Hittepetit legt de zenuwen bloot

Zelden zijn er twee actrices zo geëxalteerd een voorstelling binnen komen zwalken. Rian Gerritsen veegt langs haar voorhoofd terwijl haar voile jurk met vissen om haar heen zwabbert....

Zo acteren ze nog luttele minuten door: een imitatie van Lucy en Sue Ellen uit Dallas. Favoriete televisieseries naspelen is de hobby van Anita (Gerritsen), die geen gezelligheid creëert maar afdwingt. De huisgenoten hebben elkaar zo in de tang dat de zenuwzieke Daniëlle (Tieleman) verplicht meedoet.

De psychisch verwarde bovenbuurman Lou dropt ook af en toe binnen in het flatje, dat bestaat uit een kwartet keukenstoeltjes rond een tafel op een catwalk van stoeptegels en een leefkuil als kookplek. Het trio doet alsof het elkaar helpt. Zonder elkaar dreigen ze in te storten, de breekbare verhoudingen in hun val meesleurend. Met elkaar houden ze hun neuroses in stand. Totdat een hittepetit (Nanette Edens) binnendringt en de zenuwen bloot legt.

Het is een bekende toneelsituatie uit het oeuvre van Frans Strijaards: half-gekke dertigers/veertigers die met elkaar zitten opgescheept en zich uiten in neurotische gebaren en verknipte gedachten. De voormalig artistiek leider van Art & Pro stond met zijn jaarlijkse workshop aan de basis van deze voorstelling De Val, uitgebracht door De Theatercompagnie, het nieuwe fusiegezelschap van Trust en Art & Pro.

Uit spellessen groeiden types, die karakters vormden een stuk en uit de dialogen ontstond een voorstelling, geregisseerd door de jonge Mariëtte Ciggaar die eerder op De Parade Shakespeares drama's in een snelkookpan bracht. Maar het workshopkarakter blijft nog te zichtbaar in dit halfwassen toneelstuk en de onderhuidse conflicten spannen niet samen tot een strak dramatisch verloop.

De personages zijn weliswaar grotesk en worden prachtig neergezet door het viertal acteurs, afkomstig van de Arnhemse toneelschool, maar De Val blijft halverwege hangen tussen een spectaculaire opkomst en een emotioneel ontredderd slot. Wat bijblijft zijn vooral de heerlijke uithalen van de actrices, de harde getimede opmerkingen en de fysieke verbeelding van neuroses.

Meer over