Hoe goed is die nieuwe Vampire Weekend eigenlijk?

Gijsbert Kamer

Een van de eerste spraakmakende platen twee jaar geleden was het debuut van het Amerikaanse Vampire Weekend. Frisse gitaarpop, sterk beïnvloed ook door Afrikaanse muziek, zodat in recensies nogal vaak de naam Paul Simon en zijn plaat uit 1986 Graceland viel.

Ik vond Vampire Weekend erg goed, en draai 'm nog altijd met veel plezier. Een liedje als A-Punk ben ik met de tijd zelfs meer gaan waarderen.

Nu twee jaar later, is opnieuw de eerste plaat die er in de 'bogosphere' en andere media toe lijkt te doen opnieuw van Vampire Weekend. Ik was zelfs echt een beetje opgewonden toen hij vorige week bij de post zat.

Vond er eigenlijk niet zoveel aan.

Geen probleem, gewoon nog een paar keer proberen dacht ik. Hij duurt nog geen 36 minuten dus veel tijd ben je er niet mee kwijt. Maar het wilde maar niet echt lukken.

Ik hoorde door alle ritmische wendingen, rare geluidseffecten en een sample van M.I.A maar geen echt pakkend liedje. En dan was er die stem van Ezra Koenig. Het leek soms echt alsof hij Paul Simon na wilde doen. Paul Simon die het repertoire van Dirty Projectors doorwerkt, zoiets.

Toch bleef ik moed houden. Ik las in alle bladen euforische recensies. De verbreding van invloeden werd overal ruim geprezen, en hoewel iedereen wel vaststelde dat Contra wat minder direct was dan Vampire Weekend werd me beloofd dat geduld zou worden beloond.

Ik wacht en hoop er nog steeds op. Gisteren bombardeerde ik de plaat in Kamermuziek op KX-Radio toch maar tot 'Kamerplaat', en zei er ook bij dat het even wennen was. Maar eigenlijk had ik er toch een beetje spijt van. De beste plaat in de eerste weken van 2010 is die van Eels. En dat terwijl ik toch een beetje was uitgekeken op E.

End Times is in alle sobere droefheid echter prachtig.

Ik blijf het proberen met Contra maar voorlopig spreekt het verstand: 'moedige stap voorwaarts, muzikale wendingen die niemand maakt, het ideale midden tussen Grizzly Bear en Dirty Projectors (zoals ik op Pitchfork, 8.6) las', maar zwijgt het gevoel.

We zullen zien, voorlopig doe ik het nog met The Soft Pack, een van mijn tips voor 2010 wier debuutalbum eind deze maand zal verschijnen. Andere debutanten die ik graag tip zijn:

- Tim Knol

- Rox

- The Drums

- Broken Bells

Tim Knol en Rox zijn dit weekend in Groningen te zien op Eurosonic/Noorderslag. The Drums, een New Yorks bandje en Broken Bells -Danger Mouse samen met James Mercer van The Shins- niet, omdat ze net als The Soft Pack niet uit Europa komen.

Niet erg want het wordt al genoeg heen en weer rennen tussen ongetwijfeld te volle zalen daar in Groningen. Het programma ziet er goed uit, vijf van de vijftien bands/artiesten door de BBC getipt in hun jaarlijkse lijst zijn er in Groningen te zien.

Zeer amusant trouwens, die BBC Sound Of 2010, met veel namen die je ook in de (Britse) bladen getipt ziet.

Hun nummer 1, Ellie Goulding is vrijdag te zien in Simplon, daar ga ik zeker even kijken. Opmerkelijk is verder het vorig jaar al doorgebroken The xx, de ook door mijn schandelijk over het hoofd geziene The Leisure Society, het enigszins verwante Isbells uit Belgenland en de band die me vorig jaar in Groningen zoveel plezier bezorgde: LPG.

En dan heb ik het alleen nog maar over het Eurosonic programma.

Ik verheug me er echt op dit jaar. Ik denk niet dat ik dan nog tijd heb om langer aan een band tussen mij en de nieuwe Vampire Weekend te werken.

En of ik er na het weekend nog zin in heb?

Ik ben wel benieuwd of ik ergens nog liefhebbers tegenkom die net als ik niet zo enthousiast met Contra weglopen.

Mis ik iets, zie ik iets over het hoofd? Of is het eigenlijk gewoon echt niet zo'n goede plaat.

Meer over