Huilen na handtekening van Seedorf

Sinds zijn komst naar Botafogo is de verkoop van tenues flink gestegen. 'Clarence is belangrijk bij de opbouw van de club', zegt de trainer.

RIO DE JANEIRO - Het jarige tienermeisje huilt even als Clarence Seedorf anderhalf uur na de wedstrijd van Botafogo een handtekening zet op haar shirt. In de holle ruimte van het lege stadion juichen haar vrienden. Een pennestreek als cadeau.


Seedorf is op ontdekkingsreis in Brazilië, en afgezien van de echte Seedorf lopen overal Seedorfen rond stadion Engelhao in Rio de Janeiro. Groot en klein, in alle tinten van de Braziliaan. Tenues in zwart-wit, met nummer 10. T-shirts met het opschrift 'Seedorf, glorioso'. De verkoop van clubtenues is sinds zijn komst, driekwart jaar geleden, met bijna de helft gestegen.


Seedorf, de ervaren (36) prof uit Europa, is de aanjager van de groei van het eens zo glorieuze Botafogo. Terwijl collega's na het duel met Boavista (2-2) met een minuscuul handtasje of lege handen huiswaarts keren, oogt hij als een ontdekkingsreiziger in sportkleding, met een rugzak vol spullen. Laptop, iPad, alle informatie over de club.


Prater

Hij, die ambities koestert voor het trainerschap, praat bijna eindeloos met alle geledingen binnen de club, of dat nu gebeurt tijdens de training of een wedstrijd, in de kleedkamer of bij de directie. Zoveel aspecten kunnen beter, op welk gebied dan ook: technisch, mentaal, organisatorisch.


Trainer Oswaldo de Oliveira: 'Clarence is belangrijk bij de opbouw van de club. Hij is een leider en een uitstekende speler. We proberen het verleden te herhalen in het heden.' Of Seedorf niet te veel praat soms? 'Nee hoor, hij is welkom om over alles te discussiëren. We hebben zijn hulp hard nodig.'


Weinig clubs zwelgen zo in het verleden als Botafogo. Eén van de standbeelden voor het stadion stelt Garrincha voor, de beste voetballer van het WK in 1962, een van de beste dribbelaars aller tijden. Garrincha, van wie het ene been, het o-been, langer was dan het andere, het x-been, is volgens het bijschrift de 'Engel met de zere benen'.


Alles is nostalgie: de oude sterren Paulo Cesar, Carlos Alberto en Amarildo op de tribune, de retroshirts van de fans, de standbeelden bij het stadion van Jairzinho, Nilton Santos en Garrincha. Ook jongeren die de vedetten nooit hebben zien schitteren, gaan gekleed in het verleden. De vrienden Fabio Andrade, Pedro Henrique en Raquel Guerra, alle drie 28, dragen shirts van Jairzinho, Garrincha en Nilton Santos.


Seedorf vinden ze overigens geweldig. Een prof, aardig bovendien en veel gedisciplineerder dan de gemiddelde Braziliaan. 'Wij hebben nieuwe idolen nodig en Clarence is zo'n idool.'


Maar dan vertelt Andrade over de ochtend voor de wedstrijd, waarop de vroegere vedette Tulio Maravilha (De Wonderlijke Tulio), 43 inmiddels, in een of ander lager elftal doelpunt 996, 997 en 998 van zijn loopbaan maakte. 'Als hij volgende keer scoort, wordt hij meteen gewisseld. Dan krijgt hij in het stadion een feestwedstrijd aangeboden, om zijn duizendste te vieren.'


Seedorf lacht wat meewarig om dat soort verhalen. Het is tijd om het heden te kleuren. 'Als je met Botafogo een prijs kunt winnen, of voor een bepaalde ontwikkeling kunt zorgen, is dat meer waard dan hetzelfde doen bij bijvoorbeeld Corinthians, dat onlangs wereldkampioen werd.'


Maar de weg is lang, al is het alleen maar door de eindeloze reeks wedstrijden. Slechts zo'n 4.000 toeschouwers zijn op komen dagen, want de Carioca competitie (kampioenschap van de staat Rio) is eigenlijk een voorspel voor de Braziliaanse liga, vanaf mei.


Competities

Brazilianen spelen per jaar zeker zestig wedstrijden, in competities die lopen van eind januari tot december.


Maar zij die gekomen zijn, zijn enthousiast. De omroeper draagt de spelersnamen bijna poëtisch voor, radioverslaggevers houden spelers staande tijdens de rust of na wissels. Komend weekeinde zijn de halve finales van het eerste deel van de Rio-competitie, als Botafogo het tegen Flamengo opneemt en Vasco tegen Fluminense. Dan is de top onder elkaar, dan zit het stadion vol.


Seedorf neemt zichzelf in acht tot die tijd. Het was zwaar zondag: 36 graden, de aftrap om vier uur 's middags, een achterstand van 2-0. De Braziliaanse pers spreekt van een van zijn mindere wedstrijden, waarin hij goede met slechte acties afwisselt als zeer aanvallende middenvelder, als aanvaller eigenlijk. Jammer dat Bruno Mendes geen raad weet met zijn prachtige passje in de slotminuut, uit de draai gegeven.


Anderhalf uur later is het donker. Bijna iedereen is al naar huis als Seedorf de kleedkamer verlaat. Bij de uitgang wacht een jarig meisje.


Meer over