Column

Het plofboek is een uitdijend fenomeen

De wankele boekhandel ziet het medicijn in de dikke pil. Leve het plofboek.

null Beeld anp
Beeld anp

Boeken worden steeds dikker. Dagblad Trouw, dat de bijbelse dikte met de paplepel kreeg ingegoten, publiceerde woensdag een fraai artikel over deze trend in de literatuur. De voorbeelden spreken (pardon) boekdelen: Knausgards Vrouw telde 1.081 pagina's, de laatste Kenn Follett deed ruim 1.100 pagina's. Bert Natters Goldberg: 560.

De wat wankelende boekhandel lijkt het medicijn te zien in de dikke pil.

Iedereen wordt er beter van. Leve de paradox: hoewel velen minder tijd hebben om te lezen, verkopen dikke boeken beter dan dunne. Omdat je er meer geld voor kunt vragen, zit er nog meer winst op ook.

Of het ook goede boeken zijn, moet ieder zelf uitmaken. Lang na Willem Elsschot was de mode dat een boek geen woord te veel mocht bevatten. Schrijven is schrappen, tenslotte. Dat is nog steeds zo. Een dik boek dat door een slechte schrijver is geschreven, wordt niet beter door schrappen. Een goede schrijver brengt ook een dik boek tot een goed eind. Hij (zij) weet de lezer zo mee te nemen, dat het niet dik genoeg kan zijn.

Dat het boek niettemin aan obesitas lijdt, is al langer zichtbaar. Het plofboek is een uitdijend fenomeen. In de legbatterijen van het boekenwezen wordt gebroed op de mooiste eieren, op glanzend struisvogelformaat. Het zogeheten 'koffietafelboek'. Een populair genre: vooral vrouwenglossy's houden er rubriekjes op na vol musthaves in het bladerboekenwezen. De mooiste, dikste en kleurrijkste liggen uitgestald in de betere boekhandel. Hun gewicht wordt vermeld als trofee. Dikker, duurder. Als liefhebber kun je niet aan deze luxe - soms gesigneerde - uitgaven voorbijlopen zonder honger te krijgen.

100 Interiors Around the World. Glanzende interieurfoto's uit 71 landen, goed 5 kilo voor 39,99 euro - het is voor niets. Het vuistdikke fotoalbum van The Rolling Stones, voor 100 euro - zal ik toch?

Doe mij maar die cassette ('Gelimiteerde oplage!') van fotografen Inez van Lamsweerde en Vinoodh Matadin, Pretty Much Everything. 750 euro.

Arctica: The Vanishing North: de 300 pagina's adembenemende foto's van een verdwijnende wereld doet je zelf smelten. 2.000 euro slechts.

Nederlandsche Vogelen, de ontilbare facsimile-versie uit 1770 van biologen Nozeman en Sepp over onze inheemse vogels, ligt al enige tijd in de schappen als 'concised version'. Nog altijd een turf van 800 pagina's, 8 kilo zwaar.

Natuurlijk heb ook ik in mijn boekhandel lichtjes staan kwijlen bij de zwart-witnaakten van Helmut Newton. Helaas: de 'limited edition' (bijna 30 kilo, een prijspakkertje van 12.500 euro, inclusief designstandaard om het werk op uit te stallen) is uitverkocht, maar voor de sloeber is er de winkelversie. 7,8 kilo schoon aan de haak, voor maar 99 euro.

En zo gaat het maar door in de bio-industrie van het boekenwezen. Het ene ei glanst nog verleidelijker dan het andere. Daar zit een koffietafelboek in.

Een prachtig genre. Dat je opzadelt met maar één probleem: waar laat je al die koffietafels?

Meer over