Incubus' melodiebeklijven niet

Amerikaanse rockbands die uithalen naar president Bush worden dezer dagen gretig geciteerd. Een tot in den treure aangehaalde song is Megalomaniac, afkomstig van het nieuwe album A Crow Left Of The Murder van de Californische rockband Incubus: 'Hey megalomaniac!...

Menno Pot

Saillant detail: de Incubus-fans die de Rotterdamse Ahoy' zondag vulden (al was het amper voor tweederde), kregen een voorprogramma geserveerd (Hundred Reasons) dat een vlag had opgehangen met de tekst 'Warmakers are peacekeepers'. Dit ogenschijnlijk nogal wezenlijke politieke meningsverschil stond een gezamenlijke tournee blijkbaar niet in de weg, en het alternatieve rockpubliek van nu maakt zich er ook al niet druk om.

Over naar het geboden amusement dus maar. Incubus, uit Los Angeles, gold ooit als prot en stijlgenoot van nu metal-voortrekkers Korn, maar ontwikkelde zich gaandeweg tot een band die niet alleen sympathieker is dan Korn, maar bovendien meer gevoel voor melodie en pakkende structuren heeft. Best te pruimen, dat Incubus, dat ook nog eens een puike live-reputatie heeft opgebouwd.

Het was dus teleurstellend dat de band in Ahoy' zo flets voor de dag kwam, enkele gloedvolle uitschieters als opener Megalomaniac, Pardon Me en Wish You Were Here daargelaten. En dat lag niet alleen aan het doffe prutgeluid.

Als in Rotterdam ding opviel, dan was het dat Incubus bij nader inzien niet over al te veel beklijvende melodiebeschikt. Een band kan de zaak dan nog redden door optredens compact en strak te houden (wat in het genre van Incubus ook gebruikelijk is), maar de groep koos voor een set van zo'n twee uur, die gaandeweg verzandde in houterige midtempo-nummers en traag gedrens, met lange, saaie solo's op percussie, drums en bas als dieptepunten.

De vermoeide band bleek ook nog eens een apathisch gezelschap, met de hoog zingende Brandon Boyd als weinig intrigerende frontman. Twee jaar geleden stelde Incubus op Lowlands ook al teleur. Er is maar oplossing: terug naar kleinere zalen.

Meer over