Het is zo'n dag dat je weer even verzoend bent met het lot en zelfs je zegeningen telt

Aflevering 189: na de IJssel, de Reest en de Vecht ook de Regge over. Wat is Overijssel toch rijk bedeeld.

Caspar Janssen
Caspar loopt Beeld
Caspar looptBeeld

Het vroege voorjaarslicht; je moet er op tijd bij zijn, anders is het alweer over. Het zonlicht valt op de nog kale takken van de bomen in de buurtschap Notten, boven Rijssen, bij Havezate Grimberg, een zanglijster begeleidt de eerste stappen van de dag. Gewoon een etappe lopen, een dag dwars door Overijssel, oostenwind in de rug, een etappe met overgangen in het landschap. Ik zie nog net een ree een bosje in glippen, het is er het tijdstip voor.

Over paadjes langs bomensingels, boerderijen, een akker, een weiland, houtwallen, agrarisch cultuurlandschap waarin het goed toeven is. Ik volg de bordjes van het Marskramerpad, een lange-afstandswandelroute. Een vriend is mee, we letten niet al te goed op, maar we stoppen natuurlijk wel voor een groepje staartmezen en een groenling. Het is zo'n dag dat je weer even verzoend bent met het lot en zelfs je zegeningen telt. Met een zelfbedieningspontje de Regge over, na de IJssel, de Reest en de Vecht kan ik ook dit riviertje bijschrijven, Overijssel is rijk bedeeld. We lopen een tijdje met het water mee, links het riviertje, rechts de Notter hooilanden, dat klinkt dan weer mooier dan het is. Dan verder oostwaarts, richting Sallandse Heuvelrug. Door een wat onbestemd gebied. Een penetrante geur, die komt van nieuwbouwstallen voor kippen, hoeveel zouden er in passen, vraag ik me af.

Dan passeren we de Zunasche Heide, een deels nat gebied waar werk in uitvoering is. Hier wordt bos omgevormd tot open veenweide, er worden ook kruidenrijke akkers ingezaaid. Bedoeld als oplossing voor de problemen met de heide op de Sallandse Heuvelrug: door verdroging, versnippering en verzuring verdwijnen planten- en diersoorten. En het voedsel voor het korhoen, ooit het icoon van de Sallandse Heuvelrug, nu het symbool van de verarming van het gebied, en gedoemd tot uitsterven.

Grazende koeien naast de Regge Beeld Madelon Meester
Grazende koeien naast de ReggeBeeld Madelon Meester

Bij die verarming kunnen we ons iets voorstellen, als we eindelijk de bosrand hebben bereikt. Het is saai, die rechte zandpaden door droge, stille dennenbossen. Koffie dan, zo ongeveer boven op de heuvelrug, precies op tijd, de stemming klaart er weer van op.

Meer over