Hollands Hoop is gelukkig een oer-Hollandse polderthriller

Een paar seconden duurde het slechts, maar bij het eerste shot van Fokke Augustinus in de klei tussen de maïsvelden zoog je meteen in de donkere, dreigende sfeer van Hollands Hoop (VARA, NTR, VPRO). Een flash forward op een reeks onheilspellende verwikkelingen rond een overspannen forensisch psychiater die door de erfenis van zijn vader in de wietbranche belandt.

De serie, onder regie van Dana Nechustan (onder meer Annie M.G.) en met een sterk scenario van Franky Ribbens, moest in de eerste aflevering nog wat aan vaart inboeten vanwege de introductie van karakters en verhaallijn, maar een stiekeme vooruitblik leert dat het in volgende delen helemaal goed komt.

Daartegenover stond bovendien een aangename dosis ironie of zelfs comedy, zonder dat het de geloofwaardigheid of de spanning aantastte. Een tamelijk subtiel spel met clichés over het (Groninger) platteland, waar het op elke vierkante meter zoeken is naar een mobiel telefoonsignaal en men zijn dode dieren gewoon langs de kant van de weg legt. Een lachwekkend misverstand tussen Augustinus (Marcel Hensema) en zijn snurkende vrouw (Kim van Kooten) over een scheiding. Haar affaire met een yogaleraar ('En dan nu de adem concentreren op het gedeelte tussen je anus en vagina, dat heet je mulabanga'). Een kind dat paardje rijdt op het lijk van opa.

In de oplopende kalverenkoorts van het Nederlands Film Festival werd Hollands Hoop (zowel de naam van de boerderij waar de familie komt te wonen als van een wietsoort) al genomineerd als beste tv-drama, Van Kooten en Hensema als beste acteurs. Mij viel nog meer het naturelle spel op van de jonge Martijn Lakemeijer (eerder gezien in de film Oorlogswinter en de tv-serie De geheimen van Barslet) als de zoon van Augustinus.

Met Hollands Hoop is er eindelijk weer iets om voor te gaan zitten op zaterdagavond prime time. Daar had de publieke omroep een gaatje laten vallen: afgelopen tijd viel daar veel te vaak alleen maar breed en algemeen amusement of nicheprogrammering te zien, waar RTL en SBS hetzelfde doen. Vorige week zaterdag bij NPO op de drie netten: Vive la Frans, God in de Lage Landen en een weekcompilatie van DWDD. Prime time op dé tv-avond bij uitstek. En dan mist ook Koefnoen dit seizoen na een sterke eerste aflevering de scherpte om een glimlach op het gezicht te toveren. Hollands Hoop lijkt de komende zeven weken alles goed te maken.

In een interview met deze krant passeerde vorige week een hele trits aan inspiratiebronnen voor de thriller: Breaking Bad, Fargo, True Detective, Adam's Apples, Flickering Lights en The Green Butchers. Maar Hollands Hoop is toch vooral (en gelukkig) een oer-Hollandse polderthriller.

Dat heeft de serie gemeen met Nieuwe Buren (RTL4), waar Groningen heeft plaatsgemaakt voor Almere met dank aan de afdelingen Citymarketing. De verfilming (regie: Bobby Boermans) van Saskia Noorts gelijknamige thriller levert ook al sterk spel, door de stellen Katja Schuurman/Thijs Römer en Daan Schuurmans/Bracha van Doesburgh. Een en al sus-pence, en mooi gedraaid, tien delen lang. Lichter van toon en kleuring, maar de zaakjes van met name rechercheur Steef (een overtuigende Thijs Römer) bleven ook in de derde aflevering, zondag, aangenaam duister.

Even spannend als Hollands Hoop (voor wie de intrigerende plot niet al kent door de bestseller van Noort). En ook hier een flash forward die pas later zal worden opgehelderd: een kind, een clown en lange bloedsporen op een raam. Nog zeven weekjes onrustig slapen.

Meer over