Hyperactief judotalent Polling verovert eerste nationale titel bij senioren

NK vrouwen

Mark Misérus

rotterdam Voor elk toernooi zet Kim Polling een letter L op haar linker- en een R op haar rechterhand. Het helpt de 19-jarige judoka bij de les te blijven, als tijdens een partij weer eens kortsluiting ontstaat in haar hoofd. In het heetst van de strijd hoeft ze alleen naar beneden te kijken als haar trainer roept met welke hand ze het best een aanval kan inzetten.


Vergezeld door de twee letters wordt het talent zaterdag Nederlands kampioen in de klasse tot 70 kilo. Het is haar eerste nationale titel bij de senioren en alle andere Nederlanders die te kampen hebben met ADHD, mogen van haar mee profiteren.


Nadat ze op tv in Holland Sport vertelde over de stoornis waaraan ze sinds haar jeugd lijdt, kreeg ze stapels reacties van andere lotgenoten. Mede daarom is ze vastbesloten te bewijzen dat hyperactiviteit ook in het voordeel kan werken van een sporter.


Ze was 6 toen de diagnose werd gesteld bij het meisje uit het Groningse Zevenhuizen dat maar niet kon stilzitten. Deed ze dat te lang, dan lieten haar ouders haar rondjes rennen zodat ze haar energie kwijt kon. 'Mijn ouders dachten, geloof ik, dat ik niet deugde. Daarom was het wel een opluchting te horen wat er met me aan de hand was.'


Dat ze al snel haar eerste judoles volgde, noemt ze met terugwerkende kracht de beste beslissing die haar ouders konden nemen. 'Ze lazen in de krant dat judo goed was voor kinderen met ADHD. En ze hadden ook nooit het idee dat ik Nederlands kampioen zou gaan worden. Het was vooral bedoeld om mijn energie kwijt te kunnen.'


Met haar nationale titel onderstreept Polling vooral ook het jaar van haar doorbraak bij de senioren. Winst in de wereldbekerwedstrijden in Tallinn en Birmingham, en na Europees kampioen sinds vorige maand ook wereldkampioen bij de junioren: de sprong voorwaarts verbaast haar ook.


Twee jaar geleden werd ze door Edith Bosch nog naar voren geschoven als de beste judoka uit hun gewichtsklasse. Nu mag Polling zich bij afwezigheid van Bosch al Nederlands kampioen noemen, een prijs die de winnares zelf weinig zegt. Ze is, net als haar trainer Zeger van Oirschot, vooral benieuwd naar het verdere verloop van haar ontwikkeling.


Na de NK lijkt ze Linda Bolder voorlopig voorbijgestreefd. Met haar voert Polling een gevecht om de tweede plaats achter Bosch. Wie zich daarvan verzekert mag, als de bond het ziet zitten, deelnemen aan de EK en WK. De gewichtsklassen van beide toernooien zijn volgend jaar voor het eerst opengesteld voor twee judoka's per land.


Aan te ver vooruitkijken waagt Polling zich niet. Het hier en nu vraagt al genoeg van haar. Bij het NK zondert ze zich daarom bewust af van de andere judoka's. Van Oirschot laat haar per sms weten wanneer ze op de mat wordt verwacht voor haar volgende partij.


Als juniorentrainer van het Haarlemse Kenamju heeft Van Oirschot met veel uiteenlopende karakters te maken. Maar zonder aarzeling noemt hij Polling als de meest in het oog springende persoonlijkheid die hij begeleidt. 'Ze is de meest eigengereide judoka die ik ken. Daarin gaat ze best ver.'


Intens is de beleving van elk toernooi bij zijn pupil. Zodanig zelfs dat hij er op kan wachten tot de spanningen haar op de wedstrijddag te veel worden. Van Oirschot wijst naar zijn hoofd: 'Het zit hier verstopt bij Kim. En er komt zo veel op haar af dat ze elk toernooi wel een keer gaat janken. Ik zeg altijd: daarna begint ze pas echt. Dan komt ze los, want ze heeft dan controle over de zaak.'


Het probleem is alleen dat die uitbarsting niet valt te sturen. Van Oirschot probeert haar daarom ook niet bewust te emotioneren. 'Ze moet er zelf achterkomen wanneer het genoeg is. Als ze over een paar jaar bij de internationale top behoort, moet ze ook op zichzelf kunnen terugvallen.'


Op zijn stoel achter de boarding was hij altijd gewend zijn judoka's zo veel mogelijk verbaal bij te sturen. Maar op haar verzoek beperkt hij zich bij Polling tot spaarzame, korte commando's. 'Ik moet ook nog eens duidelijk articuleren. Een opdracht is genoeg, want anders kan ze het niet meer onthouden.'


En dus laat de trainer haar begaan als ze in het Rotterdamse Topsportcentrum de finale lijkt te verliezen van de onbekende Marloes van Mourik. Nog net op tijd schrikt Polling naar eigen zeggen wakker, waarna ze met een vol punt orde op zaken stelt.


Het typeert de wispelturigheid van haar judoën. Haar impulsiviteit, volgens haar een voornaam kenmerk van ADHD, is haar belangrijkste wapen. Door te handelen zonder te denken verrast ze menig tegenstander. 'Maar soms vlieg ik er blind in, terwijl dat nergens op slaat. Dat moet echt uit mijn systeem. Nou ja, voor een deel dan. Want ik ben natuurlijk wel op dit niveau gekomen door wie ik ben.'


Claudia Zwiers moet bij afscheid genoegen nemen met brons

Ze kon niet beloven dat het haar laatste toernooi was geweest. Claudia Zwiers is door haar werkgever gevraagd om tijdens het EK judo voor politieagenten volgend jaar nog een keer de mat op te gaan. Dat doet de Haarlemse veterane, in de wetenschap dat haar loopbaan als topjudo voorbij is.


Zaterdag nam ze afscheid met brons bij het NK. Het werd haar twintigste NK-medaille, waar ze op jacht was gegaan naar haar dertiende titel. Zwiers was zelfs bereid kilo's aan te komen om de in de zwaarste klasse (+78 kilo) in Rotterdam te kunnen meedoen. Ze mag zich nu in vijf gewichtscategorieën NK-deelnemer noemen.


Een groot succes werd haar laatste toernooi niet, gaf Zwiers, die vorige week 37 jaar werd, toe. Maar ze wilde het risico wel nemen. Volgens anderen was ze allang gestopt met judoën. 'Ik heb er lang over nagedacht. Toen kwam ik erachter dat ik mijn carrière niet goed heb kunnen afsluiten.'


De winnares van het olympische brons in 1996, het jaar waarin ze ook Europees kampioen werd, gaat zich bij haar club Kenamju toeleggen op het geven van training.


Onder anderen aan Kim Polling in wie ze zichzelf terugziet. 'Ze kan net als ik gezellig doen tot het uur waarin ze de mat op moet. Ze mag me de komende jaren zo vaak gooien als ze wil.'


Meer over