'In de kroeg kun je zien hoe het moet en hoe het niet moet'

'Werken is verwerken', zegt André (50), dus zit hij ondanks zijn ziekte op de vrachtwagen en helpt hij twee avonden per week mee in het drukke dorpscafé van zijn broer, café-partycentrum De Viersprong in Valburg.

null Beeld de Volkskrant
Beeld de Volkskrant

André: 'Mijn vader wilde zijn mestvarkensbedrijf uitbreiden, maar omdat we dicht in de buurt van een camping zaten, kregen we de vergunning niet rond. In 1979 verkocht hij de boerderij, om in Dodewaard een nieuw bedrijf op te bouwen. Maar ook daar duurde het lang voor de vergunning voor elkaar was. Mijn vader was zelfstandige, dus hij kreeg geen uitkering. Om de tijd te overbruggen, zocht hij ander werk. Toen begon hij ons eerste café, in Oosterhout.

'Een supergezellige kroeg, bij een van de eerste permanent bewoonde campings. Daar zaten pooiers, hoeren, excentriekelingen. De meeste kinderen mochten van hun ouders niet in de kroeg komen, maar die van ons vonden juist: in het café kun je mensenkennis oplopen. Je kunt zien hoe het moet en hoe het niet moet, dat er mensen zijn die het anders doen dan anderen. Het café liep zó goed dat mijn vader de boerderijgrond verkocht en nooit meer een varken heeft gezien. Hij nam ook andere cafés over waar weinig omzet in zat. Die maakten we samen draaiende, om ze later weer te verkopen.

'Op een gegeven moment kreeg hij gezondheidsproblemen, en ik werd ongeneeslijk ziek. Een man die hier geregeld komt, had darmkanker. Hij had last van dingen waarmee ik ook al even kampte. Ik liet bloed prikken, en op mijn 49ste verjaardag hoorde ik dat ik nog hooguit een jaartje had. Ik heb in zak en as gezeten, twee afscheidsfeesten gegeven en mijn begrafenis geregeld, maar als je nu vraagt hoe het gaat, zeg ik: supergoed.

'De chemo sloeg aan en ik, iemand die nooit iets moest hebben van alternatief gedoe, lijk baat te hebben bij medicinale cannabis. Tot twee keer toe zijn te hoge waarden gezakt nadat ik weer was begonnen met CBD- en THC-olie. In het ziekenhuis over alternatieve geneeswijzen beginnen, is vloeken in de kerk; het is niet wetenschappelijk bewezen dat het werkt. In mijn buik is het rustig, de tumor is verwijderd. Eerst was het om de zes weken, nu krijg ik pas over vier maanden een nieuwe scan. Ik klop het af, maar voor mijn gevoel kan ik nog jaren mee.'

Meer over