Hockeyers krijgen les in doeltreffendheid

Gelaten incasseerden de Nederlandse hockeyers hun eerste nederlaag bij de EK. De afstraffing tegen Engeland was weliswaar een flinke (3-0) maar verregaande gevolgen hoeft die uitglijder niet direct te hebben voor de ploeg van bondscoach Bellaart....

De tegenstander verdiende overigens alle lof voor de eenvoudige maar zeer effectieve wijze waarop de olympische titelhouder te kijk werd gezet. Nederland kreeg gisteren een lesje in doeltreffendheid en onverzettelijkheid.

De Engelsen, samen met Nederland beoogd halve finalist in poule B, hadden hun waarschuwing één dag tevoren al te pakken met het gelijkspel (2-2) tegen het veel zwakker ingeschatte Italië. Belust op revanche schoten zij fel en onverschrokken uit de startblokken. Nederland, door de ruime zege van 8-2 in het openingsduel tegen Zwitserland min of meer in slaap gesust, slaagde er geen moment in een stempel op de wedstrijd te drukken.

Toch ontkende Bellaart met klem dat er sprake was geweest van onderschatting bij zijn spelers. Met Polen, vandaag de tegenstander, mag Engeland worden beschouwd als de sterkste opponent in poule B, maar het feit dat de ploeg zich niet meer tot de beste zes van de wereld mag rekenen zegt veel over het niveau.

In normale doen had Nederland het duel gewoon naar zich toe moeten trekken, vond ook Bellaart, maar ondanks de vele kansen en strafcorners slaagde de ploeg er niet één keer in te scoren. 'Dat is even wennen. Het is lang geleden dat een tegenstander ons op de nul heeft weten te houden', zei hij.

Aanvoerder Delmee was van mening dat vooral de jonge aanvallers er te gemakkelijk vanuit waren gegaan dat de doelpunten ook in dit duel vanzelf wel zouden vallen. Tijdens de Champions Trophy werd een 3-0 achterstand tegen India zes minuten voor het einde van de wedstrijd nog omgezet in een 4-3 overwinning, maar tot zo'n stunt bleken zij tegen Engeland bij lange na niet in staat.

Tien strafcorners (vijf van Taekema, twee van Lomans, één variant, twee niet goed gestopt) gingen naast, over, tegen de paal of werden door de uitblinkende Engelse doelman Mason gestopt. Delmee: 'De strafcorner is een duel tussen de schutter en de doelman en vandaag heeft de keeper gewonnen. Dat is on-Nederlands. Normaal gaat er altijd wel één in. Daarom bleef de rust lang bewaard in de ploeg, iedereen vertrouwde op een paar doelpuntjes en dan win je zo'n wedstrijd alsnog.'

Dat die treffers gisteren niet vielen had deels met de doelman, maar zeker ook met het niveau van de Nederlandse spelers zelf te maken. In de aanval werd te weinig ruimte gecreëerd waardoor de kansen vaak stranden in een wirwar van spelers. Delmee: 'Engeland heeft weliswaar minder kansen gehad, maar de mogelijkheden die zij kregen waren groter dan al onze kansjes bij elkaar.'

Engeland liet Nederland slim het spel maken om vervolgens op hoge snelheid een uitbraak te forceren. Drie keer kwam Martin Jones daarbij in scoringspositie, drie keer bracht hij de bal achter doelman Vogels. 'Vandaag was zo'n dag dat alles samen viel', zei de beduusde Jones, die vóór het duel tegen Nederland in 35 interlands slechts vijf keer doel trof.

De fragiele en slechts 1.60 meter kleine Jones werd na zijn snelle openingstreffer in de derde minuut van de wedstrijd zelfs nog tien minuten naar de kant gestuurd wegens het omver kegelen van de boomlange en stevige Lomans. Ook die overtalsituatie wist Nederland echter niet te benutten. Eenmaal terug in het veld bleef Jones gevaarlijk opduiken voor het doel van Vogels om vlak voor rust en ver in de tweede helft nog twee keer te scoren.

Bellaart beschouwde het povere optreden van zijn ploeg vooralsnog als een incident. Al te grote consequenties heeft het bovendien nog niet voor de ploeg. Mocht Nederland de rest van de poulewedstrijden winnen, dan eindigt de ploeg achter Engeland als tweede. In de halve finale zal dan vermoedelijk tegen regerend kampioen Duitsland gespeeld moeten worden.

Delmee: 'Gezien de statistieken is dat helemaal niet zo vervelend.' In de afgelopen zes edities van het Europees kampioenschap verloor Nederland vier keer de finale van Duitsland. Twee maal troffen de twee aartsrivalen elkaar al in de halve eindstrijd, toen won Nederland.

Meer over