Ingenieus spel

BEREND JAN BOCKTING

Misschien dat de volgende zin een deel van het kijkplezier wegneemt, maar de oplettende kijker ziet het toch wel direct. Na dertien minuten Het echte leven valt het belangrijkste woord van de film: 'Cut!' De film waarnaar we tot dan toe keken, blijkt een film in een film te zijn. Maar in het vervolg blijken de hoofdrolspelers uit die film, met hun relatie worstelende geliefden, ook 'in het echte leven' met hun relatie worstelende geliefden. Wat dan volgt is een ingenieus en tot het einde boeiend spel met twee lagen filmwerkelijkheid, waarin de kijker machteloos slachtoffer is van de manipulatie van de filmmakers - het is zonder twijfel de beste film die Robert Jan Westdijk maakte sinds Zusje, zijn sterke debuut uit 1998. Omdat de twee werelden in Het echte leven zo dicht bij elkaar liggen en op een goed moment zelfs in elkaar overlopen, is het telkens de vraag of aan het eind van de scène het woord 'cut' wordt geroepen, of dat we te maken hadden met een stukje 'echt leven'. Sterker dan ooit is de kijker zich bewust van elke snede die de makers in de montagekamer hebben uitgevoerd, omdat hij zich na elke overgang opnieuw moet afvragen: filmwerkelijkheid of film-in-filmwerkelijkheid?

'

Het echte leven kun je niet op toneel of in een roman vertellen, maar wel met film.'

Robert Jan Westdijk over zijn vierde speelfilm (na Zusje, Siberia en Phileine zegt sorry), waarmee hij 'iets wilde tonen dat mensen nog nooit gezien hebben'.

Het echte leven (Robert Jan Westdijk, 2008)

Nederland 3, 21.00-22.30 uur.

D-War

(Hyung-rae Shim, 2007) D-War, ook wel Dragon War, is een idiote monsterfilm waarin slang-achtige reuzendraken uit een Koreaanse mythe Los Angeles in puin leggen. Voor het zover is, en de makers zich eindelijk te buiten kunnen gaan aan onbedoeld hilarische special effects, krijgt de kijker een ondoorgrondelijke brij slecht geacteerde pulp voor de kiezen.

RTL 7, 20.30-22.15 uur.

Hostel

(Eli Roth, 2005) De Slowaakse toerisme-industrie kon niet lachen om deze Amerikaanse exploitatiefilm, een variant op het martelhorrorgenre dat door Saw (2004) in gang werd gezet. Dat de hoofdstad Bratislava in Hostel fungeert als decor voor een jeugdherberg waarin domme toeristen worden doorgesluisd naar martelkelders, waar psychisch gestoorde gekken zich mogen uitleven, schoot de Slowaken in het verkeerde keelgat. Ergens is dat best te begrijpen, want de film van Eli Roth (Cabin Fever) is in al zijn gruwelijkheid bijzonder effectief. Maar de scènes waarin het slachtvee aan het begin van de film in een onwerkelijk Amsterdam verblijft (opgenomen in Praag) geven al aan dat de makers het niet zo nauw nemen met hun filmlocaties. Wanneer u weet waar u aan begint, zet dan overigens door tot het eind; de cameo van een bepaalde Oosterse filmmaker (zijn naam verklappen zou zonde zijn) is niets minder dan briljant.

Veronica, 23.10-0.55 uur.

Robert Jan Westdijk

undefined

Meer over