'IJdel ben ik niet, ik speel graag lelijke mensen'

Hoe zien we onszelf, en wat denken anderen? Deze week acteur en tekstschrijver Martin van Waardenberg (49), onder meer te zien in de nieuwe VPRO-Villa Achterwerk-serie Nieuwe ouders....

Zo lijkt u op Bela Lugosi.

'Wie?'

Oude Hongaarse acteur. Geweldige Dracula.

'Ja, verdomd. En toevallig: in Nieuwe Ouders speel ik ook ergens een vampier. Fantastisch vond ik dat. Misschien heb ik aanleg.'

Op welke typetje wordt u het meest aangesproken?

'Op het mannetje van de Gamma. Ik sta vorig jaar op een veerboot in de dikke mist, op weg naar een Schots eiland met twintig bewoners. Komt er een man naast me aan de reling staan. ” Dat zg ik'', mompelt die voor zich uit, ” Gamma!'''

Leuk?

'Nee verschrikkelijk. Ik heb het nooit leuk gevonden om herkend te worden.'

Als die man uit dat spotje of sowieso?

'De impact van die reclame is wel groot, ja. Maar sinds ik ook de boze buurman speel in Sesamstraat, is het iets verbeterd.'

Beetje nurkse types spelen ligt u wel, toch?

'Ja, geweldig. Die buurman is een enorme zieker. En discriminerend. Die blauwe vogel vind ik sowieso een buitenlander die is aan komen waaien; die mag van mij zo weer met de grote trek mee. Dan nog die straathond eruit, en die snotmuis in de soep.'

Hoe zien collega-acteurs u?

'Geen idee. Het gekke is: voor Loenatik - De Moevie was ik genomineerd als beste acteur, voor de rol van

De majoor. Waarom k speciaal, vroeg ik me af. En meteen daarna: acteur? Ik? Jeetje.'

Zo zag u zichzelf niet?

'Ik denk daar nooit zo over na. Ik schrijf en ik speel.'

Wat waarderen vrienden in u?

'Het vermogen om je helemaal in een sfeer onder te dompelen. Dat ben je ook aan het leven verplicht, vind ik, anders maak je niks mee. Het begint met een biertje drinken in het caf. ” Zullen we klaverjassen?'' ” Ja, top!'' En voor je het weet zit je in een toernooi en ga je met een doos kippenpoten naar huis. Maar dan is het wel half vijf.'

Houdt dat nooit op?

'Dat houdt nooit op.'

Wat vinden vrouwen aantrekkelijk aan u?

'Nou, ijdel ben ik niet. Ik speel graag lelijke mensen.

Het zal de humor zijn, die heeft iets magisch. Vrouwen zijn daar ook een slagje slimmer en verder in dan wij.'

Wat is het grootse misverstand over u.

'Ik open vanmiddag mijn nieuwe winkel, kunt u wat leuks komen doen? Dat soort dingen hoor ik vaak. Alsof ik het allemaal uit mijn mouw schud. Mensen denken: Ah, daar heb je hem, dat wordt lachen.'

Maar dat wordt het niet?

'Nee, ik ben helemaal niet leuk. Ik ben zwaar depressief. Dat zit in de familie, veel inrichtingen, een paar gevallen van zelfmoord. Serieus, ik heb een heel sombere kijk op het bestaan en de mensheid. Ik vind het leven echt geen pretje.'

Dus met al die snorren en pruiken holt u een beetje voor de donkere golf uit.

'Spelen is een enorme uitlaatklep, natuurlijk. Als ik vertegenwoordiger was geworden, had ik allang een goeie klant van me gewurgd. Of bungelde ik nu in een trapgat.'

Hoe is de acteur thuis?

'Ik probeer zo min mogelijk zwartgallig te zijn. Maar ik ben vaak geestelijk afwezig, geconcentreerd op mijn werk. Gedisciplineerd als het gaat om het halen van deadlines, en intussen m'n meest dierbaren vergeten. Nee, met mij moet je niet leven. Ik vraag me soms ook af hoe ze het doen, mijn vrouw en dochter.'

Hou zou u het liefst overkomen op anderen?

'Misschien... ach nee. Als een stevige, stabiele figuur, wilde ik zeggen. Maar dat ben ik gewoon niet. En dan zou het leven ook heel saai worden.'

Meer over