'Ik breek niet in zonder toestemming'

Met behulp van een gebruikersnaam en wat tvbeelden inbreken in iemands computer, zoals met officier van justitie Joost Tonino is gebeurd?...

Laat ik duidelijk zijn: met die Tonino-zaak heb ik niks te maken. Ik zou ook niet weten wie het wel was, maar het moet een zogenoemde black hat hacker zijn. Een white hat hacker als ikzelf beschadigt of steelt niet. Sterker, ik breek aupt nooit ergens in zonder de nadrukkelijke schriftelijke toestemming van het slachtoffer. Ze betalen me er zelfs voor.

Drie jaar geleden zijn vier jongens en ik van het tiger team van PinkRoccade Security Services voor onszelf begonnen. Trust Alert heten we en we helpen bedrijven hun beveiligingsgaten te dichten. Gemiddeld ben je daar per klus met twee man twee weken mee bezig.

We rekenen honderd tot honderdvijftig euro per uur per persoon. Dat lijkt misschien heel veel, maar gezien het extreem specialistische werk dat we met Trust Alert doen, valt dat wel mee. Een gemiddelde accountant is duurder. Dat komt omdat veiligheid over het algemeen toch als een sluitpost wordt beschouwd. Totdat het goed misgaat natuurlijk, zoals bij het Openbaar Ministerie.

Onbegrijpelijk hoe dat heeft kunnen gebeuren. Mensen als Tonino, die zelf kennelijk niet zo handig zijn met computers, moeten tegen zichzelf en anderen worden beschermd. Dat hebben ze bij bijvoorbeeld de Landmacht beter geregeld. Gevoelige informatie kan daar alleen versleuteld de deur uit, zodat in geval van diefstal van een pc of laptop, de schade beperkt blijft.

Voor onszelf beginnen betekende afscheid nemen van zekerheid en de luxe van secretaresses en andere ondersteunende diensten. Het is het meer dan waard. We hebben meer vrijheid en kunnen sneller schakelen dan een groot bedrijf. Financieel maakt het niet veel uit, want we hebben onze salarissen op het niveau van drie jaar geleden bevroren. Voor mij betekent dat tussen de veertig en vijftigduizend euro bruto per jaar. Meer dan genoeg, want ik geef weinig uit. Heb ik ook nauwelijks tijd voor, want ik werk nu al meer dan twintig jaar ruim tien uur per dag.

Voor mijn onspanning wandel ik mijn mijn vrouw in de bergen. Dat kost ook bijna niets. Wat overblijft, zet mijn vrouw op een spaarrekening. Beleggen zegt me niks. Moet ik me in die paar vrije uurtjes dan gaan bezighouden met iets dat me absoluut niet interesseert? Verder zit ons geld in onze woning tussen de weilanden bij Apeldoorn.

In de tijd dat de voorloper van PinkRoccade nog een overheidsbedrijf was, heb ik een mooi ambtenarenpensioen opgebouwd en verder heb ik me nog wat bijverzekerd.

Daar ben ik als veiligheidsman dan weer wel mee bezig, verzekeren. Altijd voor de hoogste dekking kiezen, want een ongeluk zit in een klein hoekje. Zo rij ik ook al jaren met een riante no claim korting. Auto's zijn trouwens wel een passie van me. Vroeger droomde ik van een sportwagen, maar ik ben nooit verder gekomen dan een opgevoerde Mini. Verder komen hoeft ook niet, want net als met het hacken gaat het me toch vooral om het sleutelen.'

Meer over