In Toulouse klinken de tonen van een accordeon

Levendig als Parijs, maar dan weer rustig aan de Garonne is het zuid-Franse Toulouse te leuk voor slechts een autostop.

null Beeld Theo Stielstra
Beeld Theo Stielstra

Nederlanders, de grootste groep buitenlandse toeristen in Frankrijk, stoppen nooit in Toulouse, verzuchten de Franse toerismebureaus. Nederlanders kennen de stad hooguit als uitvalsbasis voor de Pyreneeën en in het rijtje stedentrips kwam de stad tot voor kort nooit voor. Dat is aan het veranderen, want sinds een jaar vliegt easyJet vanuit Amsterdam naar de hoofdstad van de regio Midi-Pyrénées en dat maakt een lang weekend Toulouse opeens bereikbaar.

Wat is er leuk aan de stad? We vragen het de 19-jarige bakker Joshua Rebours en zijn vriendin. Het is al voorjaar in de stad, de zon schijnt en langs de oevers van de Garonne zijn aan het eind van de middag honderden 30-minners neergestreken. Ze praten, zonnen en drinken soms bier of wijn. Er liggen fietsen en kleedjes in het gras en honden draven overal tussendoor. Rebours: 'Toulouse is net als Parijs. Levendig, vol jongeren, en er is van alles te beleven.' Maar zijn gezicht betrekt: 'De stad is mij eigenlijk te klein. Hier is maar één concertzaal die oké is, er zijn maar een paar clubs waar ik graag kom, en in Parijs zijn er veel meer.' Zijn vriendin, Lisa Chauderon, eveneens 19, studente chemische technologie, is het niet met hem eens. 'Waar is er zo'n plek als hier?' Ze wijst om zich heen naar de rivier en de Pont Neuf, een stenen boogbrug die zeker zo sierlijk is als de gelijknamige oeververbinding in Parijs. Hier en daar klinkt een gitaar en de tonen van een accordeon. Een kruidige geur ontsnapt aan de dunne, zelfgerolde sigaretten. Niet zo vreemd met de Street Shop in de Rue Sainte Ursula om de hoek. 'Dus easyJet vliegt nu ook op Amsterdam?' vraagt Rebours. 'Aha, daar wil ik graag een keer naartoe.'

null Beeld Theo Stielstra
Beeld Theo Stielstra
null Beeld Theo Stielstra
Beeld Theo Stielstra

Wie de Pont Neuf oversteekt, komt in Rive Gauche terecht, inderdaad het alternatievere, minder aangeharkte deel van de stad, net als in Parijs. Direct over de brug op de linkeroever staat een voormalige watertoren, Galerie du Château d'Eau, een expositiecentrum voor moderne fotografie. Stroomafwaarts, langs de stroomversnelling die vanaf een loopbrug van dichtbij te bekijken is, ligt op wandelafstand een complex van rode bakstenen fabrieksgebouwen in een parkachtige omgeving. Het lijkt als twee druppels water op het Westergasfabriek-terrein in Amsterdam: een voormalige industrieel complex dat een tweede, cultureel leven heeft gekregen. Ook hier ligt in de weekeinden jong Toulouse onder de bomen om daarmee te ontsnappen aan de drukke binnenstad met het grotendeels middeleeuwse stratenpatroon. Het hoofdgebouw van het complex, Les Abattoirs, herbergt exposities van moderne kunst. Van oudere modernen, zoals Fernand Léger en Picasso tot lentefrisse, moderne kunstuitingen. Waar van 1825 tot 1988 het bloed door de goten klotste en de karkassen van het slachtvee aan een gele stalen constructie door het gebouw werden getrokken, stralen nu de bakstenen bogen en wit gestuukte muren vooral veel rust uit. In de hal, die wat afmetingen betreft veel weg heeft van het Musée d'Orsay in de hoofdstad, zijn nu rondleidingen, lezingen, optredens films en andere artistieke uitingen.

null Beeld Theo Stielstra
Beeld Theo Stielstra

Met een stadsfiets zijn we in tien minuten over een van de bruggen terug in de binnenstad. Toulouse is beslist een stad om te fietsen. Het is er vlak, het centrum is snel te doorkruisen, er zijn steeds meer autoluwe straten en de stad kent een uitgebreid stelsel fietspaden met een bijbehorend Vélo Toulouse, de fietsen met een mandje voorop, gemodelleerd naar de Vélib-fietsen in Parijs en veel andere Franse steden. Wie zijn fiets langer wil gebruiken dan het gratis eerste half uur per leenbeurt, kan beter op zoek gaan naar een gewone huurfiets. De grootste verzameling stadsfietsen hangt in de rekken bij La Maison du Vélo (maisonduvelotoulouse.com), tegenover het SNCF-station. Wie lid wordt van de ideële organisatie huurt al voor 5 euro per week, ja, per week. Voor een ritje langs het 17de-eeuwse Canal du Midi met zijn talloze sluisjes heeft de vereniging een collectie sportfietsen met versnellingen staan. De fietspaden en de gratis fietskaart van de stad laten zien dat de stad en de regio niet kinderachtig heeft geïnvesteerd in fietsverbindingen.

null Beeld Theo Stielstra
Beeld Theo Stielstra

De stad met zijn bijna 500 duizend inwoners, van wie een vijfde studenten, is rijk voorzien van openbaar vervoer: bussen natuurlijk, twee onbemande metrolijnen (voorin zitten!), en twee tramlijnen waarvan er een elk kwartier de luchthaven aandoet in voorstad Blagnac. Die luchthaven is trouwens behoorlijk uit de kluiten gewassen, want doet tevens dienst als bedrijfsterrein voor Airbus. De vliegtuigbouwer is met 20 duizend werknemers en nog eens dezelfde hoeveelheid banen bij toeleveranciers de grootste werkgever van de stad met zowel hitechfuncties als schroevendraaierbanen. Als ergens in de wereld een luchtvaartmaatschappij bij Airbus tekent, gaat er bij duizenden gezinnen rond Toulouse gejuich op. In de grootste hallen bij het vliegveld wordt momenteel de dubbeldekker A380 gebouwd, het antwoord op de hegemonie van de Boeing 747 op het gebied van massavervoer door de lucht.

In de schaduw van de werkplaatsen opende vorig jaar het luchtvaartmuseum Aeroscopia. Binnen en buiten staan toestellen waaronder het transporttoestel Super Guppy en een exemplaar van de supersonische Concorde. Pas op: stoot je hoofd niet, het toestel is een stuk kleiner dan zijn luxereputatie doet vermoeden. Vanaf het museum vertrekken ook de fabrieksbezoeken aan buurman Airbus, excursies die om veiligheidsredenen enkele dagen tevoren gereserveerd moeten worden.

Meer over