Hullie tegen zullie

De dag was al wat complex verlopen, met een kind dat om half zes 's middags midden in de stad de fietssleutels kwijt was....

Complexe dagen kennen een ijzeren wetmatigheid: er staat altijd meer te gebeuren. Dit keer lag het nieuwe gecompliceerde probleem om de hoek van onze straat. Twee motoren op de grond, een ambulance erbij, bloed op het asfalt, losse schoenen in het rond en een woud van politiewagens. Onze fietsloze dametjes waren in een mum van de bagagedrager om de rel van dichtbij te bewonderen.

Twee jongemannen bleken met hun motoren een leuke racewedstrijd te hebben gehouden op het fietspad. Helaas reden er net ook enkele agenten in een auto langs, waardoor de race nog spannender werd. Tot de klap volgde. 'De ene knaap was zo solidair om zijn levensgevaarlijk gewonde vriend op straat te laten liggen, en er zelf vandoor te gaan', sneerde een agente. Het waren bekenden van ons, vulde een ander aan.

Dit was niet alles. Er stond een haag van jongemannen met een mediterraan uiterlijk rond de plaats van het ongeluk. Er stonden ook opvallend veel politiewagens. En de agenten waren wel erg opgewonden. Met op cursus verworven kalmte sommeerde een agent een jongeman in een politiewagen te gaan zitten. Hij wou niet, maar deed het toch. Er was duidelijk meer aan de hand.

Twee opgehaalde fietsen later vernamen we wat er speelde. Volgens een agente hadden collega's zich over de dodelijk gewonde racer gebogen om hem te helpen. Op dat moment, mobiel verkeer gaat immers snel, waren kennissen en vrienden van het motorstel al gebeld. Waarschijnlijk door de wegloper. Deze manschappen stonden niet toe dat agenten aan hun broeder kwamen, en begonnen er op los te meppen.

'Toen we dat hoorden, lieten we op het bureau onze messen en vorken op tafel vallen en zijn we hier naartoe gevlogen', vertelde mevrouw. 'Als we horen dat één van ons wordt aangevallen. . .' Nou, dat liet zich raden.

Hier sprak niet zomaar een burger in politiefunctie, hier sprak een agent met burgerwoede. Hier sprak de angst van iemand die weet dat haar uniform geen gezag uitstraalt en zeker geen bescherming biedt. Het was hier hullie tegen zullie. De agenten-stam tegen de Marokkanen-stam. En dat was zo vreselijk eng, enger dan het bloed op straat. Hier lag de wederzijdse haat op straat.

Meer over