Hij knokt terug, de rode mier met de bokshandschoenen

Niemand die eraan twijfelt dat de People's Action Party, de PAP, zoals altijd de verkiezingen in Singapore gaat winnen. Maar voor het eerst heeft de PAP echt concurrentie van de oppositie....

Van onze buitenlandredactie

Klein maar dapper is-ie, de rode mier met bokshandschoenen op de verkiezings-T-shirts. Klein maar dapper, want de Singapore Democratic Alliance bezet op dit moment maar één van de 84 verkiesbare zetels in het parlement. Alle andere (op één zetel van de Workers Party na) zijn sinds jaar en dag stevig in handen van de People's Action Party, de PAP.

'Wij moeten het op 6 mei opnemen tegen een zwaargewicht', licht een SDA-partijbons toe. 'Maar als je een grote, dikke steen voor een mier neerlegt, dan loopt die mier er gewoon omheen, eroverheen of eronderdoor.'

Die grote dikke steen, de PAP, heeft Singapore al van vóór zijn onafhankelijkheid in 1965 zonder onderbreking in zijn eentje geregeerd. De partij - van 1959 tot 1990 geleid door 'vader des vaderlands' Lee Kuan Yew en tegenwoordig door diens zoon Lee Hsien Loong - vertoont geen spoor van regeringsmoeheid, maar heeft niet helemaal weten te ontkomen aan de arrogantie van de macht.

Bij zijn aantreden in 2004 beloofde premier Lee Hsien Loong dat zijn regering opener zou worden: opener in het verstrekken van informatie, en opener voor de wensen van de burgers. 'Als we problemen voorzien, als er turbulentie in aantocht is, dan zorgen we dat we de mensen vertellen dat ze alsjeblieft de buikriem moeten aanhalen - zoals we in 2001 hebben gedaan', zei Lee zaterdag toen hij in een verregend stadion een verkiezingstoespraak afstak.

De burgers van Singapore houden van welvaart en van vastigheid, en daar speelt de premier graag op in. 'U kent ons, u weet dat we doen wat we zeggen. Wat we beloven, maken we waar.'

Als het leven goed is, waarom zou je de oppositie dan roet in het eten laten gooien? Die heeft nooit bewezen dat ze iets tot stand kan brengen - sterker nog, waarschuwt Lee, al het goeds dat de PAP heeft verricht zou misschien teniet worden gedaan als sommige Singaporanen hun vertrouwen schenken aan de oppositie. 'Dan moeten we elke dag in het parlement met de oppositie vechten - pats boem knal vechten, opgewonden toestanden. En waar halen we dan nog de tijd vandaan voor woningverbetering en -renovatie, nieuwe stadions, nieuwe wijkcentra, enzovoorts? Omdat wij rustig zijn, misschien zelfs een beetje saai, hebben wij daar de tijd voor.'

Maar de PAP laat het niet bij waarschuwende woorden. Volgens beproefd recept worden oppositiekandidaten voor de rechter gesleept. Dat overkwam Chee Soon Juan, de voorvechter van het vrije woord die ervoor heeft gezorgd dat Singapore is verrijkt met een Speakers Corner. Die sprekershoek ligt vlak bij een politiebureau, wat misschien niet onhandig is, want sprekers moeten eerst toestemming van de politie vragen voor ze hun zeepkist beklimmen.

Net als in 2001, toen hij er niet in slaagde een parlementszetel te bemachtigen, heeft Chee het aan de stok gekregen met de machtigste mannen van Singapore: vader en zoon Lee. Zij eisen excuses en schadevergoeding van Chee voor enkele artikelen in zijn partijkrantje die zij als krenkend hebben ervaren. Chee weigert excuus te maken. En betalen kan hij niet: hij is in februari al failliet verklaard omdat hij de boete van een half miljoen dollar wegens smaad van zijn eerdere veroordeling niet kon betalen.

Verder moeten de burgers zich doof en blind houden voor politieke boodschappen. Weblogs met een politieke strekking moeten een vergunning aanvragen of sluiten, en ook podcasten is voor de duur van de campagne verboden. 'Als alles maar mag op internet, kan een politiek debat maar al te gemakkelijk ontaarden in een ongezond, gevaarlijk geruzie, vol geruchten en verdraaiingen die het publiek kunnen misleiden en verwarren', verklaarde de minister van Informatie.

Maar al is haar toestand vrij hopeloos, de oppositie is niet van plan zich bij voorbaat gewonnen te geven. De vier partijen die sinds 2001 samen de Singapore Democratische Alliantie vormen hebben zich zelfs ten doel gesteld vijftien zetels te veroveren. Dan kan ze een schaduwkabinet samenstellen en, voor het eerst in de geschiedenis, een echt politiek alternatief bieden voor de PAP.

De PAP is gewend de verkiezingen al bij voorbaat op zak te hebben: doorgaans dienen zich voor meer dan de helft van de zetels geen tegenkandidaten aan. Ditmaal echter is de PAP van slechts 37 zetels zeker. Voor het eerst in twintig jaar doet de oppositie nu een gooi naar meer dan de helft van de zetels, 47 om precies te zijn. De rode mier met de bokshandschoenen knokt terug.

Meer over