In Duitsland groeit protest tegen inkomens topmannen

De kritiek op de 'onfatsoenlijk' hoge inkomens van topmannen in Duitsland zwelt aan. 'Het vermogen van de aandeelhouders wordt geplunderd.'..

Topman J Schrempp zou het wel eens moeilijk kunnen krijgen als volgende week tienduizend aandeelhouders van Daimler-Chrysler in een Berlijns congrescentrum samenkomen.

De aandeelhouders morren namelijk over het ruim bemeten optieprogramma, dat Schrempp en zijn collega-bestuurders ook in slechte tijden een inkomen van vier miljoen euro garandeert. En de voortijdige contractverleninging die Schrempp kreeg van de raad van commissarissen zit de aandeelhouders evenmin lekker.

Commerci argumenten hiervoor zijn er nauwelijks. DaimlerChrysler drijft op de winsten van Mercedes-Benz. Mitsubishi en vooral het Amerikaanse Chrysler zitten in de problemen, en de aandelenkoers ontwikkelt zich matig. Daarbij komt de enorme imagoschade door het mislukte tolsysteem dat DaimlerChrysler samen met Deutsche Telekom ontwikkelde.

De Deutsche Schutzverein frtpapierbesitz de Duitse variant op de VEB van Peter Paul de Vries hoopt in Berlijn voldoende kapitaal te mobiliseren om een stokje te steken voor het nieuwe optieprogramma. Een kansloze missie, ware het niet dat deze keer ook de grote beleggingsmaatschappij Union Investment 'ernstige bedenkingen heeft tegen het bestaande optieplan.'

In de politiek en de media is het aanzien van de Duitse topmannen gering. Symbool voor hun vermeende arrogantie is het V-teken dat Deutsche Bank-topman Josef Ackermann voor de camera's maakte bij het begin van het Mannesmann-proces. In dit proces gaat het erom of de bonussen van in totaal 57 miljoen euro die de Mannesmann-managers kregen na de overname van het concern door Vodafone, het bedrijf niet hebben beschadigd. Ackermann maakte zich niet populair met zijn vaststelling dat 'dit het enige land is waar degenen die succesvol zijn en waarde cren, daarom terecht staan.'

In 2003 was dezelfde Ackermann de best verdienende topman in Duitsland met een inkomen van 11,1 miljoen euro (2002: 6,9 miljoen). Daarmee stak hij ver uit boven de anderen in de top-10, die ieder rond de twee miljoen euro verdienden.

Ackermann vergelijkt zijn inkomen met dat van andere topmannen van grote banken, zoals het Amerikaanse UBS (12 miljoen euro) en Citigroup (37 miljoen). De vergelijking met de VS wordt vaker getrokken om topinkomens te rechtvaardigen.

Critici wijzen er echter op dat Duitse managers veel minder persoonlijk risico lopen dan hun Amerikaanse collega's. De controle op het management is gering. Topbestuurders zijn bovendien moeilijk te ontslaan of vinden een goed heenkomen in de raad van commissarissen.

Ook is de transparantie veel geringer dan in de Angelsaksische wereld of in Nederland. In de nieuwe Duitse 'corporate governance'-codex wordt weliswaar opgeroepen alle inkomens van bestuursleden openbaar te maken, maar de codex is vrijwillig en wordt slechts door een derde van de DAX-genoteerde bedrijven gevolgd.

Bondskanselier Schr verzuchtte vorige week in de bondsdag dat 'een paar honderd topverdieners' zichzelf miljoenen uitkeerden. 'Dat mag volgens de wet, maar is niet naar moraal en fatsoen', aldus de kanselier, die daarmee de mening van het volk vertolkte.

Enkele dagen later schreef de Duitse werkgeversvoorzitter Dieter Hundt in Bild am Sonntag dat 'het in enkele gevallen tot uitwassen is gekomen'. De Frankfurter Allgemeine veroordeelde al eerder 'hoogmoed en hebzucht' van sommige managers. Volgens de conservatieve krant zijn sommige optieprogramma's 'een plundering van het aandeelhoudersvermogen.'

Meer over