In de rij om te pinnen: uitje voor de happy few

Nog steeds is in Griekenland het geld op rantsoen. Maar de meeste mensen verdienen niet genoeg om elke dag de toegestane 60 euro te kunnen opnemen.

Ana van Es
Inwoners van Drama staan in de rij bij een pinautomaat. Beeld Io Cooman
Inwoners van Drama staan in de rij bij een pinautomaat.Beeld Io Cooman

Op een avond in Drama pinde ik de laatste 300 euro uit een geldautomaat. De rij achter me, die kronkelde tot om de hoek van de straat, staarde naar zo veel geld. Zelf moesten ze daarna met lege handen naar huis.

300 euro met een Nederlandse bankpas, dat is een financieel dagrantsoen voor vijf Grieken.

Ze doen me wat aan, dacht ik, en gelijk hebben ze. Maar een escalatie bleef uit. 'Toerist', grijnsde een meneer. 'Zullen we ruilen van nationaliteit?' vroeg een andere man. Een jonge vrouw: 'Weet je, wij gaan gewoon allemaal even ergens anders pinnen.'

Ruim twee weken zijn de banken in Griekenland nu gesloten. Nog steeds zijn euro's op rantsoen. Het einde is niet in zicht. Maar lange rijen voor geldautomaten, die zijn in Drama nagenoeg verdwenen.

Hoe dat kan?

De inwoners verdienen niet genoeg om elke dag de toegestane 60 euro te pinnen. Een modaal maandinkomen, zeggen ze hier bij de gemeente, is 500 euro. Tien keer pinnen en het is gedaan. In de eerste paniekerige dagen van de banksluiting ging iedereen zo vaak als hij kon. Wie nu blijft komen, behoort steeds vaker tot de bovenlaag van deze stad.

Happy few

'Ik ken mensen die echt zo veel verdienen dat ze elke dag kunnen gaan', zegt Evi Varsama, die zelf een onzeker inkomentje toucheert bij een belastingkantoor. 'Maar daarvoor moet je een hoog salaris hebben.'

Wachten voor de geldautomaat, dat is in Drama een uitstapje geworden voor de happy few.

Daar staat, pinpas in de aanslag, Vagolis Malkakis (42), designbrilletje, zorgvuldig gestreken Gant-overhemd, suède schoenen. Hij spreekt gearticuleerd Engels. Als hoge ambtenaar in het regiobestuur verdient hij genoeg om vooralsnog elke dag te gaan: der-tien-hon-derd euro per maand.

Daarmee ben je rijk, in Drama.

Maar Malkakis heeft genoeg van Europa gezien om te weten: in een land als Nederland zou zijn salaris niets voorstellen. 'In Noord-Europa ligt zoiets anders. De salarissen zijn niet met elkaar in overeenstemming gebracht.'

Salarisverschillen

Een 'verenigd Europa', merkt hij op, bestaat niet. Er zijn twee Europa's, Noord en Zuid, kijk alleen al naar die salarisverschillen. 'De twee Europa's zouden eens nader tot elkaar moeten komen.'

Zoals iedereen is ook Malkakis, vader van twee jonge kinderen, geraakt door de crisis. Zijn vrouw is sinds twee jaar werkloos. 'Ze was doktersassistente, maar de dokter kon haar niet langer betalen.' Gelukkig kan hij met 50 euro per dag zijn gezin onderhouden. 'In Noord-Europa zou dat anders zijn.'

Euro's zijn in Drama veel waard. Voor 150 euro huur je al een appartement, een kop koffie kan voor een euro, een etentje voor twee personen is ongeveer twintig euro. Maar andere zaken, zoals benzine, zijn net zo duur als in Noord-Europa.

Wie in Drama moet rondkomen van 500 euro per maand, is minder dramatisch arm dan het geval zou zijn in dat andere Europa, maar toch nog steeds behoorlijk arm. 'Mensen hier hebben vaak moestuintjes,' weet Malkakis. 'Daar verbouwen ze hun eigen groente, zodat ze geen honger lijden.'

De geldrantsoenering blijft voorlopig van kracht, denkt hij. Maar ach, veel tijd kost zijn dagelijkse lunchwandelingetje naar het pinautomaat niet. 'De eerste dagen ging iedereen. Er stonden lange rijen. Nu gaat bijna niemand meer.'

Meer over