'Ik ben een 34-jarige center. Ik ben zwart. En ik ben homo'

Jason Collins heeft al twaalf jaar basketbal gespeeld in de Amerikaanse NBA, voor maar liefst zes ploegen. Negenmaal bereikte hij met zijn teams de playoffs, tweemaal de finale. Maar een nationale beroemdheid is hij pas sinds zijn ingezonden brief in de Sports Illustrated van dinsdag. De eerste zinnen: 'Ik ben een 34-jarige NBA-center. Ik ben zwart. En ik ben homo.'

Met zijn verklaring veroorzaakte Collins een storm van publiciteit. Binnen enkele uren belden president Obama en Oprah Winfrey hem om hun steun uit te spreken. Op Twitter struikelden beroemdheden uit de sport en showbizz over elkaar heen om hem een hart onder de riem te steken. Michelle Obama twitterde: 'Zo trots op je Jason Collins. Dit is een geweldige stap voorwaarts voor ons land. We zullen je beschermen.'

Vanwaar de ophef?

Collins is de eerste actieve speler uit een van de vier grote Amerikaanse sporten (honkbal, basketbal, American Football, ijshockey) die uitkomt voor zijn homoseksuele geaardheid. Oftewel: hij weigert zich nog langer te schikken naar de ongeschreven regels in die laatste bolwerken van traditionele mannelijkheid.

Het kostte Collins veel moeite om die stap te nemen. Hij leefde jarenlang met de angst dat zijn geaardheid ontdekt zou worden. Hij verspilde veel energie aan het verborgen houden van zijn geheim, uit vrees verstoten te worden door familie, collega's en basketbalfans. 'Ik wist zeker dat mijn wereld zou instorten als iemand het wist.'

Die vrees verdween langzaam. Collins besefte dat hij de tijdgeest aan zijn zijde heeft. Een meerderheid van de Amerikanen is voor het homohuwelijk, inclusief president Obama. In het leger is openlijke homoseksualiteit sinds enige tijd toegestaan.

Collins hoopt dat de professionele sport niet achterblijft bij de maatschappelijke ontwikkelingen. Gezien de twittersteun lijkt de kans klein dat spelers hem uit de kleedkamer zullen weren, of hem publiekelijk zullen vernederen.

Volgens oud-NBA-vedette Charles Barkley zou homoseksualiteit zelfs geen onderwerp van gesprek hoeven zijn. Hij beweert al jaren dat 'elke speler met homo's heeft gespeeld'. Zijn persoonlijk opvatting: 'Ik heb liever een homo die kan spelen dan een hetero die niet kan spelen.'

Toch is Collins er niet helemaal gerust op dat zijn homoseksualiteit net zo gemakkelijk zal worden geaccepteerd als die van talloze lesbiënnes in sporten als tennis, basketbal, voetbal en hockey. 'Ik hoop er het beste van, maar bereid me voor op het ergste', schrijft hij.

Hoe ruimdenkend de Amerikaanse sport is, zal snel blijken. Collins heeft nog geen contract voor volgend seizoen. Op grond van zijn talent zou hij voor zijn open brief in Sports Illustrated ongetwijfeld een nieuwe ploeg hebben gevonden. Zal dat nu ook zo zijn?

undefined

Meer over