Ideale scheiding

Als ik thuis kom, staat de overbuurvrouw op het antwoordapparaat. Dolblij want ze heeft gereageerd op een contactadvertentie, voor het eerst....

Mijn vriendin komt net thuis van een begrafenis. Ze heeft vanmiddag haar neef begraven. Vers gescheiden van zijn vrouw is de onrust in zijn hoofd hem te veel geworden en heeft hij zijn medische kennis gebruikt om zichzelf wat injecties toe te dienen. Zijn ex-vrouw en vier kindertjes staan erbij, kijken ernaar en begraven hem. Ontroostbaar.

In Nederland wordt er gelukkig weer meer getrouwd. Nuchter als we zijn, bevredigt gewoon samenwonen ons niet langer en willen we minstens één dag in ons leven de ware romantiek voelen. Zij in het wit, bruidsmeisjes en rijst op de drempel van het stadhuis. De perfecte dag als startschot voor een perfect huwelijk. Om vijf jaar later op zoek te gaan naar de perfecte scheiding. Co-ouderschap, bezoekregeling en weekendkinderen worden besproken, en de advocaten regelen de rest. Een vluchtige kus en een prettig leven verder. Jammer van de kinderen, hè?

Nee, dan de overbuurvrouw. Samen met haar ex heeft ze twee kinderen en ze hebben net de ideale scheiding achter de rug. Hij woont in de etage boven haar en ze hebben allebei het huis ingericht voor de kinderen. Allebei een leuke kinderkamer, allebei een voorleesboek van Jip en Janneke, en allebei een cd met kinderliedjes. Het enige wat de kinderen hoeven te doen is de trap op en af te lopen. Wat wordt het vanavond, papa of mama?

Ik zwaai naar de buurvrouw als ze voor het raam staat, ze verdient een prijs voor zo'n scheiding. Als ze nu maar niet de telefoon pakt om meer te vertellen over haar contactadvertentie. M'n hoofd staat er niet naar.

Mijn vriendin zakt op de bank en kruipt tegen m'n schouder. We wonen net samen en zeggen elke avond voor het slapen gaan tegen elkaar dat we zo gelukkig zijn. Als we later maar niet gaan trouwen.

Ruud Broekhuizen, Amsterdam

In NL schrijven lezers over hun huiselijk leven. Dit is aflevering 135. Bijdragen aan de reeks, tussen de 450 en 500 woorden lang, zijn welkom.

Alleen bijdragen met naam en woonplaats worden geplaatst. Redactie de Voorkant, de Volkskrant, Postbus 1002, 1000 BA Amsterdam.

Meer over