'Ik zie mijn films als pensioenvoorziening'

Hoe was het om het IDFA te mogen openen? Eervol, al was ik blij dat mijn zus tevens producent op het podium het dankwoord voor haar rekening nam....

Was het een dure film om te maken? 'Een paar ton, volgens mij niet veel duurder of goedkoper dan andere documentaires. Maar daar bemoei ik me bewust niet te veel mee. Dat leidt maar af. Ik besteed mijn budget wel heel anders dan de meesten. Voor mij geen grote crews, catering en belichting. Ik neem liever veel tijd. Ik filmde met een redelijk eenvoudige digitale televisiecamera die ik op de heenweg in Singapore had gekocht. Verder probeer ik altijd een flinke post grip te bedingen, zodat ik naar hartelust kan bouwen en experimenteren met camerakranen en stellages.

Ik blijf een echte cameraman. Na de filmacademie heb ik meegewerkt aan een film van Pim de la Parra. Daar zaten enkele onderwateropnamen bij en sindsdien droom ik ervan om ook op land gewichtloos met de camera te kunnen zweven. Met de moderne, lichte camera's gaat dat steeds beter. Daar kan ik van die TaiChi achtige draaibewegingen mee maken.'

Hoe komt u aan geld voor uw films? Ook dat wordt gelukkig door de producent geregeld. Er zijn tal van fondsen en subsidieregelingen, maar daar moet je wel de weg in weten. In vroegere jaren lukte het ons zelden om geld binnen te halen. Daarvoor zijn mijn films niet commercieel genoeg. Dat dat Islamitische element zo actueel is, komt nu mooi uit, maar het was voor mijn vertrek geen focus. Fondsen en subsidieverstrekkers vereisen een ijzeren administratieve discipline. Ik had er in Jakarta een dagtaak aan om alle bonnen en uitgaven te rubriceren. Uiteindelijk moet alles wel met een accountantsverklaring worden afgewikkeld.' En wat verdient u zelf? 'Net iets meer dan het minimumloon. Op eigen verzoek, want zo blijft er meer over voor mijn films. Ik ben gewoon in loondienst bij de door mijn zus en mij opgerichte productiemaatschappij Scarabee Films. Als ik mijn films maar kan maken, ben ik gelukkig, verder heb ik bijna niets nodig. Ik woon eenvoudig, aan de Amsterdamse Overtoom. Als Stand van de maan een commercieel succes wordt, is dat mooi meegenomen, maar moet je het van verkoop aan de tv hebben. Documentaires doen het in de bioscopen zelden goed, al komt daar sinds Michael Moore langzaam verandering in.'

Bent u rijk? 'Nee dus, absoluut niet. En het interesseert me werkelijk niet. Ik ga altijd goed verzekerd op pad en als ik mijn onkosten kan betalen en geen schulden aan mijn films overhoud, ben ik meer dan tevreden. Aan pensioenopbouw doe ik niet, want ik kan me niet voorstellen dat ik ooit stop met werken. Mocht het er toch eens van komen, dan hoop ik dat mijn films als een soort pensioenvoorziening kunnen fungeren. Dat zich tegen die tijd zo nu en dan een buitenlands televisiestation meldt dat het de moeite waard vindt een film van me uit te zenden en me daar netjes voor betaalt. Lijkt me heerlijk.'

Meer over