Hillary

MANNENHAAT heb ik nooit begrepen. Noem het naïef als u wilt, maar toen ik pas getrouwd was en regelmatig met een bolle buik rondliep, moest ik altijd lachen om bittere feministes die riepen: 'Ha!...

Ik vond dat ze te veel vertrouwen hadden in de virtuositeit van mannen, maar als je dat zei kreeg je een enorme lading venijn over je heen. Er heerste veel fem-soc in die tijd. Je verraadde je zusters als je niet vond dat de man gestraft moest worden met castratie en eeuwige opsluiting in een hondenhok. Als je mannen over het algemeen wel aardig vond leed je aan hersenspoeling. Wie z'n echtgenoot plezierde met puddinkjes en stoofpotjes, was erg ver heen. Maar mijn Flip kon altijd zo blij stralen als hij lekker eten kreeg. En er zijn ook zoveel gemene vrouwen!

U begrijpt dat ik mannen nooit castratie heb toegewenst, maar de laatste tijd denk ik er weleens aan. Niet uit haat, maar als handigheidje. Neem Clinton bijvoorbeeld: hij houdt verschrikkelijk van Hillary en van zijn carrière. Het enige wat hem in de weg zit is z'n pikkie. Dus weg ermee! Als je bedenkt hoeveel vernedering en schandaal er allemaal van dat orgaan komt, lijkt tijdelijke castratie een verstandige optie voor carrièremakers. Sommigen hebben jaren studie en slijmerij over voor hun succes, dus waarom zouden ze hun seksleven niet een poosje opofferen om allerlei risico's en route naar de top te voorkomen? Je brengt je gedoetje naar een dokter, die het in de diepvries stopt, en na je pensioen haal je het gewoon weer op, voor een leuke oude dag. Het zijn de simpele, heldere oplossingen, zonder bitterheid of vijandigheid bedacht, die vaak het beste werken. Als ik beter Engels sprak, schreef ik een brief aan Hillary. Want dat ze vanwege haar eigen ambitie achter zo'n man blijft staan, daar kan ze als feministe toch niet trots op zijn?

Meer over