'Ik ben een gewone jongen uit de polder'

Hoe zien we onszelf, en wat denken anderen?..

tekst WIM DE JONG

Wat voor politiek statement wordt hier neergezet?

'Het enige politieke in de tekening zijn de gedachteballonnetjes. De rode maakt duidelijk dat ik sociaal-democraat ben. De andere twee geven aan dat ik ook opensta voor liberale en groene opvattingen. Ik kijk verder dan de muren van mijn eigen huis.'

Is dat een spijkerpak of een Armani?

'Ha, het is een spijkerbroek, met daarop een corduroy jasje waarvan ik het merk niet weet. Wit overhemd eronder. Dit is hoe ik me tijdens mijn campagne steeds heb gekleed.'

Wat moet het over u duidelijk maken?

'Het is een mix: hier staat een serieus iemand, die tegelijk heel erg hecht aan het informele. Ik heb mezelf geportretteerd tegen de achtergrond van Flevoland, van Almere. Ik ben een gewone jongen uit de polder die in Amsterdam aan de slag gaat.'

Elke linkse politicus loopt inmiddels in dure maatkleding, en nu gaat u imago-technisch dus weer de andere kant op.

'Ik wil niet zo opvallen. Ik heb absoluut niet de behoefte om als Bekende Nederlander door het leven te gaan. In de trein voel ik me al bezwaard wanneer ik in de eerste klas reis omdat ik daar goed kan werken. In Nederland steek je dan toch meteen boven het maaiveld uit. Dat besef van die maatschappelijke verschillen, daar ben ik wel mee bezig. Waarom bestaan ze. En hoe rechtvaardig ik ze voor mezelf.'

Wat is het grootste misverstand over u?

'Dat ik weinig voeling zou hebben met de Nederlandse samenleving omdat ik zo lang in het buitenland heb gewoond. Ik ben helemaal niet het elitaire diplomaatje waar ik soms voor word aangezien. Ik weet wat er leeft.'

U bent van jongsaf zeer actief in de politiek. Welk deel van uzelf reserveert u voor familie en vrienden?

'Ehm, moeilijke vraag. Mijn kinderlijk enthousiasme.

Mijn impulsiviteit. De kwetsbare Michiel, die veel lacht en grappen maakt, maar ook verdriet deelt.'

Hoeveel uur houdt u per maand voor dit alles over?

'Ik probeer net als alle mensen twee dagen in de week vrij te zijn. En mijn vriendin wijst me op dingen. Ik had de neiging om mensen te bellen en te e-mailen op abnormale tijdstippen. Ik heb dat vrij snel aangepast.'

Was u als kind al voorzitter?

'Ik nam graag de leiding, ja. Mijn eerste club was die voor meester Roelie, die op de basisschool altijd gepest en uitgelachen werd omdat hij dik was. Ik heb voor hem de RBC opgericht, de Roelie Beschermings Club, haha.'

Wat gebeurt er wanneer u dronken bent?

'Dan word ik nóg vrolijker en baldadiger. Ik vind het leuk om te provoceren. Ik kan denken dat ik iemand met een veertje kietel, terwijl het als een mokerslag blijkt aan te komen.'

Wat doet u met de schade?

'Ik maak het goed, hè. Als er iets is waar ik niet tegenkan, dan is het in onmin te leven met mensen. Ik ben misschien veel te bang om vijanden te maken.'

Lekkere eigenschap als politicus.

'Ja, dat roepen mensen al mijn hele beroepsleven. Ik heb het idee dat het met die spiezenkuil best meevalt.

Ik draai al twaalf jaar mee in de PvdA en heb weinig vijanden gemaakt. Zo heb ik bijvoorbeeld geen negatief geluid gehoord sinds het moment dat ik tot voorzitter werd gekozen.'

Wat prijzen uw buren in u?

'Ik ben er bijna nooit. Mijn sociale leven speelt zich af in Amsterdam en in Utrecht, waar mijn vriendin woont. In mijn flatgebouw leven vooral senioren-echtparen; ik zie ze niet veel. Maar ze hebben kaartjes en bloemen gestuurd, dus ik weet dat ze meeleven en het leuk vinden. Ik denk dat ze me zien als een soort zoon-op-afstand.'

Een bundeling van deze rubriek is voor f15,- verkrijgbaar via www.volkskrant.nl/webwinkel en in de boekhandel.

Meer over