'Ik ben Nederlander' heeft goede bedoelingen die je niet worden opgedrongen

Onze vorst had een boodschap voor het volk. De kinderserie 'Ik ben Nederlander' heeft die ook, maar vermakelijker verpakt.

Haro Kraak
Prima gemaakte televisie: Ik ben Nederlander. Beeld
Prima gemaakte televisie: Ik ben Nederlander.Beeld

Jack Wouterse en koning Willem-Alexander wilden de mensen deze dagen een boodschap meegeven, toevallig dezelfde, hoewel geheel anders verpakt. Staand in een vertrek van Villa Eikenhorst te Wassenaar zei de koning, gefilmd van schoen tot kruin, het op Eerste Kerstdag zo: 'Juist nu de wereld om ons heen minder houvast geeft, moeten we vasthouden aan wat we samen delen en beschermen wat ons verbindt.'

In een vrij land, aldus de vorstelijke autocue, zouden mensen niet gediscrimineerd moeten worden en afwijkende meningen niet onder druk mogen staan. Duidelijk, dank.

Een paar uur later op NPO 3 bezocht Jack Wouterse een basisschool in Uden voor het NTR-programma Ik ben Nederlander. Leerling Daan wees op de schoolregels: 'Iedereen hoort erbij', en de oproep rustig op elkaars mening te reageren. 'De een vindt dit, de ander vindt dat', vatte Wouterse samen.

'En het is een vrij land', sprak de blonde jongen ineens bloedserieus. 'Dus ik vind dat dat wel gewoon mag.'

Wouterse, tikje spottend: 'Hé, goed gezegd, man.'

Het luchtige toontje van Wouterse werkte uitstekend gecombineerd met de kinderernst. Het ene moment speelde de grote, grijsbebaarde acteur een autoritaire brombeer, dan weer was hij de lieve opa. De kinderen voelden zijn toneelspel feilloos aan. In de fraaie rubriek 'Mop' mochten kinderen op een zeepkist een mop vertellen. Sky: 'Het is blauw en het weegt niks.'

Lees ook

'Nu iedereen boos is op elkaar, wil ik bruggen slaan'
In zijn nieuwe kinderprogramma Ik ben Nederlander wil Jack Wouterse verbinden. 'Ik wil al die mooie kinderen laten zien, nu iedereen boos is op elkaar.' (+)

Wouterse, verslagen: 'Ik geef het op'

'Lichtblauw!'

De ironische, te harde lach van Wouterse - genieten.

In de eerste van twaalf afleveringen kwam een waaier aan kinderen voorbij, allen rond de tien jaar: Leidse jongens met namen als Boet en Pepijn, de islamitische Intissar, een Limburgs meisje met de gender-neutrale naam Jimmy dat van buitenspelen houdt, de Drentse wielrenner Ruud (dat kinderen nog zo heten!) en de donkere Dolores met haar cavia's.

De goede bedoelingen waren er wel, in Ik ben Nederlander, maar werden je niet opgedrongen, zelfs niet met zo'n ambitieuze titel (een verwijzing naar Ik ben Rotterdammer, de reeks die Wouterse eerder voor TV Rijnmond maakte). Het is simpelweg goed gemaakte en vermakelijke televisie. De casting is geweldig en de montage lekker snappy.

Bovendien: de pure, onvoorspelbare kinderreacties - een cliché, maar toch - vervelen nooit. Wat zou je aan jezelf veranderen als het één ding mag zijn, vroeg Wouterse aan Lude. 'Dat ik nooit meer muggenbulten krijg.'

Aansluitend begon het NOS Jeugdjournaal, dat had uitgezocht dat 96 procent van de kinderen in Nederland Kerst viert. Ook was een stelling voorgelegd: 'Met Kerst is er te veel aandacht voor het eten.' Dik de helft was het ermee eens - een onderbelichte misstand. Maar niet volgens Jinx. 'Ik vind eigenlijk', zei het meisje ernstig, 'dat als je Kerst viert, dat je wel best wel veel mag eten eigenlijk.'

En dat mag, in een vrij land.

V's televisierecensententeam bestaat uit Julien Althuisius, Hanna Bervoets, Gidi Heesakkers, Frank Heinen en, deze week, Haro Kraak.

Meer over