'Ik geniet zo lang mogelijk'

Om half twaalf stapte Nils Lofgren in de hoedanigheid van gitarist in Bruce Springsteen's E-Street Band dinsdagavond van het podium, om de volgende ochtend al om tien uur in zijn Rotterdamse hotelsuite klaar te zitten met een gitaar op schoot....

Van onze medewerker Gijsbert Kamer

Young's show vanavond in Amsterdam zal Lofgren niet meemaken, dan staat hij zelf weer in de Kuip. Maar net als voor zijn huidige werkgever koestert Lofgren nog altijd warme gevoelens voor Neil Young. Zeventien was hij toen deze hem vroeg met hem te komen spelen. En op zijn achttiende speelde hij gitaar en piano op Youngs standaardplaat After The Goldrush. Lofgren had in die tijd ook zelf een band, Grin, en hij trachtte beide banen zo goed mogelijk te combineren.

'In het Amerika waar ik vandaan kom, verlieten alleen criminelen vroegtijdig hun school. Maar ik zag Jimi Hendrix in Washington en wist wat ik wilde. Weg van school en muzikant worden, dat was ongehoord. Het vak van professioneel rockgitarist bestond ook helemaal niet.'

Dus pakte Lofgren alles aan. Hij werkte met zijn eigen band, met de Crazy Horse en later als solo-artiest. Tijdens het touren met Neil Young, in diens donkere Tonight's The Night-periode rond 1974, componeerde hij liedjes voor zijn eigen onvolprezen titelloze solodebuut uit 1975.

Ook al is zijn solo-loopbaan nooit helemaal tot bloei gekomen, hij kan doen wat hij wil.

Zonder moeite zette hij zijn eigen loopbaan voor Young op een zijspoor. Ook Bruce Springsteen, die hem in 1984 vroeg de door het vertrek van Steve Van Zandt vacant geraakte positie als gitarist in te nemen, mag rekenen op zijn onvoorwaardelijke loyaliteit. 'Iedere dag twintig minuten voor aanvang komt Bruce met de setlist, maar ook gisteren week hij er weer van af. Counting On A Miracle, dat hoort te beginnen met een intro van mij, stond er niet op. Even een knikje, en ik begreep hem. Daar doe je het voor.'

Zeker nu de huidige tour al zo'n zestig shows onderweg is, geniet Lofgren met volle teugen. 'En ik leer nog elke dag. Zo ben ik geen goed bespeler van de pedal steel. Bruce wil het graag horen in Empty Sky en sinds enkele weken ben ik niet meer zenuwachtig als dat nummer komt.'

Verveeld raakt hij nooit van het spelen van andermans songs. 'Ik betreur het dat het over vijf maanden allemaal weer over is. Het mag nog wel vijf jaar zo door gaan.' Al kijkt hij er wel naar uit zijn eigen solo-carrière weer op te pikken. Via zijn eigen website (en een klein Duits label) brengt hij zijn platen uit. Want op een gitarist van tweeënvijftig zit, zegt Lofgren, niemand te wachten. 'In de jaren zeventig kwam ik vaak naar Nederland, nu weet geen promotor me te vinden. Dat betreur ik, daarom geniet ik zo lang en goed mogelijk van het spelen bij Bruce. Dan zien we wel weer.'

Meer over