Gastcolumn

Ik heb jullie rug, beste bankiers

Lieve top van de ABN,

Ik wil jullie hierbij een hart onder de riem steken, aangezien echt niemand jullie begrijpt. Er wordt de laatste tijd zoveel van jullie afgepakt. Jullie integriteit, bonussen én werklust.

ABN-CEO Gerrit Zalm Beeld anp
ABN-CEO Gerrit ZalmBeeld anp

De massa begrijpt niet hoe hard jullie werken voor die tonnen die jullie verdienen. Jazeker! Je leest het goed, wat jullie potverdriedubbeltjes verdienen! En nu moeten jullie het letterlijk met dubbeltjes doen. Het klootjesvolk heeft absoluut geen idee hoe moeilijk het is om bij de top te horen. Want aan de top kom je niet zomaar.

Ten eerste moet je blank zijn, wat in deze tijden op zichzelf al superzwaar is. Je wordt bijvoorbeeld beschuldigd van white privilege (dat betekent wit privilege in één of andere buitenlandse taal).

Men denkt dat alles je maar een beetje komt aanwaaien, als je anno 2015 een heteroseksuele blanke man bent. Wat een onzin! Je hebt er keihard voor moeten werken. Moeten rebelleren tegen je ouders, die je al hadden ingeschreven voor een artsenopleiding. Als je ouders je ook maar een beetje zouden kennen wisten ze dat zo'n een artsenopleiding helemaal niets voor jou is. Voordat je het weet heb je bloed aan je handen en daar houd jij niet van. Althans, niet van de zichtbare versie.

Derde tepel

Het idee dat een echt mens tegenover je zit terwijl hij zijn problemen vertelt en fysiek laat zien. Gadverdamme. Bij de gedachte dat je op maandagochtend naar iemands derde tepel zit te staren moet je al kotsen.

Nee, bij een bank is zo'n persoon gelukkig een dossier, een nummer waar jij nooit maar dan ook nooit direct mee in aanraking komt. Misschien per ongeluk, bij de kassa van een supermarkt. Omdat de butler ziek is en je vrouw toch echt kaviaar en toastjes wil voor vanavond. Wat blijkt? Ze hebben helemaal geen Beluga kaviaar in de Albert Heijn. De paupers.

Je mag en kan door dat stomme witte privilege helemaal niks meer met je witte boord. Niet eens Sinterklaas vieren met je zwarte vriend, terwijl de kinderen het werkelijk heerlijk vinden als hun oude heer zich zwart schminkt en met een Surinaams accent cadeautjes komt brengen. Niet eens meer normaal een avondje naar een fijne Hollandse film als Michiel de Ruyter. Ten minste, niet zonder een groepje lamlendige betogers dat staat te zeuren over het slavernijverleden.

Daar ben jij toch helemaal niet mee bezig joh, die slavenhandel. De enige Afrikaantjes waar jij je mee bezig houdt zijn die op het balkon van jullie pied-à-terre.

Barmhartige samaritaan die je bent

De massa vergeet dat jullie geld is beloofd. Toenmalig minister van Financiën Wouter Bos heeft jullie een jaarsalaris van 600 duizend euro toegezegd (als karige basis), plus een variabele beloning tussen de drie en drieëneenhalve ton. Het zijn verschrikkelijk lage bedragen. Bedragen waar jij maar net van kan rondkomen. Met je vrouw, twee kinderen, hond, maîtresse, hond van de maîtresse, jacht, speedboot en zes optrekjes.

Maar toch wilde je, barmhartige samaritaan die je bent, voor dit kleine bedrag de eer van de ABN redden. Maar wat krijg je als dank? Een paar dubbeltjes en een hele natie die over je heen valt. De top van de ABN, verplegers en bouwvakkers, dáár moeten ze het in Den Haag een keer voor opnemen. Maar zodra Dijsselbloem daarmee instemt begint hij te ontkennen zodra de camera's aanstaan.

Maar ik heb jullie rug, beste ABN. Als je vanavond zielsalleen in de linkervleugel van je villa in het Gooi bent, mijmerend naar de sterren met een toastje Beluga en op de achtergrond het journaal waarin jullie met de grond gelijk worden gemaakt, weet dan, Soundos begrijpt je. En mocht je ooit een benefiet organiseren om benzine in te zamelen voor het jachtschip dat al een tijdje in Saint Tropez op je ligt te wachten en je hebt een presentator nodig, bel mij dan. Ik doe het met liefde.

Kus, pauper Soundos

Soundos El Ahmadi is actrice, presentatrice en stand-upcomedian. Deze maand is zij gastcolumnist voor Volkskrant.nl.

Meer over