'Iedereen is bezig met zenden en gezien worden, iedereen wil geliket worden'

Het is weer Paradetijd. De hele zomer toert het kleurrijke theaterfestival door het land. Spuiten en Slikken-presentator Emma Wortelboer bezocht voor de Volkskrant de Utrechtse editie.

Spuiten en Slikken-presentator Emma Wortelboer met vriend Tom Strik Beeld Jantien Kingma
Spuiten en Slikken-presentator Emma Wortelboer met vriend Tom StrikBeeld Jantien Kingma

Je gaf in december je eerste interview en nu ben je gast van de Volkskrant. Was je verbaasd dat je hiervoor werd gevraagd?

'Ik vind dat tof. Ik krijg via mijn management meer aanvragen en bij veel dingen denk ik: wat moet ik daarmee? Maar de Parade, let's go! De Volkskrant voelt ook een soort van cool.'

Houd jij van theater?

'Ik heb vanaf mijn vijftiende bij theatergroep The Young Ones in Zwolle gespeeld. Die toneelgroep was mijn thuisbasis, waarmee het fucking leuk was. Toneelspelen is lekker, echt een uitlaatklep qua energie. Het is eigenlijk jammer dat ik het nu niet meer kan of doe. Het is zo'n commitment.'

Maar presenteren is ook wel een beetje toneelspelen.

'Ja, zeker. Je kunt bepaalde aspecten gebruiken, bijvoorbeeld je houding en hoe je over wilt komen. Ik denk dat ik door theater de stap heb durven zetten om auditie te doen voor de BNN Talent Day te doen.'

De eerste voorstelling die je op de Parade zag was Alter Ego van Nineties Productions van Yannick Noomen. Hoe was dit?

'Ik vond het wel geinig. Het was een onemanshow met een guy die verschillende type mensen nadoet op een clichématige manier. Alles had een link met David Byrne - geen idee wie dat is overigens. Als Yannick veranderde van personage, vergat ik meteen wie hij hiervoor speelde. Dat vond ik echt dope.'

null Beeld Jantien Kingma
Beeld Jantien Kingma

Wat vond je van de hiphop-voorstelling True Colors van BackBone/Alida Dors, die we hierna bezochten?

'Die bevatte heel veel energie, je zat er gelijk in. Het was ook verrassend dat er een operazanger bij was. Ik miste wel een explosie aan het einde.'

(Tekst loopt door onder de video.)

Ze zeiden op een gegeven moment: 'Vandaag ben je een wolf, maar morgen ben je vergeten.' Heb jij de angst om vergeten te worden?

'Nee, die angst heb ik echt niet. Ik vind televisie maken gewoon heel leuk. Het is niet dat ik aim for fame. Natuurlijk, aandacht is leuk. Maar het is ook weer niet zo dat ik een imperium heb.'

Je presenteert sinds 2016 Spuiten en Slikken. Weet je nog het moment dat je voor het eerst herkend werd?

'Ja, dat vond ik heel raar. Dat was bij de IJ-Hallen-markt in Amsterdam. Ik had zo'n raar, rond Youp van 't Hek-brilletje op en zag er slonzig uit. Toen zei een meisje achter een kraam: 'Mama, dat is Emma!' Ik keek om me heen en vroeg me af of ze het over mij hadden. Ik dacht: Huh, wat? Oké, hoi. En wie ben jij? En toen ben ik weer weggegaan. Het was heel weird.'

Veel voorstellingen gaan erover dat mensen maar de hele tijd doorgaan. Herken je dit?

'Iedereen is bezig met zenden en gezien worden. Dat geeft een onophoudelijke stroom aan informatie en foto's. Er zit geen stop op. Wanneer houd je op met je leven uitzenden?'

Ben jij bewust bezig met je online persoonlijkheid?

'Ja, maar dat gebeurt gewoon. Ik denk dat iedereen geliked wil worden. Als ik een foto plaats, kijk ik om de zoveel minuten hoeveel likes en reacties erbij zijn gekomen. Het slaat nergens op, maar je doet het toch. Het boeit je, en dat is het kutte.'

Moet jij jezelf vaak een halt toeroepen?

'Ja, sowieso. Je wilt steeds meer. Eerst wilde ik heel graag bij BNN komen, dan ben je daar eenmaal en dan wil je graag een contract. Dan heb je dat en dat is dan heel vet, de jonge Emma had nooit durven dromen dat dat zou gebeuren. Maar ineens is iets dan weer normaal. Dat is zo naar. Je ziet zo erg wat anderen doen en je vergelijkt jezelf non-stop met anderen.'

Heb je nu een nieuw doel?

'Nee. Nou ja, ik wil ooit het Songfestival presenteren. Maar ik denk eerder dat ze daar dan een soort van Chantal Janzen neergooien. Ik ben de grootste Songfestival-fan ooit, dus ik zou dat echt tof vinden. Als ik dat heb bereikt, kan ik vredig sterven.'

Meer over