Iedereen in Little Rock heeft bij Bill om de hoek gewoond

Het oogde als een arrogant voorproefje, toen exact een etmaal voor het uur U spetterend vuurwerk de donkere hemel van Little Rock verlichtte....

TIM OVERDIEK

Van onze medewerker

Tim Overdiek

LITTLE ROCK

De ex-gouverneur zelf voltooide dinsdag zijn verkiezingsplicht door bij een voormalig treinstation in Little Rock zijn stem op zichzelf uit te brengen. De karavaan die de drie minuten van hotel naar stemhok overbrugde, telde liefst twintig wagens, politie-escorte niet eens meegerekend.

De presidentiële file is symbolisch voor de meute vrienden die in de vroege dinsdagochtend de meest succesvolle zoon van Arkansas hadden verwelkomd. 'Iedereen hier kent Bill persoonlijk, en tallozen hebben bij hem om de hoek gewoond', zegt John Stewart, inwoner van Little Rock, met een veelbetekenende grijns.

Stewart heeft zojuist het stembureau annex station verlaten, en vertelt op Bob Dole te hebben gestemd. Warempel, een Republikein in de Democratische straten. In de vroege ochtend tufte nog een vrachtwagen uit het bouwjaar 1923 door het stadscentrum, reclame makend voor Dole en Kemp. Maar daarmee was het verhaal van een Republikeins tegenoffensief op E-Day wel verteld.

Dole zelf liet Arkansas volledig links liggen, in het besef er geen schijn van kans te maken. Dole's wanhopige laatste 96 uur trokken Stewart zowaar over de streep. 'Clinton is niet te vertrouwen in het Witte Huis', praat hij Dole na. 'Het schijnt dat hij ontzettend aardig is, maar ik heb de afgelopen zestien jaar gemerkt dat het maar om één ding gaat bij hem, en dat is herkozen worden.'

Maar zo ongenaakbaar als Clinton zich er voelde, zijn de Democraten momenteel niet in diens thuisstaat. Gevreesd werd zelfs dat Winston Bryant het in de senaatsrace moest afleggen tegen Tim Hutchinson, de Republikein die er twee termijnen in het Huis van Afgevaardigden op heeft zitten, en wel eens iets anders wil.

De laatste Republikeinse senator was Stephen W. Dorsey. Die hield het in 1879 voor gezien. Een politieke ommekeer in Arkansas zou een indirecte nederlaag betekenen voor Clinton, die de afgelopen dagen bleef hameren op een hogere opkomst dan vier jaar geleden. Zijn toekomstig succes is mede afhankelijk van de verhoudingen in het Congres.

De jongste president in de geschiedenis ging in Little Rock vrijwel onmiddellijk op zoek naar de nostalgische tijden van 1992, toen het politieke klimaat nog betrekkelijk fris en onbedorven was. Hij had eerder dat jaar een typische verkiezingsaanslag overleefd, toen een vermeende affaire met Gennifer Flowers naar buiten kwam.

Don't stop thinking about tomorrow, houd niet op aan morgen te denken, was het door de Democraten geconfisqueerde liedje van Fleetwood Mac dat uitentreuren door de 32 veroverde staten galmde. 'We weten inmiddels allemaal wat de volgende morgen heeft gebracht', schreef de Arkansas Democrat Gazette deze week met onverholen cynisme.

De plaatselijke krant besloot Clinton net als vier jaar geleden niet te steunen. Uit fatsoen jegens de homeboy werd en wordt ook de Republikeinse opponent niet openlijk omarmd. Vond het dagblad vier jaar geleden Clinton simpelweg geen goede kandidaat, ditmaal wordt het slappe beleid van de Arkansaanse president gehekeld.

De krant verwijst tevens naar de politieke schandalen die zich met het Whitewater-onderzoek de afgelopen jaren hebben opgestapeld. Het echtpaar Clinton is weliswaar buiten schot gebleven, maar gouverneur Tucker en twee vrienden van de president zijn door de rechter gestraft.

Notabene in de verlaten redactielokalen van de Gazette werd de coup van Clinton in 1992 voorbereid. De zogeheten War room herbergde de campagneleiders Carville en Stephanoupoulos, wier succesvolle opmars richting Witte Huis werd vastgelegd in de gelijknamige documentaire.

De 'oorlogskamer' is tijdelijk in volle glorie hersteld, met als verschil dat er nu niet de herverkiezing in de steigers werd gezet. Afgelopen nacht zou er het verwachte overwinningsfeest plaatsvinden, en werden herinneringen opgehaald aan vervlogen tijden. Voor de gelegenheid hangt tegen de muur een spandoek met het gevleugelde advies dat campagnestrateeg James Carville aan Clinton meegaf. 'It's the economy, stupid' (Het is de economie, stomkop), om aan te geven waar het bij verkiezingen werkelijk om gaat.

Dergelijke kreten zijn dezer dagen ook weer veelvuldig te beluisteren geweest in het Democratisch bolwerk Doe's Eat Place, een aftands steak-house waar spontane reünies worden belegd van vrijwilligers die vier jaar na dato het succes willen herbeleven.

En zaten veteranen bij die 22 jaar geleden in Hot Springs het kantoor bezetten waar een jonge Bill Clinton zijn eerste campagne lanceerde. Dat eerste hoofdkwartier in Arkansas sloot maandag definitief de deuren, om gisteren als passende afsluiting nog dienst te doen als stembureau. Het kantoor zal onmiddellijk worden heropend, zo zei Clinton-aanhangster van het eerste uur Johnette Taylor, indien First Lady Hillary ooit mocht besluiten een politieke functie te ambiëren.

Na de laatste campagnetrip, die afgelopen woensdag begon en langs twintig steden in achttien staten voerde, kondigde Hillary Clinton aan de verkiezingsdag mede te benutten om een mogelijk toekomstige president een handje te helpen. Al Gore, nu al gedoodverfd kandidaat voor het jaar 2000, werd verondersteld de Macarena uit te voeren op het podium voor het Old State House.

Twee jonge vrouwen verheugden zich dinsdag al op het dansoptreden van de onverstoorbare vice-president. Het tweetal had vroeg een plekje gezocht op het plein, waar tachtigduizend feestvierders werden verwacht. Eindelijk gebeurde er weer eens iets in Little Rock, verzuchtte de een. Gestemd hadden ze niet. Te druk, zei de ander.

Meer over