Hilarische ontboezemingen van jongleurs in woord en muziek

Lang zal die wezen

Annette Embrechts

amsterdam De een is een knorrige hypochonder, de ander heeft een ziekelijke drang tot zorgen. Beiden zijn al vanaf hun vroege jeugd wees. Die ontheemdheid delen ze, maar verder verschillen ze in alles. Toch moeten ze iedere avond het podium op, als variétéduo, met hun inmiddels vastgeroeste marionettenshow. Ze kunnen niet met en niet zonder elkaar, al is het maar omdat ze ook in het dagelijks leven aan elkaars touwtjes zitten.


In Lang zal die wezen treffen we beide heren (Loek Beumer en Servaes Nelissen) in de kleedkamer, kort voor hun opkomst. Daar begint het korzelige gehakketak en de onderlinge irritatie - hoofdpijn, drank, gierigheid - die hen in allerijl met losse scènes door het leven jagen van hoofdzakelijk de oudste, de zeurpiet.


Met hulp van goed gelijkende handpoppen en schuivende toneelgordijnen zappen ze van zijn jonge jaren naar zijn (ingebeelde) sterfbed, en van de zolder van zijn hardvochtige oom Fons naar zijn karig jubileum en dito verjaardagsfeest. De ontboezemingen zijn hilarisch, het onderling gesar ook. Beide mannen zijn jongleurs in woord en mimiek. Hun samenspel getuigt van liefde voor en ervaring in revue, slapstick, clownerie en taalgrappen.


Beumer is de vleesgeworden aandachtstrekker, een kind nog eigenlijk, met weinig gevoel voor medemenselijkheid. Nelissen is ontroerend in zijn onhandig onderhoud van de jarenlange vriendschap. Regisseur René van 't Hof manoeuvreert beide mannen olijk langs allerlei memorabele levensfasen: dood, ziekte, angst en eenzaamheid.


De grote vraag is echter waarom deze voorstelling ook jeugdige toeschouwers tot haar doelgroep rekent. De vragen over de klappen die het leven uitdeelt, en de herinneringen waaraan wij ons met het stijgen der jaren hartstochtelijk vastklampen richten zich hoofdzakelijk op ouder publiek. De terugblikken, de sterfscènes, de rouwrituelen, bijna nergens wordt een handreiking gedaan naar jongeren. En dan is de revuevorm ook nog behoorlijk klassiek.


De aspecten die wel appelleren aan de twijfelende kindergeest zijn de weesstatus van beide mannen en het gevangen zitten in vriendschap. Maar die kanten van Lang zal die wezen zijn net het minste uitgewerkt.


Annette Embrechts


Meer over