? Niet altijd, maar de makers van de tentoonstelling komen er goed mee weg. Ze hebben streng geselecteerd – dus verwacht geen romantische plaatjes van een meisje in een jurkje bij zonsondergang in een vissersdorpje.

De foto's zijn op een onorthodoxe manier tentoongesteld. Niet op een klinisch witte achtergrond, maar op uitbundig bekladderde muren. De statige portretten van Blommers & Schumm, onder andere voor het Franse Self Service, hangen op een melig new wavemotiefje. De stillevens van Maurice Scheltens hangen over de reclamecampagnes heen van Joke Robaard voor kledingmerk So by Alexander van Slobbe. Naast de dolle knip-en-plakwerken van Freudenthal & Verhagen staat een levensgroot plastic paard, geleend van een ruitershop, en even verderop staan twee bamboestruiken, uit de plaatselijke Chinees.

Die 'museumstyling', die nergens flauw wordt, is de grootste verdienste van de tentoonstellingssamenstellers. De styling ontdoet het museum niet alleen van z'n statigheid, ze ligt ook in het directe verlengde van wat modefotografen doen – met inventiviteit, humor en toeval brengen ze hun foto's tot leven, draaien ze de werkelijkheid een slag of schieten ze een mooi beeld.

Bianca Pilet fotografeert een meisje in de chique mode van Givenchy en Celine, maar met een uitgestreken pokerface. Viviane Sassen laat een vrouw zien die zo groot is dat ze amper onder het plafond past, in een modeserie voor het Nederlandse blad RE-. Maurice Scheltens fotografeert een jurk van Armani plat op tafel, slechts ondersteund door een wortel en een afgekloven appel.

Is dat nog mode? Ja, hoewel Snippets geen uitsluitsel geeft over de exacte grenzen van modefotografie. De zelfportretten van kunstenaar Wouter van Riessen zijn weliswaar geen mode, maar passen prima in de tentoonstelling.

Het verbazingwekkendst aan Snippets is dat geen enkele foto nog iets over kledingtrends zegt; blijkbaar verliest een modefoto na één seizoen zijn stijldicterende waarde. Wat overblijft, is niet meteen autonome kunst, maar blijft een mooie kijk op esthetiek. En het illustreert hoe bruisend en creatief de Nederlandse modefotografie soms is, ook al is het vaak een stap te ver voor onze grote, commerciele bladen.

Meer over