Initiator van conceptuele kunst

De Amsterdamse Amerikaan Seth Siegelaub verrichtte pionierswerk in de conceptuele kunst. Tot hij overstapte naar textiel.

RUTGER PONTZEN

Ja, ik had het gevoel dat ik er klaar mee was.' En ja, voegde hij er aan toe, hij was blij dat zijn kunstenaars door de grote, New Yorkse galeriehouder Leo Castelli waren overgenomen. Dat zei Seth Siegelaub vorig jaar in het kunstblad Metropolis M. Het was een opmerkelijke uitspraak. Siegelaub was in de jaren zestig een van de belangrijkste promotors van de conceptuele kunst. Met een eigen galerie in New York: Seth Siegelaub Contemporary Art. In 1966, na twee jaar pionierswerk, hield hij het voor gezien.

Wel bleef hij, na de sluiting, zijn conceptuele kunstenaars trouw, onder wie Carl Andre, Joseph Kosuth en Lawrence Weiner. Als een onafhankelijke curator organiseerde hij projecten en tentoonstellingen en publiceerde hij boeken. In 1972 keerde hij de kunstwereld definitief de rug toe. Maar inmiddels was zijn missie wel volbracht: de kunstenaars die hij voor het voetlicht had gebracht hadden de erkenning gekregen waarvoor Siegelaub zich had ingezet.

Afgelopen zaterdag stierf Siegelaub. De van oorsprong Amerikaanse kunsthandelaar, tentoonstellingsmaker, schrijver en onderzoeker (die al jaren in Amsterdam woonde) zal altijd verbonden blijven met de beginjaren van de conceptuele kunst, toen die stroming nog in zijn kinderschoenen stond. En toen velen er niets van moesten hebben. Dat hij zich juist hard maakte voor de nieuwe kunstrichting typeerde hem: bevlogen en vasthoudend.

Na zijn afscheid van de kunstwereld volgde in de jaren tachtig een tweede switch: hij stortte zich op tapijten en textiel. Van 16de-eeuws zijde uit Italië tot geweven stoffen uit Afrika en archeologisch textiel uit Peru en China. In 1997 publiceerde Siegelaub daarover zijn Bibliographica Textilia Historiae, een historisch overzicht, dat daarna verder uitgroeide tot meer dan 9.000 items.

undefined

Meer over