'Ik ben nu laaiend op Geert, dat gaat over'

Het duurde minder dan een minuut, het telefoontje waarin Richard de Mos hoorde dat hij geen plek op de lijst had.

VAN ONZE VERSLAGGEVER REMCO MEIJER

DEN HAAG - Zondagmiddag in de Haagse vruchtenbuurt. Buiten regent het, binnen zet Richard de Mos koffie. Hij wijst naar de tuin. 'Dat ging knap klote vrijdagavond', zegt hij. 'Ik zat buiten met familie, een paar bevriende PVV-Kamerleden en een aantal medewerkers. Om negen uur ging de telefoon. 'Hé Ries, met Geert. Ik heb slecht nieuws voor je. Je komt niet op de lijst.' Het duurde nog geen minuut. Vernieuwen en verjongen was zijn ongeloofwaardige argument. En o ja, of ik wel lid van de Haagse gemeenteraad wilde blijven.'

De Mos (36) zegt het maar meteen: hij gaat niet wild om zich heen slaan. 'Geert heeft te lang gewacht met het bekendmaken van de kandidatenlijst. Dat had hem veel ellende bespaard, want al sinds april liep de spanning behoorlijk op. Maar wat Marcial Hernandez en Wim Kortenoeven hebben gedaan, vind ik onbeschoft. Nestbevuilers zijn het. Je moet niet spugen in de hand waaruit je een paar jaar hebt gegeten.'

Hij heeft nog een reden om zich te beheersen. 'Of ik in de raad blijf, beslis ik deze zomer. Dit is toch een motie van wantrouwen. Het is ook dubbel. Als ik bij de eerste 15 had gestaan, waarop ik rekende, had ik de horlepiep gedanst. Ik vind het schijnheilig om nu te zeggen dat de PVV een klotepartij is. Die zetel in de raad blijft hoe dan ook van de PVV. Eens een PVV'er, altijd een PVV'er.'

De voormalige onderwijzer De Mos stond in 2006 nummer 10 op de lijst en haalde de Kamer net niet. Hij werd medewerker van fractiesecretaris Martin Bosma. Toen in september 2009 Kamerlid Barry Madlener naar Europa vertrok, kwam De Mos alsnog in de Kamer. In 2010 bleef hij de nummer 10 en groeide de fractie naar 24 zetels.

Zo behoort De Mos tot de PVV'ers van het eerste uur. Hij organiseerde de feestavonden na de Europese verkiezingen in 2009, de gemeenteraadsverkiezingen in maart 2010 (beide in een Haagse café) en de landelijke verkiezingen in juni 2010 (op de Pier van Scheveningen). Hij was landelijk coördinator van de PVV-vrijwilligers in alle provincies en zorgde voor campagnemateriaal zoals vlaggen en affiches.

Wat er mis ging, weet hij niet precies, maar de afgelopen maanden werd hij nergens meer bij betrokken. 'Er zijn natuurlijk twee vervelende stukken in de Volkskrant geweest en daar houdt Geert niet van.' Tegen een student zei De Mos in een interview dat hij schooldirecteur was geweest, terwijl dat niet zo is. Hij heeft er wel de papieren voor. Ook zijn stevige optreden in de gemeenteraad als fractiesecretaris leidde tot een artikel in de krant. 'Maar zo ben ik. What you see, is what you get.'

Hij is wel eens met slaande deuren weggelopen uit een fractievergadering, omdat een werkgelegenheidsplan waaraan hij maanden had gewerkt achteloos werd afgedaan. En vorig jaar deed hij een keer zijn beklag dat in de fractie inhoud ondergeschikt leek aan wie het haantje is. 'Maar de belangrijkste reden is, denk ik, dat ik te makkelijk omga met Kamerleden van andere partijen en de pers. Mijn stijl. Ik ben een toegankelijke PVV'er.'

Hij somt op van wie hij zoal bemoedigende sms'jes kreeg in het weekend. Van vriend en vijand. Kamerleden en bewindslieden, raadsleden en wethouders. En ja, ook van Martin Bosma. 'Jammer, maar hou het hoofd koel', was de boodschap.

De Mos: 'Mijn grootmoeder zei altijd: boos zijn is menselijk, boos blijven is des duivels. Ik ben op dit moment laaiend op Geert, maar dat gaat over. Ik besef heel goed dat ik Kamerlid was dankzij hem. Helaas is het door hem ook binnen een minuut weer afgelopen.'

undefined

Meer over