'Ik doe graag niks, héél graag zelfs'

Hoe zien we onszelf, en wat denken anderen? Deze week actrice en muzikante Ellen ten Damme (37), momenteel in de studio bezig met haar nieuwe cd....

Lenterig.

'Vind je niet? Nog even m'n vriendjes erbij: Big, daar trad ik mee op - die is inmiddels anderhalve meter. En Frechmaus, die woont in mijn tas, kijk maar.'

Een Duitse speelmuis.

'Uit een Keulse souvenirwinkel. Daar hing hij helemaal alleen. De verkoopster wees ook steeds een andere aan. ” Wilt u deze niet, of déze?”” Nee”, riep ik, ” die - steeds liever!”'

Jammer dat u niet naar het songfestival gaat?

'Ach nee, daar was het nummer ook veel te rock-'n-roll voor. Maar leuke ervaring, 'n hoop nieuwe Duitse fans erbij. Precies goed zo.'

Wat is dat met u en Duitsland?

'Dat is op de Kleinkunstacademie begonnen: Brecht, Weil, Eisler - die t l. Het lijkt wel of ze daar meer woorden hebben; alsof je je preciezer kunt uitdrukken.'

Doet u eens zo'n woord.

'Sehnsucht. Dat voelt toch anders dan verlangen.'

Wat is het grootste misverstand over u?

'Dat ik zo'n workaholic ben. Maar ik doe graag niks, héél graag zelfs.'

Hoe ziet 'niks' er bij u uit?

'Beetje yogaën. Rekken en strekken. Spagaatje doen in de hoek van de kamer.'

U staat nu toch weer in de studio?

'Ik probeer altijd wel uitdagingen te verzinnen; mezelf doelen te stellen. En de volgende cd wordt heel bijzonder. Met uitgekiende arrangementen, weinig opsmuk - heel precies. Beetje sixties.'

Welke plek had u in het gezin?

'Ik was de middelste van drie. En het meisje dat zolang mogelijk probeerde jongetje te blijven. Want jóngetjes deden leuke dingen: rugbyen, voetballen. Ik kon ook heel lang heel aardig meekomen, tot ongeveer mijn vijftiende. Toen werden ze wel echt... anders.'

Waar zat de muziek?

'Aan mijn vaders kant. Daar speelde bijna iedereen wel iets, semi-professioneel. De dames veelal viool, de heren een blaasinstrument. Ze hadden ook een orkestje.'

En u heeft al die aspiraties uiteindelijk ingelost?

'Ik weet niet of ze dat zo zouden zien, hoor. De Ten Damme-hoek was wel echt een klassieke hoek, zo ben ik ook opgeleid.'

Welk instrument past het best bij u?

'Ik zit nu in een gitaarfase: lekker ritmisch, up-beat. Het lijkt wel hoe ouder ik word, hoe vrolijker. Tot nu toe dan.'

Welk instrument voelde u zich hiervoor?

'Piano, melancholieker. En ik ben begonnen met viool: melodisch, dromerig, dramatisch. Daar kun je echt helemaal in verdwijnen.'

Is er een Ellen ten Damme denkbaar zonder dit vak?

'Ik droom er weleens van. Me ergens terug te trekken buiten de stad, achter een hoge ligusterhaag, wat beesten erbij. Niks meer met de wereld te maken hebben.'

Samen met Brigitte Bardot.

'Nou ja, een boerderijtje verderop. Ik ben nu heel gelukkig, hoor, maar soms lijkt me dat wel wat.'

Waarom eigenlijk?

'Omdat het doodvermoeiend is als mensen altijd iets van je vinden, van je willen. Omdat je in dit vak altijd op de buitenkant beoordeeld wordt. Als ik niet in beeld zou hoeven, zou ik ook niet zo op mijn uiterlijk letten - dat is de grootste stress. Maar goed, dan zou ik weer te veel eten. Dat merk ik nu al als ik even minder train.'

De meeste zangeressen lopen niet op hun handen.

'Doe ik ook niet de hele dag door, hoor. Maar ik vind het wel bijzonder dat het nu nog lúkt. Dat had ik vroeger nooit gedacht.'

Hoe zou u het liefst overkomen op anderen?

'Als een serieus muzikant, daar komt het toch allemaal vandaan. Maar ik weet het wel: ik ben zélf weer degene die een mal pakje aantrekt om het publiek op het verkeerde been te zetten. Daar moet ik eens mee ophouden, misschien, ooit.'

Meer over