Instinker

Mijn man mopperde al jaren over de stank van het rokende gezin. De kinderen en ik dampten heel wat weg en de aanhang deed ook gezellig mee....

Eind juli 1995 kwam het bericht van mijn jongste broertje, ongeneeslijk ziek, longkanker. Drie weken nadien moest ik mijn 85-jarige moeder vertellen dat haar jongste zoon gestorven was. Longkanker, mijn broertje rookte behoorlijk, dat is waar, maar er dood aan gaan is iets wat een ander overkomt, niet je familie.

Van schrik, het is dan half augustus, spreken mijn dochter, haar vriend en ik af voor 31 december te stoppen met roken. Halverwege 'terwijl we samen gezellig een sigaretje opsteken' helpt mijn dochter mij er nog even fijntjes aan herinneren, dat we voor 1 januari zouden stoppen.

De paniek slaat toe, ik had het inmiddels achter in een onbelangrijk deel van mijn hersens weggestopt. Maar dan, geholpen door een ziekenhuis-opname van niet ernstige aard, op 4 december en gehersenspoeld door het boekje Stoppen met roken van Allen Carr, ben ik inderdaad gestopt.

Inmiddels nu meer dan een jaar geleden kan ik me maar steeds niet aan het gevoel onttrekken, dat ik er ingestonken ben met die meneer Carr. Bijvoorbeeld, hij beweert dat je niet dik hoeft te worden als je stopt met roken, dat is absoluut niet waar. Je gaat compenseren. In plaats van een sigaret neem je iets te eten. Dat hoort gewoon bij het afkicken.

Acht medestoppers in mijn omgeving zijn allemaal aangekomen. En het verhaal van 'het is heerlijk om van het roken af te zijn' gaat voor mij ook niet helemaal op. Ik mis die heerlijke pauzes bij het in de tuin werken en tussendoor dat kopje koffie met een sigaretje. Het is waar, het stinkt niet meer in huis, prettig voor iedereen.

Ik hoef niet meer bij niet rokende vrienden buiten in de kou te gaan staan roken of te gaan zitten onder de schoorsteen van een gloeiend hete openhaard om mijn rook af te laten voeren. Ik hoef, bij een lange reis, niet meer snel een paar sigaretjes naar binnen te werken als we een stop maken, dat is wel handig.

Natuurlijk ben ik trots op mijn dochter en haar vriend dat het hen ook gelukt is om te stoppen, dat wel. En ik ben blij dat mijn niet rokende man nu ook echt niet meer rookt. Mijn eetlust en smaak zijn toegenomen en mijn kleren ruiken lekker fris, ik kan ze alleen niet meer aan, want ik ben binnen één jaar een dikke meid geworden. Ik ben nu begonnen aan een dieet, als het me lukt binnen een jaar tien kilo kwijt te raken, raak ik dat gevoel dat ik er ben ingestonken misschien ook kwijt en vergeef ik meneer Carr.

Gerda Braamhorst, Zeewolde

In NL schrijven lezers over hun huiselijk leven. Dit is aflevering 129.

Meer over