Het nieuwe generatieconflict en de puberlol

Groot nieuws: de babyboomers (1945-1955) worden op het schavot gezet. De aanklacht luidt onder meer: regentenmentaliteit, uitventen van repressieve tolerantie en het verspreiden van een steeds ondraaglijker zelfingenomenheid....

De polemiek is vooralsnog eenzijdig, want de babyboomers hullen zich in een repressief-tolerant stilzwijgen. Het enige dat een enkeling tegenwerpt, is dat de 'verlorenen' generaliseren. Niet iedereen die jong was in de jaren zestig, stortte zich op hippiedom, Maagdenhuis, partnerruil en kommunikaatsie. Op hun beurt zijn de representanten van die verloren generatie evenmin te vangen onder de noemers van gemiste kansen, bescheidenheid, realiteitszin en conformisme. Dat bleek wel uit de in toon en intentie tegengestelde bijdragen van Caspar Janssen (1962) en, enkele dagen later, Michaël Zeeman (1824).

Uit het genuanceerde betoog van Caspar Janssen in het Volkskrant Magazine (1999) sprak de sympathieke beteuterdheid en bedremmeldheid die naar zijn zeggen een kenmerk is van zijn door de babyboomers gemangelde generatiegenoten. Doldriest en dreunend was daarentegen de tirade van Zeeman, die nog nét niet zo ver ging om het de babyboomers aan te rekenen dat in 754 Bonifatius bij Dokkum werd vermoord. Het geval wil dat Zeeman afgelopen zomer een al even stampvoetende bijdrage op de pagina Forum publiceerde over... kinderen tussen de vijf en vijftien jaar. Zeeman heeft al met al een vitale hekel aan iedereen die ouder én jonger is dan hijzelf. De generatie-polemiek is voor hem een aanleiding voor het ejaculeren van een studentikoze misantropie.

Maar toch. Sinds de weeklachten van mijn zieke, zwakke en misselijke generatiegenoten is het verleidelijk om actuele conflicten af te vinken op geboortedata van de betrokkenen. Helemaal volgens het boekje is de ruzie tussen de VPRO (1926) en het duo Rob Muntz (1984) en Paul-Jan van de Wint (1983). Niet zo lang geleden verkleedde Muntz zich als Adolf Hitler (1889) en paradeerde hij in ganzenpas door Wenen (1137). Hinnikend van pret stalkte Muntz joodse voorbijgangers. Het was bedoeld als satire, het liep uit op intimidatie. De Vrijzinnige bood haar kijkers excuses aan voor het fragment en zette het duo eventjes op non-actief. Het conflict leek bezworen, maar vorige week sprak de programmaleiding een uitzendverbod uit over De rijdende puber, Muntz' persiflage op De rijdende hufter van de NCRV (1924).

Uit de reacties van de ruziënde partijen wordt wel duidelijk dat hier een drievoudig generatieconflict wordt uitgevochten. De VPRO is allang niet meer de club van ongrijpbare anarcho-liberalen. Muntz en Van de Wint verkeren op hun beurt in de veronderstelling dat zij ontregelende televisie maken in de traditie van Wim T. Schippers (1942). Maar in werkelijkheid schurkt hun geinige geinerij aan tegen het veredelde belletje-trek van probleemdertigers als Bart de Graaff (1967) en Eddy Zoëy (1968). Eén telefoontje naar kermisexploitant Fons van Westerloo (1946), en Muntz en co kunnen morgen aan de slag bij SBS 6 (1995).

Het nieuwe generatieconflict sijpelt door tot in de provincie. Neem de nooddruft van de bewoners in een nieuwbouwwijk in IJsselstein (1279). Radiomasten verpesten er het woongenot. Door de straling van die masten gebeuren er knotsgekke dingen in de huizen in dat dekselse IJsselstein: 'Via de telefoon is plots Radio 10 Gold te beluisteren, tv's springen zomaar aan, auto's met deurvergrendeling gaan spontaan open (..) en ook boilers ondervinden storingen', schreef de Volkskrant vorige week. De bewoners kunnen troost putten uit een Werkgroep Zendmasten die zich over hun ongemakken heeft ontfermd. Een Werkgroep Zendmasten. Dat kan alleen maar uit de koker komen van de babyboomers, met hun doorgeschoten inspraak- en kletscultuur. Intussen ligt de Werkgroep Puberlol slap van het lachen. Want natuurlijk houden een stuk of wat Eddy-Zoëy-klonen zich schuil in het struweel bij IJsselstein. Zij draaien hackend op hun laptops de magnetrons, tv's en boilers dol. En wie zijn er weer het slachtoffer? Wie zijn de bewoners van die nieuwbouwwijk? Juist, de verloren generatie met hun tere gezinnetjes. Schande!

Even in vertrouwen: het 'verzet' van de verloren generatie zal niet blijven steken bij wat oprispingen in dag- en weekblad. Ik ken mijn dappere generatiegenoten goed genoeg om te weten dat het maken van een vuist niet verder komt dan een fysiotherapeutische oefening met het slappe handje. We zien het helemaal voor ons: de verloren generatie waarschuwt nog één keer! De rest van het land siddert van schrik en afgrijzen.

(De auteur dezes is van 1963.)

Meer over