Idealistisch piramidespel

Het begon zo mooi, op 9 november 1984. Twee boerenzonen, de twintigers Ad van Wijk en Kornelis Blok, besloten dat de wereld groener moest en richtten aan een Utrechtse keukentafel in een walm van drank en sigaren het milieuonderzoeksbureau Ecofys op.

Tweeënhalf decennium later was het voorbij. Hun bedrijf, uitgegroeid tot de multinational Econcern, had geen geld meer en kreeg geen geld meer. Elfhonderd medewerkers verloren hun baan. Kredietverleners en andere schuldeisers zagen 1 miljard euro in rook opgaan. In het vorige week verschenen curatorenverslag wordt genadeloos beschreven hoe het concern ten onder ging aan de eigen opgeblazen winstverwachtingen en irreële businessplannen.

Econcern, zo blijkt nu, was een piramidespel geworden: het geld van investeerders werd niet gebruikt om te investeren, maar om het bedrijf draaiende te houden - waarna er nieuwe investeerders werden gezocht om de nieuwe gaten te dichten. De zaak werd gerund door boekhouders.

De buitenwereld had niks door. Ad van Wijk en Econcern werden overladen met prijzen: Business of the Year, Master Entrepreneur of the Year, Influencer of the Year, Entrepreneurial Developer of the Year, Top Executive of the Year. Minister Jacqueline Cramer noemde Econcern begin 2009 nog een 'systeembedrijf', analoog aan de systeembanken die essentieel zijn om de economie draaiende te houden.

Juist die prijzen hadden alarmbellen moeten zijn. Want die vertelden: ook een idealistisch groen bedrijf is uiteindelijk gewoon dat: een bedrijf. En dan moet je altijd oppassen als de Porsches het parkeerterrein opdraaien.

Michael Persso is redacteur van de Volkskrant,

groen@volkskrant.nl

undefined

Meer over