Het is niet pluis in het hotel

'Illegalen zijn vreselijk betrouwbaar', vertelde styliste Merel maandag in een verhaal over zwarte werksters in de Volkskrant. 'Ze zullen geen theelepeltje stelen, want als je ze aangeeft, moeten ze het land uit....

Jan Pieter Ekker

In Engeland zijn illegalen nóg slechter af, bewijst Dirty Pretty Things van Stephen Frears, die in een grijs verleden, toen de multiculturele samenleving nog niet was afgeschreven, bijtende films als My Beautiful Laundrette maakte.

De Nigeriaan Okwe (Chiwetel Ejiofor), een afgestudeerd arts, woont zonder verblijfsvergunning in Londen. Overdag werkt hij als taxichauffeur, 's nachts klust hij bij als receptionist in een hotel. Een bestaan dat alleen met pepmiddelen is vol te houden, maar voor scenarist Steve Knight is het illegale leven alleen niet zwaar genoeg. Hij plaatst zijn personages in een duister misdaadcomplot.

Het is niet pluis in het hotel, ontdekt Okwe, als hij in de afvoer van een verstopt toilet een hart aantreft. De arts ziet het meteen: het is een mensenhart.

Wat moet een illegaal met zo'n ontdekking? Okwe kan geen kant op. En dan krijgt zijn vriendinnetje Senay, een trotse asielzoekster uit Turkije die schoonmaakt in het hotel (een bespottelijke rol van Audrey 'Amélie' Tautou), ook nog de immigratiedienst op haar dak.

Problemen, problemen, maar in Dirty Pretty Things laten de arme asielzoekers het er niet bij zitten. Samen met een hoertje met een hart van goud en een Chinese vluchteling geven de ontheemden de boosdoeners een koekje van eigen deeg.

'Hoe komt het dat ik jullie niet eerder heb gezien?', vraagt een orgaanhandelaar Okwe en Senay aan het larmoyante slot van Dirty Pretty Things. 'Wij zijn de mensen die jullie niet willen zien', antwoordt Okwe. 'Wij besturen jullie taxi's. Wij maken jullie hotelkamers schoon. Wij pijpen jullie!'

Dirty Pretty Things is een overvol, overgedramatiseerd, vals drama, bevolkt door typetjes. Nog erger: in Frears' doorgeslagen melting pot wordt de illegalen een oor aangenaaid door allochtonen, niet door blanken. Senay wordt in een naai-atelier misbruikt door een Pakistaan, een dubieuze Spanjaard coördineert de orgaanhandel in het hotel.

Aan rechtstreekse kritiek op het land waar dit zich allemaal afspeelt, brandt Frears zijn vingers niet.

Meer over