Indonesische zakenman wil politieke rugdekking voor imperium

Ineens is het nieuws: 'Zakenpartner van Trump wil president van Indonesië worden.' In de maand dat Donald Trump definitief president van de Verenigde Staten wordt lijkt niets onmogelijk, dus waarom zou Hary Tanoesoedibjo niet ook president van Indonesië kunnen worden?

Donald Trump samen met Hary Tanoesoedibjo en zijn vrouw Liliana.

Hary 'Tanoe' (Indonesiërs korten elke naam af) is een 'Trump-associate', een relatie van Trump. Die toevoeging geeft het nieuws dat extra zetje dat het op voorpagina's brengt. De Australische omroep ABC dikt het nog een beetje aan: 'Er is een mogelijkheid dat twee wereldleiders ook zakenpartners zijn.' Dat is genoeg om ook de Britse krant The Guardian het verhaal te laten oppikken en het verder de wereld rond te sturen, waar mensen door dit bericht het idee kunnen krijgen dat Trump zelfs invloed heeft op de verkiezingen in Indonesië.

Dat is niet echt het geval, maar door Tanoesoedibjo's 'band met Trump' worden diens onwaarschijnlijke presidentiële ambities plotseling serieus genomen. ABC meldt: 'Donald Trump's Indonesische zakenpartner, een miljardair projectontwikkelaar en media-magnaat, heeft aangekondigd dat hij mogelijk in 2019 een gooi zal doen naar het presidentschap in Indonesië.' Nu Trump inderdaad president wordt is de wereld geneigd dit soort uitspraken serieuzer te nemen dan vroeger. Je weet immers maar nooit.

Toegang

Maar Tanoesoedibjo is geen Trump. Hij heeft niet eens echt nauwe persoonlijke band met de aanstaande president van de VS. Zij delen twee onroerendgoedprojecten, dat is alles. Tanoesoedibjo's MNC-groep bouwt samen met Trump's bedrijf op Bali en in Bogor twee super-luxe resorts met villa's, een hotel en een golfbaan van wereldklasse. Hary Tanoe geeft toe dat hij eigenlijk alleen in contact staat met de kinderen van Trump, maar hij heeft wel 'toegang' tot de aanstaande president, zegt hij, en dat is toch al meer dan de meeste aardbewoners kunnen zeggen.

Die 'toegang' helpt hem de krant in, maar het Indonesisch presidentschap win je er niet mee. Hary 'Tanoe' probeert al jaren tevergeefs mee te spelen in de race om het hoogste ambt. Hij sprong als een vlo van de ene politieke partij naar de andere op zoek naar de partij die hem naar het paleis zou kunnen brengen. Zonder succes.

Hij gebruikt alle middelen die hij heeft, en die zijn aanzienlijk. De 51-jarige miljardair begon in 1989 investeringsbedrijf MNC dat snel groeide. MNC ging in energie, mijnbouw, onroerend-goed, media en telecommunicatie. Het conglomeraat bezit op dit moment meer dan vijftig bedrijven, waaronder ook nationale televisiezenders, radio, online sites en kranten. Vooral die mediabedrijven worden schaamteloos ingezet om Hary Tanoesoedibjo's politieke ambities te steunen.

Hary Tanoesoedibjo.Beeld ANP

Ruzie

Zijn geld en media-steun zijn altijd welkom. Samen met collega-zakenman en mediamagnaat Surya Paloh richtte hij de 'nationaal democratische' partij Nasdem op, maar al gauw kregen de twee magnaten ruzie over wie de partij mocht gaan leiden. Hary Tanoe verloor, en vertrok. Hij stapte over naar 'Hanura', de partij van Wiranto: ex-adjudant van Soeharto, ex-opperbevelhebber onder Soeharto en net als Tanoe en Surya Paloh puissant rijk. Samen deden zij een gooi naar het presidentschap: Wiranto als presidentskandidaat en Tanoe als vice-presidentskandidaat. Alle media en miljoenen ten spijt haalde Hanura maar net de kiesdrempel.

Tanoesoedibjo bleef het proberen. Als verliezer zette hij zijn middelen nu in voor kandidaat Prabowo Subianto. Ook die verloor, van de huidige president Joko Widodo. Ten slotte heeft Hary vorig jaar maar een eigen partij opgericht: Perindo, de 'Indonesische Eenheidspartij'. Of die hem meer succes zal brengen valt te bezien. Zijn kansen lijken minimaal, al was het maar vanwege zijn achtergrond: Hary Tanoesoedibjo is een etnisch chinees en bovendien een christen, en dat doet het niet goed in het overwegend islamitische Indonesië.

Hary Tanoesoedibjo zegt te zijn geïnspireerd door de zege van Donald Trump, maar misschien is dat slechts een façade en wil hij gewoon wat Surya Paloh, Wiranto en een hele trits andere Indonesische zakenlui/politici willen: een politieke positie die rugdekking kan geven aan zijn zakenimperium. Want politieke macht kan het zakendoen aanzienlijk vergemakkelijken, in Indonesië net zo goed als in de Verenigde Staten.

Meer over