Column

Ik leef heel prettig te midden van moslims en wil dat graag zo houden

Nice, verdomme, verdomme. Zelfs vloeken schiet te kort. We raken er cynisch aan gewend maar zijn toch overrompeld. De gruwelijkheid. De Promenade des Anglais. Sorry hoor. Dat is een aanslag op ons zomergevoel. Wie heeft er niet ooit getorteld, geflaneerd, geflirt. Die promenade. Dat is La Mer, Qu'on voit danser, le long des golfes clairs...

Bloemen op de Promenade des Anglais in Nice. Beeld epa
Bloemen op de Promenade des Anglais in Nice.Beeld epa

De dader is weer een geval van 'snelle' radicalisering. Zijn familie en omgeving was niet opgevallen dat hij in de jihadistische islam geraakt was. Wel dat hij niet spoorde, depressief, onberekenbaar en agressief was. Hij had als trucker bijna een ton gespaard, dat hij daags voor de aanslag naar de familie in Tunesië stuurde. Dat is best veel. We wachten af. Aangezien de dader Mohammed heet heeft IS het aan Karst T. denkende gruwelijke bloedbad maar meteen geclaimd. Alle nieuwe bloedvlekken op het blazoen zijn immers meegenomen. We nemen het risico dat de Mohammed in kwestie niet door jihadistisch- psychopathologische maar reguliere psychopathologische motieven gedreven werd maar voor lief. Het intrigeert, die radicalisering die gebeurt in een oogwenk. Is het een vlaag van verstandsverbijstering? Een moment dat er iets knapt en de met haat gevulde psychopaat besluit: Nu doe ik het. Ik vermoord alles en iedereen?

De reacties klinken als krassen op een oude grammofoonplaat. We geven niet toe aan angst, declameren wereldleiders in koor. Als je bang bent, hebben de terroristen hun doel bereikt. Nou, bij mij hebben ze succes. Ik ben weer bevangen door de acute pleinvrees die ik altijd krijg als er een aanslag is op een plek die ik goed ken. En zoals we weten, is een aanslag hier waarschijnlijk geen kwestie van of, maar van wanneer. Maar bang zijn is voor watjes.

Ik ben zo moe. Van de angst. Van dat eeuwige islamdebat. Voel ergernis opwellen als moslims in de vertrouwde defensieve reflex schieten over de aanslag. Zit ik te hakketakken dat ze afstand nemen? Sorry, maar weer een aanslag op wie we zijn, op onze seculiere normen en waarden! Hoewel, ok. Zelfs degenen die vroom de waarden aanhangen waar de islamterreur trouw aan zweert zijn vrijwel wekelijks de klos. Sterker nog, zij krijgen het leeuwendeel voor de kiezen. De aanslagen in Istanbul. In Bagdad, tijdens het suikerfeest nota bene. We zijn gewoon in oorlog.

Maar toch, het vergoelijken van homegrown terror vind ik verschrikkelijk. Ja, er is racisme. Ja, het is een puinhoop in de banlieues. Maar Afrikaanse Pinkstergemeente-adepten die er ook wonen, die minstens even hard op arbeidsmarkt gediscrimineerd worden en een bloedige koloniale geschiedenis delen met het moederland, plegen geen gruwelaanslagen op onschuldigen uit naam van hun geloof.

En dan ineens een coup in Turkije. Een blikkerige Erdogan op een mobiele telefoon. We zitten op het puntje van onze stoel. Ik bel mijn vriendin, die door een chaotisch nachtelijk Istanbul uren naar haar hotel heeft gelopen. Blijf maar binnen.

Een moedig volk dat met blote vuisten de macht van de verdreven democratisch gekozen leider herstelt, kan het romantischer? De Turken zijn opgelucht, de democratie heeft gezegevierd. Ik ook, ondanks mijn bedenkingen over Erdogan. Als de coup geslaagd was had dat tot anarchie geleid en tot waarschijnlijk nog meer bloedvergieten dan nu. De realiteit is dat de vrome, meestal arme Turkse moslim Erdogan democratisch in het zadel heeft geholpen. Maar dat democratie geleid door volkssentimenten en liefde voor nietsontziende heersers de rechtsstaat terzijde kan schuiven, daarmee is ook in Europa genoegzaam ervaring mee opgedaan.

Profiel Mohamed Bouhlel

Was Mohamed Louhaiej Bouhlel een gek van God of gewoon een gek? Een jihadist of Karst T. met een vrachtwagen? (+)

Ook hier wappert de rode vlag met de ster en de halve maan fier om de schouders van derde generatie Turkse Nederlanders. Maar ik hou mijn hart vast als de vuisten in koor Allahu Akbar roepen en het gebaar van de Grijze Wolven maken. Of erger, ineens de IS-vinger in de lucht gestoken wordt. 'Gelukkig' kwamen die laatste beelden uit Turkije.

We moeten als samenleving met elkaar in gesprek blijven. Want het knaagt soms. Bij mij tenminste. De angst voor islamterreur moet niet omslaan in angst voor de islam. Ik leef heel prettig te midden van moslims en wil dat graag zo houden.

Een moslimstichting die iets aan positieve beeldvorming wil doen heeft de stad beplakt met posters. 'Wees goed voor je moeder - Profeet Mohammed' staat erop. Laten we beginnen met een waarheid als een koe, zullen ze gedacht hebben. Iemand heeft er met een stift iets onder gekrabbeld. 'Wees lief voor iedereen - Felix.' Ik ben het hartgrondig met Felix eens.

Meer over