Hollandse gitaarbouwer in New York

Een gat boren in de gitaar van Ry Cooder – dat doe je niet zomaar. Filmmaakster Claire Pijman raakte geïntrigeerd door Flip Scipio toen ze hem, backstage bij een optreden van de Buena Vista Social Club, een gitaar te lijf zag gaan met een boor....

Pijman besloot Scipio, Nederlander van geboorte maar al jaren werkzaam in New York, met haar camera te volgen. Hij bleek een dankbaar onderwerp: zijn faam als gitaarbouwer en restaurateur brengt hem over de vloer bij ’s werelds beroemdste gitaristen.

In de documentaire Talking Guitars is te zien hoe Scipio rondhangt met Jackson Browne en David Lindley, op bezoek gaat bij Carly Simon en een gitaar van Keith Richards ophaalt. Paul Simon vertelt hoe Scipio, op zijn verzoek, een gitaar voor hem bouwde.

Het succes is Scipio niet naar het hoofd gestegen. Hij is nuchter en zwijgzaam, een gepassioneerd ambachtsman, die het meest in zijn element lijkt wanneer hij in zijn werkplaats over een stuk hout gebogen staat. Zijn vakkennis is verbluffend, maar staat altijd in dienst van zijn musicerende klanten. ‘Een zwaar gestoord individu’, noemt Jackson Browne hem bewonderend, nadat hij een van Scipio’s extreem gedetailleerde bouwtekeningen heeft laten zien.

Pijman blijft als observator op de achtergrond. De onderonsjes tussen Scipio en zijn clientèle worden achteloos vastgelegd, alsof niemand zich bewust is van de camera. Het is een prettig afstandelijke benadering, die ervoor zorgt dat de kijker zelf conclusies mag trekken. Ondertussen brengt Pijman over waar het werkelijk om gaat: liefde voor het instrument, maar bovenal liefde voor de muziek. De scènes waarin Scipio’s gitaren worden gebruikt waarvoor ze bedoeld zijn, vormen de hoogtepunten van de film.Pauline Kleijer

Meer over