In de vrouwenvoetbalstickerwereld valt tenminste wat te beleven

null Beeld de Volkskrant
Beeld de Volkskrant

Als er één duistere oplichterspraktijk is waar ik veel van weet, is het de wereld van de voetbalplaatjes. Al jaren sla ik gade hoe mijn zoon voor elk EK en WK naar de speelgoedwinkel wordt gezogen alwaar hij al z'n zakgeld steekt in zakjes met weinig kaartjes, om die thuis vol eerbied in een boek te plakken.

Ik wist al dat de mensen van Panini oplichters waren omdat ze een euro voor zo'n pakje vragen, maar toen mijn zoon dit voorjaar thuiskwam met alweer een nieuw album, Road to 2018 Fifa World Cup Russia, wist ik het zeker. Kinderen kaartjes laten verzamelen over een nog af te leggen weg waar een nog te spelen toernooi waar nog geen enkele hype of voorpret over bestaat: ik vind het een kwaadaardig businessmodel.

Op school was geen enkel ander kind in deze onzin getuind, dus er viel niks te ruilen. Toch vertrok mijn zoon, nu in gezelschap van mijn dochter, op een dag naar Intertoys om zijn geld weer aan zakjes te besteden; ze bleven opvallend lang weg. Toen ze terugkwamen, hadden ze een nieuw verzamelalbum gekocht. UEFA Women's Euro 2017 The Netherlands. 'Dit gaat over vrouwenvoetbal en hier gaan we samen voor sparen', zei mijn zoon, die zakelijk al net zo handig bleek als de mensen bij Panini en zijn zusje zover had gekregen nu ook al haar geld in plaatjes te steken.

Toch was ik ontroerd, want mijn zoon doet altijd erg neerbuigend over vrouwenvoetbal - hij kijkt vrouwenvoetbal op YouTube 'om te lachen' - en nu zat hij te glimmen omdat hij Fridolina Rolfö van Bayern München in een pakje had aangetroffen.

Enthousiast begonnen ze te plakken. Ik moet zeggen: ik was ook enthousiast. Want waar die mannelijke voetballers met hun gelhaar, knotten en tattoos me na een paar jaar de neus uitkwamen, viel er in de vrouwenvoetbalstickerwereld tenminste nog eens wat nieuws te beleven.

De namen van het Nederlandse team alleen al. Kelly Zeeman. Tessel Middag. Loes Geurts. Geheel nieuwe namen voor mij, maar zo vertrouwenwekkend, zo vrouwen-van-stavasterig.

En dan de foto's. Waar de voetbalmannen na jarenlang miljoenen verdienen alleen nog compleet afgestyled, met lege blik en vastgeplakt kapsel op de foto gaan, hebben de voetbal-vrouwen nog iets puurs, iets onbevangens. Anja Sønstevold en Andrine Stolsmo Hegerberg van Noorwegen hebben van die lieve loshangende plukken naast hun gezicht hangen. Nanna Christiansen van Denemarken draagt niet een, maar twee te strakke haarbandjes over haar imponerende voorhoofd. Sommige van de vrouwen hebben grijs haar - Elena Linari en de gerimpelde Melania Gabbiadini van Italië. En het opvallendst: ze lachen gewoon. Breeduit. Nooit de arrogante voetbalfrons van hun mannelijke collega's.

'Hoeveel kostte dit boek?', vroeg ik mijn zoon. €3,95 was het antwoord. En het boek over de mannen? 10 euro.

Meer over