Hof stelt Raboploeg in het gelijk

Volgens de rechters was het ontslag van Michael Rasmussen, in 2007, rechtmatig. De Deen krijgt nu geen 5,6 miljoen euro schadevergoeding, maar moet Rabo 7 ton betalen.

VAN ONZE VERSLAGGEVER MARK MISÉRUS

AMSTERDAM - Michael Rasmussen werd dinsdag geen 5,6 miljoen euro rijker, maar ruim 7 ton armer. Zijn cliënt zat stuk, zei advocaat André Brantjes na de uitspraak van het Arnhemse gerechtshof. Dat oordeelde dat de Rabobankploeg in zijn recht stond toen de oud-renner tijdens de Tour de France van 2007 op staande voet werd ontslagen. Het heeft als gevolg dat niet zijn vroegere werkgever een schadevergoeding moet betalen aan Rasmussen, maar andersom.

Volgens het hof heeft de leiding van de Raboploeg kunnen aantonen dat ze niet eerder afwist van de leugens van Rasmussen dan op 25 juli 2007. Op die dag stortte de wereld van de Deen in: nadat hij de etappe naar de Aubisque had gewonnen, zette teammanager Theo de Rooij hem met de gele trui om de schouders uit de Tour. Directe aanleiding was een opmerking van tv-commentator Davide Cassani, die hem in juni in de Dolomieten had zien trainen.

Rasmussen had al die tijd volgehouden dat hij in Mexico was geweest. Hij wilde er de dopingcontroleurs mee op het verkeerde been zetten en probeerde zijn ploeg in het complot te betrekken. In die opzet slaagde hij niet, werd gisteren duidelijk. Het oordeel van het hof kwam na een jarenlange procedure die meer en meer de vorm van een mediaspektakel aannam.

De stukken die de renner aanvoerde om zijn onschuld te bepleiten, konden de rechters amper overtuigen. De Rooij faxte de profielen van de Alpenetappen naar Rasmussens woonplaats Lazise, bij het Gardameer, en ploegleider Erik Breukink boekte de tickets waarmee de renner vanuit Italië naar een trainingskamp in de Pyreneeën vloog. Volgens de renner was daarmee bewezen dat hij niet alleen stond in zijn schimmenspel met de dopingautoriteiten: iedereen wist immers dat hij zich in Italië bevond en niet in Mexico.

Van het hof kreeg hij geen bijval. Uit de sms'jes en e-mails die hij aanvoerde, had de ploegleiding hooguit kunnen opmaken dat zijn verblijf in Mexico was bedacht als een dekmantel voor zijn later erkende dopinggebruik. Dat hij daadwerkelijk thuis bleef in Italië, en dat het team hiervan afwist, vindt het hof niet onomstotelijk bewezen.

De verklaringen van de hoofdpersoon waren bovendien niet altijd even consequent. Toen De Rooij hem in de Tour met zijn leugens confronteerde, antwoordde Rasmussen dat hij niet, dan weer wel en uiteindelijk toch niet in Mexico was gaan trainen. Hij speelde er de ploegleiding mee in de kaart.

De keus van de getuigen die hij opriep in de rechtbank, pakte ook weinig gelukkig uit. De waarschuwing die Rasmussen kreeg van de dopinginstanties vanwege verzonnen verblijfplaatsen zou volgens oud-collega Max van Heeswijk bij velen in de ploeg bekend zijn geweest. Het hof verwees diens verhaal echter naar 'de categorie geruchten'.

De Rooij, Breukink en voormalig ploegarts Geert Leinders hielden onder ede vol dat ze niets afwisten van het valse spel van de renner in juni 2007. Na hun verklaringen noemde Rasmussen het plotselinge geheugenverlies bij de door hem opgeroepen getuigen opvallend. Het hof zegt geen reden te hebben om aan de verklaringen te twijfelen.

Door doping toe te geven en dankzij de openbaringen van zijn vriend en dopingleverancier Stefan Matschiner probeerde de Deen de aandacht te verleggen naar het dopegebruik bij Rabobank. De ploegleiding tolereerde dat en leidde het in goede banen, bevestigden de bekentenissen van oud-renners de laatste maanden nog eens.

Voor het hof deden die ontboezemingen niet ter zake. Dat hoefde alleen vast te stellen of Rabobank zijn geletruidrager terecht had geslachtofferd toen er onder druk van de Tourdirectie geen andere uitweg meer mogelijk was.

Het vonnis druist rechtstreeks in tegen het oordeel van de Utrechtse kantonrechter. Die had Rasmussen in juli 2008 in het gelijk gesteld en Rabobank tot een schadevergoeding veroordeeld van 720 duizend euro. De teamleiding was al veel langer van diens bedrog op de hoogte en had bovendien moeten weten dat er meer speelde dan alleen een administratieve slordigheid van de renner, oordeelde de rechter.

Sinds gisteren is van die redenering weinig meer over. Rasmussen kan binnen drie maanden tegen de uitspraak in cassatie bij de Hoge Raad, maar die toetst slechts of het hof de rechtsgang zorgvuldig heeft gevolgd en doet geen uitspraak over de schadevergoeding.

De voormalige leiding van de ploeg, die sinds maandag verder gaat als Belkin, reageerde opgelucht. De Rooij keek terug op 'zes loodzware jaren' en had het over een goede uitslag, 'voor zover je in termen van goed en slecht kunt spreken'.

undefined

Meer over