Hockeyploeg kansloos tegen Duitsers in Champions Trophy Glorieuze rentree van 'Calle' Fischer

Exact vier weken na de verloren EK-finale tegen Duitsland kreeg Nederland in Berlijn de kans om het strafballen-echec van Dublin weg te poetsen....

Van onze hockeymedewerker

BERLIJN

Afgelopen dinsdag had Nederland in Amstelveen nog indruk gemaakt tegen Pakistan. Met een overwinning van 4-1 werd wraak genomen voor de nederlaag in de WK-finale. En ook de start bij de Champions Trophy, het prestigieuze onderonsje van de zes sterkste hockeylanden ter wereld, was redelijk: een (moeizame) zege van 2-1 op Engeland.

Oltmans kon het na de Duitse hockeyles nog amper bevatten. De Nederlandse bondscoach moest diep nadenken alvorens hij zich dergelijk pak slaag tegen de Duitsers voor de geest kon halen. Die nederlaag dateert al weer van drie jaar geleden, toen de twee kemphanen elkaar, pal voor de Spelen in Barcelona, in Amstelveen tegenkwamen. Toen, op 7 juni 1992, toonde de ploeg van Paul Lissek zich met dezelfde cijfers ook al oppermachtig.

Een kleine twee maanden later greep Duitsland goud op de Olympische piste van Terrassa. Carsten Fischer was in die dagen de held van hockeyend Duitsland. Fischer, de Man met de Hamer, had in zeven duels acht treffers langs de vijandelijke goalies getimmerd en besloot na het behalen van de Olympische titel direct af te zwaaien.

Hij trok zich terug uit het nationale team omdat hij vond dat hij de mooiste prijs had behaald die een sportman zich kan wensen. Fischer bleef echter op clubniveau actief. Samen met zijn kornuiten van HTC Uhlenhorst uit Mühlheim geselde hij jaar na jaar het Europese clubhockey.

Fischer is een markante persoonlijkheid. Al is het alleen maar om zijn volslagen kale schedel. In de aanloop naar de Champions Trophy in Melbourne, in november 1990, werd in het imposante lijf van 'Calle' suikerziekte aangetroffen. De bijwerkingen van de ingespoten insuline zouden vervolgens rampzalige gevolgen hebben voor de vleesgeworden kolos. Zijn helblonde haardos verdween als sneeuw voor de zon. Lange tijd kon hij de plotselinge kaalheid, over zijn hele lichaam, niet verwerken.

Waar Fischer terugkwam op karakter, daar moest zijn ploeggenoot Thomas Brinkmann in de aanloop naar Barcelona met een darminfectie afhaken. Voor Brinkmann, nu 27, wiens oudere broer Dirk (30) wegens rugklachten al na de Spelen van Seoul in 1988 uit het nationale team was gestapt, was het niet de eerste keer dat hij door rampspoed zou worden overvallen. In 1991 was hij met succes genezen van kanker aan zijn lymfklier.

Groot was de vreugde èn de verbazing in Duitsland toen zowel Fischer als de gebroeders Brinkmann een maand geleden besloten zich weer voor het nationale team beschikbaar te stellen. Coach Lissek, die er alles aan gelegen is om de Olympische titel te prolongeren, hapte gretig toe.

'Ik heb ze vaak met Uhlenhorst aan het werk gezien en weet waartoe zij in staat zijn', verklaarde de man uit Limburg, die zelf 49 maal het nationale shirt droeg en als clubspeler vijf nationale titels veroverde. 'Hoe lang zij de tijd krijgen om zich te bewijzen? Als het moet tot Atlanta.'

Nadat het drietal op 13 september met een 9-0 zege op de Verenigde Staten was teruggekeerd, zat de ploeg in het openingsduel van de Champions Trophy tegen India

(0-0) muurvast. Net als Nederland, dat zaterdag tegen een zwaar gehavend Engeland, dat zes geblesseerde basisspelers moest missen, pas in de slotfase tot een overwinning van 2-1 was gekomen.

Gisteren was echter alles anders. Zeven spelers maar liefst, die niet bij het EK actief waren, namen deel aan het eenzijdige duel. Naast de drie verloren Duitse zonen bracht Lissek ook Stefan Saliger binnen de lijnen.

Saliger, de beste zaalhockeyer van de wereld, maakte eveneens deel uit van de Mannschaft die in Barcelona goud won. Het enfant terrible van Limburger HC werd kort voor het begin van het Trophy-toernooi opgeroepen omdat Björn Michel een meniscus-kwetsuur had opgelopen. Aan Nederlandse zijde speelden Taco van den Honert, Maurits Crucq en Piet-Hein Geeris geen EK.

Nederland fungeerde, op het eerste kwartier na, als speelbal voor de gemotiveerde Duitsers. Oltmans, zo verklaarde hij later, had zich zitten verbijten op de bank. 'Na de achterstand van 1-0 geloofden mijn spelers het wel. Echt karakterloos, zo win je natuurlijk nooit van Duitsland.'

De Oegstgeester kon één reden aanvoeren waarom zijn ploeg had gefaald. Marc Delissen bekeek het duel eveneens vanaf de bank omdat hij in de slotfase van het duel tegen Engeland een hamstringblessure had opgelopen. 'Aanvallend konden we geen vuist maken', vervolgde Oltmans, 'en dan zie je hoe belangrijk Marc voor ons is. Hij zorgt met zijn passes immers voor de aanvoer van de spitsen.'

Carsten Fischer is terug aan het front en snoerde alle mogelijke criticasters met twee kiezelhard ingeslagen strafcorners, één voor en één na rust, de mond. Zijn produktie in 231 interlands kwam zodoende op 146 treffers te staan.

Sven Meinhardt sloeg in de slotfase de eindstand op het bord. Nederland kon daar slechts een fraaie actie van Remco van Wijk en een sleeppush van Van den Honert, uit een van drie strafcorners, tegenover stellen. En een gele kaart van Crucq, na een domme overtreding op Saliger.

Fischer, de 34-jarige orthopeed uit Oberhausen, kreeg in tegenstelling tot de Nederlanders wèl zijn revanche. Toen hij zich na de Spelen had teruggetrokken, kreeg hij in het voorjaar van 1993 in Hürth een afscheidswedstrijd aangeboden. Nederland verpestte toen de feestavond van de libero door een zege

(2-1) in een onstuimig duel. Gisteren werden de Nederlanders echter over de knie gelegd door de Duitsers.

BERLIJN: Champions Trophy, mannen: zaterdag: Nederland - Engeland 2-1. 29. Veen 1-0, 42. Garcia 1-1 (strafcorner), 62. Delissen 2-1. Scheidsrechters: Wolter (Dui), Yassudhassan (Mal). Toeschouwers: 1500. Strafcorners Nederland: 4, Engeland: 4.

Nederland: Jansen; Van Pelt, Jazet, Crucq, Poortenaar; Brinkman, Delissen (67. Van Heeswijk), Klein Gebbink; Veen, Van den Honert, Van Wijk. Vliegende wissels: Geeris, De Nooijer.

Engeland: Mason; Fordham, Wyatt, Halls, Hazlitt; Lee, Takher, Garcia; Mayer, Thompson, Sharpe (36. Pearn).

Pakistan - Australië 3-3. 29. Shahbaz jr. 1-0, 31. Shahbaz 2-0, 38. Stacy 2-1, 61. Davies

2-2, 65. Hager 2-3 (sc), 67. Naveed 3-3 (sc).

Duitsland - India 0-0.

Zondag: Nederland - Duitsland 0-3. 21. Fischer 0-1 (sc), 54. Fischer 0-2 (sc), 60. Meinhardt 0-3. Scheidsrechters: Deo (Sp), Yassudhassan (Mal). Toeschouwers: 4000. Gele kaart (5 min straf): 51. Crucq. Strafcorners Nederland: 3, Duitsland: 4.

Nederland: Jansen; Van Pelt, Jazet, Delmee, Poortenaar; Brinkman, Crucq, Klein Gebbink; Veen (63. Geeris), Van den Honert, Van Wijk. Vliegende wissels: De Nooijer, Van Heeswijk.

Duitsland: Reitz; Thomas Brinkmann, Fischer, Tewes, Mayerhöfen; Michler, Dirk Brinkmann, Bellenbaum; Meinhardt, Bechmann, Becker. Vliegende wissels: Saliger, Kunz, Green en Domke.

Australië - India 6-2. 6. Davies 1-0 (sc), 14. Hager 2-0, 40. Stacy 3-0, 47. Singh 3-1 (sc), 49. Pillay 3-2, 51. Davies 4-2, 53. Davies 5-2 (sc), 58. Duff 6-2.

Pakistan - Engeland 1-0. 44. Naveed 1-0.

Stand: Australië 2-3 (9-5), Duitsland 2-3 (3-0), Pakistan 2-3 (4-3), Nederland 2-2 (2-4), India 2-1 (2-6), Engeland 2-0 (1-3).

Programma dinsdag: Nederland - Australië, Duitsland - Engeland.

Meer over