Hip strand met hoogovens

Bloemendaal en Zandvoort hadden al hippe strandtenten. Maar Wijk aan Zee rukt op. Volkskrantreizen lounget onder de rook van Corus.

Door Eric van den Berg

Vanaf het puntje van de pier gezien, twee kilometer in zee, lijkt het een schitterende vergissing. De twee grote paviljoens die daar staan, zo nietig zijn ze, met die kolossale achtergrond. Alsof heel Corus met al zijn hoogovens, schoorstenen en ertsbergen om de strandtenten heen gebouwd moest worden.

Het strand bij de Noordpier heeft een beetje een eind-van-de-weg-en-dan-nog-een-stukje-verder-allure. Wie daar de strandbewoners wil bezoeken – de paviljoens Timboektoe en Aloha en surfshop Hart Beach – moet wat moeite doen. De bus rijdt maar tot Wijk aan Zee, en ook wie met de auto komt, moet het laatste stukje lopen. Maar wel met uitzicht, als het even meezit, op een torenhoog containerschip dat voorbij glijdt, het Noordzeekanaal in of uit.

Paradijs
‘Een verdacht opgesteld paradijs, dat is het’, zegt Eva (32), orthopedagogisch medewerker uit Amsterdam, op een luie bank van Aloha. Ze is voor het eerst hier, meegekomen met haar vriendin Myrthe (30), lerares groep 3 uit Beverwijk. Grote zonnebril, aan de rosé, zittend in een Fatboy. ‘Je pakt een kussen en ploft neer’, zegt zij. ‘Het is hier gemengd, niet enkel gezinnetjes. In Bloemendaal is het echt zo’n sfeer van kijk-mij-nou.’

Wijk aan Zee, dat zichzelf graag ziet als ‘het best bewaarde geheim aan de Noordzeekust’, heeft blijkbaar zijn mond voorbij gepraat. Het is ontdekt: ‘Wijk’ staat op de kaart.

Concurrentie
Het strand bij het dorp zelf heeft al iets voorzichtig loungerigs: Paviljoen Sout serveert fingerfood, en de baristas van het SunSeabar Pavillion weten alles over hun Illy-koffie. Maar bij de Noordpier, 3 kilometer naar het zuiden, zit de échte concurrentie van hippe tenten elders aan de Noordzee, als Bloomingdale en Woodstock (Bloemendaal aan Zee), Whoosah en Strandclub Wij (Scheveningen), en Mango (Zandvoort). ‘Het sportieve gedeelte’, noemt de medewerkster van het VVV-kantoor de Noordpier.

Daar heeft Timboektoe, dit jaar nummer 2 in de strandtenten-top-tien van de Revu, de toon gezet. Dertien jaar geleden begon het als kleine strandtent voor surfers (het stukje zee boven de Noordpier is in Nederland een toplocatie voor golfsurfers). De keet van toen staat er nog, ernaast is een uitgaanspaviljoen verrezen. Waar op zaterdagavond plek is voor een Rock & Roll Revue, met The Spades en DJ Dikke Dennis. Waar ‘een hele goeie veib’ hangt, zegt Pieter de Kroon (33), een van de zeven eigenaren, met de tongval die zijn woonplaats verraadt: Amsterdam.

Amsterdammers
Met zijn compagnons heeft De Kroon, voorheen eigenaar van café Bitterzoet aan de Spuistraat, een stukje Amsterdam en een hoop Amsterdammers (en Beverwijkers, IJmuidenaren en Heemskerkers) naar ‘hun’ strand gehaald. De aantrekkingskracht: ‘goeie muziek, vrijgevochten, met de magie van de hoogovens’. Hij hangt met vrouw en kind in een van de terrasbanken met Parool-bijlage PS van de Week en een flesje Brand-bier.

Cosy, bloten-voeten-nonchalant, altijd klaar voor een feestje: dat wil Timboektoe zijn. Maar niet te alternatief. De kippenpoten met patat zijn van de kaart; daarop staan nu ravioli met geitenkaas en een groene curry met pecannoten (en toch ook nog de spareribs met friet en sla). Komt toch een beetje door de buren, die upgrade, want Aloha, bijna 5 jaar oud nu, heeft een betere keuken. Sashimi, rendang. En koffie van Rombouts.

Tosti?
De keuken bepaalt welk publiek er zit. ‘Dat gaat vanzelf’, zegt Aloha-eigenaar Peter Lugtenberg (41, vrouw/twee kinderen). ‘Iemand die bij ons aan de bar vraagt ‘Heppie ook een tosti?’, komt hier niet nog eens. En house draaien we nooit. Scooterjongens uit Beverwijk houden het hier nog geen half uur vol.’

Het publiek zit ‘in de creatieve hoek’, aldus Lugtenberg – veel uit Amsterdam, Haarlem, Hilversum. Zelf woonde hij jaren in de Amsterdamse Pijp, en verdiende hij zijn geld met de marketing van Playstation- en Nintendo-games. ‘Ze zijn niet arm, laat ik het zo zeggen.’

Zo op het oog veel dertigers en veertigers. De een op hakken, want die is aan het uitgaan; de ander op blote voeten, want die heeft net gesurft. De een leest in zijn korte broek een Bernlef, de ander ligt met zijn strakwitte broek overdwars op een bank. Een groep is aan het borrelen: eerste aperitiefje, dan naar het privébuffet.

Niet zo opgefokt
Steekproefje. Geert (36) is tv-regisseur uit Hilversum, vindt Wijk aan Zee echt anders, komt ook wel eens doordeweek na het werk (‘het is niet zo opgefokt hier, hè ja, ik heb al verkering!’). Zijn vriendin Matanja (33) is marketing-adviseur (‘lekker los hier, je hoeft niet per se hip gekleed te zijn’), en hun kennis Teun (40) is coach commercie/klantgerichtheid, komt uit Renswoude (‘hoor ik er dan wel bij?’). Hij is ook op het strand te vinden bij slecht weer, om uit te waaien.

‘Ze gingen een hapje eten vandaag. Gemakkelijk glijdt hier een dag voorbij. DJ L-Dopa, die van de Noodlanding in Paradiso, draait bij Aloha gewoon verder, tot de zon onder is en de keuken dicht. Bij Timboektoe is de band de gitaren aan het stemmen; daar moet het echte feest nog beginnen. Het surfpubliek verandert in aangekleed publiek. Sommige surfers zullen vannacht blijven; die slapen in hun auto of camper op de parkeerplaats. Dat mag niet, het wordt gedoogd. Dat gedogen, zeggen ze hier, hoort bij deze plek.

Meer verhalen over reizen en bestemmingen op dé reissite van Nederland: Volkskrantreizen.nl

Strandpaviljoen Timboektoe bij Wijk aan Zee. (Marcel van den Bergh / de Volkskrant) Beeld
Strandpaviljoen Timboektoe bij Wijk aan Zee. (Marcel van den Bergh / de Volkskrant)
Meer over