Het ideale doorgeefluik

De Nederlandse kookzender 24Kitchen is razend populair. Meesterkok Rudolph van Veen heeft de status van een rockster, maar presenteert zijn programma's zonder te veel poespas eromheen. 'Van entertainment leer je niet koken.'

Rudolph van Veen, 'communicatiekok' naar eigen zeggen, komt in het gebouw van productiemaatschappij House of Talents in Houten de kamer binnen. Hij draagt een glazen taartplateau.

Zijn entree is overrompelend. Dit, zegt hij op plechtige toon, is een caramel fudge cheesecake. Enthousiast vertelt hij dat hij de cheesecake op maandag heeft gemaakt en dat het voordeel van deze cake is dat hij ook vandaag, woensdag, nog heel smakelijk is.

Het is alsof hij een uitzending van Rudolph's Bakery presenteert. Wijzend op het binnenste van de cheesecake: 'Dit is zó lekker hè. Kijk kijk kijk, je ziet het zo lopen, die fudge lost min of meer op, het is bijna een saus. Heel naturel cheesecake.'

Van Veen (46) is het gezicht van 24Kitchen, de digitale 24-uurs 'foodzender'. Behalve Rudolph's Bakery presenteert hij De Makkelijke Maaltijd, in een aanstekelijke, enthousiasmerende stijl die zowel thuiskoks, studenten als kinderen aanspreekt.

Het is rustgevende feelgood-tv, met Van Veen als de welbespraakte gastheer die het gezellig maakt in de keuken en zonder ook maar een zweem van ironie een maaltijd of een baksel bereidt.

Snobisme is hem vreemd. Zijn motto: 'Iedereen kan koken.' In het verlengde daarvan: 'Hou het simpel. Maar maak het lekker.'

Rudolph van Veen is de man die zegt dat het leven een gebakje is, vooral als je van snoepen houdt. Onder zijn fans circuleren talloze oneliners.

'Soms vind ik het toch zó jammer dat er geen geurtelevisie bestaat!'

'Zonder versieren geen verleiden, en dat geldt ook voor gebak.'

'Het leuke van een bolletje mozzarella is dat je er zo fijn in kunt knijpen. En daar mag je dan bij denken wat je wilt.'

Hij heeft er zelf ook een paar paraat. 'Courgette smaakt zo heerlijk naar zichzelf, bijvoorbeeld. Het klinkt misschien onnozel, maar ik moet zoveel tijd vol kletsen. Ik maak per jaar 150, 200 uur tv, ik weet het niet eens precies. Soms moet ik rekken, dan ga ik op mijn gemak peterselie hakken en vertel ik dat ik iemand heb ontmoet die de laatste tijd steeds vaker bladselderij gebruikt in plaats van peterselie. Leuk!'

'Een klein grapje' mag, zolang het niet kwetsend of seksistisch is. 'Als ik zeg dat koriander net Paul de Leeuw is, want je houdt ervan of je houdt er niet van, is dat heel duidelijk. Ik hou trouwens erg veel van Paul de Leeuw. Anders zou ik het ook niet zo zeggen. Dat kun je niet maken.'

Van Veen is meesterkok en meesterpatissier. Als kok in Life & Cooking, het programma op RTL 4 van Carlo Boszhard en Irene Moors, beleefde hij een doorbraak op televisie. Dankzij programma's als The Taste of Life en The Taste of Life Basics en, weer met Boszhard en Moors, Life 4 You, werd hij een bekende kok.

Verontwaardigd bijna: 'Nee zeg, om bekendheid is het me nooit te doen geweest. Ik wilde kok worden. Dat wist ik al toen ik 10 jaar was.'

Noem hem geen topkok. 'Dat woord hebben de media bedacht. Ik vind het een onnozele, lege titel. Wat is nou top? Kok is voldoende. Kok is een heel eervol beroep. Net als kelner. Of verpleegassistent of taxichauffeur.'

Van Veen woont nog steeds in de stad waar hij opgroeide, Tilburg. Zijn vader was zeeman, op de Holland-Amerika Lijn, zijn moeder huisvrouw. Met avontuurlijke verhalen prikkelde zijn vader zijn fantasie.

'Hij vertelde over scheepskoks en boterbeelden en Neptunus-feesten en captainsdinners. Ik vond het geweldig. Hij was heel vrij, ook naar mij toe. Alles mocht. Doe maar. Proef maar. Probeer maar. En wat je van ver haalt, is lekker.'

Het gezin had het niet breed, maar visite bleef altijd eten. 'Mijn moeder was zorgzaam, zo'n typische huisvrouw van twee generaties geleden. Ze haalde alles uit de kast. Wie geeft wat-ie heeft, is waard dat-ie leeft. Wat water bij de soep, extra aardappels schillen en het vlees doormidden snijden, klaar.'

Hij is succesvol, maar rijkdom in materiële zin zegt hem niets. 'Rijkdom is een gemoedstoestand, niet iets economisch. Koffiedrinken met een lekker stukje gebak vind ik ook rijkdom. Als ik bij vrienden eet en ze zetten een gebakken ei op tafel, ben ik ook tevreden. Gezellig, het moet gezellig zijn.'

Zijn ambitie is grenzeloos, al van jongs af aan. Hij was pas 17 toen hij, om zijn opleiding te vervolmaken, een jaar in Zwitserland ging werken, in een statig hotel met een klassiek restaurant vlak bij Zürich. Op zijn vrije dagen werkte hij, vrijwillig en zonder salaris, bij een bakkerij en een slagerij.

'Ik wilde leren. Alles weten. In de slagerij begon ik om vijf uur 's ochtends, als uitbener. En 's middags ging ik dan nog naar een Zuckerdecor Schule in Zürich, daar heb ik suikerblazen en suikertrekken geleerd. Toen was de week aardig vol, ja.'

Het was de tijd dat hij restaurantgids Lekker spelde en 'spannende chefs' als Cas Spijkers, Jon Sistermans, John Halvemaan en Robert Kranenborg op de voet volgde. 'Man, dat waren een soort popidolen voor mij. Ik vergaapte me aan die mannen, ik wilde deel uitmaken van hun wereld.'

En hij was punk.

Rudolph van Veen speelde als puber in een punkbandje, KGB, de Kultureel Gefrustreerde Band. Hij was gitarist. 'Ik hoefde de gitaar alleen maar aan te raken en je had een muur van geluid, à la The Ramones. Ik deed wat iedereen deed: zoeken naar mijn eigen identiteit.'

Van hippies moest hij niets hebben. 'Gelanterfanter op sandalen, vond ik dat. Dat slome-duikelaargedoe. Als je zegt dat je iets doet, moet je het ook gewoon doen. Gewoon, op tijd, fris en vrolijk.

'Ik vond de entourage leuk, spelen met een hondenhalsband om je nek. Maar als ik me omkleedde zorgde ik ervoor dat mijn kokskleding netjes gewassen en gesteven was, met een vouw in de broek.'

In het café ontmoette hij leden van Doe Maar en andere muzikanten, kunstschilders ook. 'Het waren mensen die niet snel oordeelden. Ik herinner me dat een van die kunstenaars aan me vroeg waarom een tompoes eigenlijk rechthoekig moet zijn, en roze van boven. Wat een interessante vraag, dacht ik.

'We moeten het niet te groot maken, maar het wordt nooit meer spannender dan in die tijd. De punk heeft me door mijn puberteit geloodst. Tegelijkertijd wilde ik ook toen al dat alles om me heen verzorgd was, opgeruimd. Ik hou van discipline. Van orde.'

Hij koos een strenge leermeester, Cas Spijkers. Na talloze afwijzingen slaagde hij erin een ontmoeting met Spijkers te arrangeren, in diens restaurant in Oisterwijk, De Swaen. Hij kwam er speciaal twee dagen voor terug uit Zwitserland.

Vanuit Tilburg fietste hij naar Oisterwijk. 'Meneer Spijkers, zei ik, ik wil bij u komen werken. Dat kon niet, zei hij. Toen zei ik dat helaas bij hem moest blijven slapen. Ik zie nog zijn gezicht voor me. Hoezo dan? Ik vertelde dat ik tegen mijn ouders had gezegd dat ik pas naar huis zou komen als hij me had aangenomen. Niet eerder. Hij begon te schaterlachen. Twee maanden later werkte ik bij hem.'

Van Veen kreeg de gewenste leerschool. 'Er werkten dertig koks in die keuken. Als hij had geroepen: nu iedereen liggen, dan was iedereen gaan liggen. Het was ja chef, nee chef, bon, oui. Maar hij was ook de vriendelijkste kok ooit. Die combinatie heeft op mij een enorme indruk gemaakt.'

Dertig jaar later is Rudolph van Veen een bekende Nederlander, tegen wil en dank. De neveneffecten van zijn werk verbazen hem. Hij vertelt over een werkbezoek in Servië, een van de acht landen waar 24Kitchen te zien is.

Hij werd onthaald als een rockster en aangeklampt door talloze fans. Hotelpersoneel wilde met hem op de foto, een taxichauffeur stapte uit om omstanders te vertellen dat Rudolph van Veen bij hem in de auto zat. 'Dat is natuurlijk heel raar, en onrustig. Op zulke momenten ben ik erg in verlegenheid gebracht.'

Televisie gaf zijn werk een extra dimensie. Een doorgeefluik, noemt hij het relativerend, een middel. Het liefst kookt hij 'één op één, dan kun je mensen aankijken en aanraken'.

Televisie heeft wel één groot voordeel: 'Het bereik is zo groot. En dat is mijn sport hè, mensen raken. Ik ben een communicatiekok. Een communicatiepatissier.'

Simone, de vrouw die hij al vijftien jaar kent en met wie hij vorig jaar een zoon kreeg, Ralph, verkiest de rust. 'Ze vindt de bekendheid helemaal niet fijn. Ik laat haar buiten beeld. We gaan bewust niet naar openingen of premières. Ik heb daar trouwens ook niets te zoeken. Ik ga alleen ergens heen als ik een culinair alibi heb.

'Nieuwtjes worden opgepakt, uitvergroot. Ik word gezocht. Ik begrijp het wel hoor. Het moet spannend worden gemaakt. Dan krijg je dus wéér het verhaal over Rudolph die misschien wel homo is. Dat hoor ik al twintig jaar. Maar wat moet ik? Op een bar met een bimbo gaan dansen om het tegendeel te bewijzen? Ik reageer er niet op.

'Ik ken veel te veel leuke homomannen, daardoor blijft het maar doorgaan. Je moet er wel wat voor over hebben zeg, denk ik soms. Dat vind ik wel eens jammer. Maar ik heb geen enkel geheim.'

Koken, dat wil hij. 'Gasten en tv-kijkers tevreden stellen, dat motiveert mij. Verder moeten we het niet groter maken dan het is. Kok is een fantastisch beroep, maar dat is schoenmaker ook.'

Hij vraagt of de cheesecake lekker is. Met enige spijt in zijn stem: 'Je had 'm eigenlijk moeten proeven toen-ie net uit de oven kwam.'

IN DE STUDIO IS HET DIT WEEKEINDE AL VOLOP KERSTMIS

Bij de best bekeken digitale zender van Nederland is het al volop Kerstmis. Dit weekeinde beginnen in een boerderij de opnamen van een zesdelige special. Rudolph van Veen: 'Ik heb net een kersthuisje van karton geknipt.'

Met Van Veen als boegbeeld werd 24Kitchen twee maal op rij gekozen tot beste digitale zender. Het is ook de meest bekeken digitale zender, met een wekelijks bereik van 1,7 miljoen mensen. De site trekt 35 tot 37 duizend bezoekers per dag.

Ruim 150 duizend mensen krijgen elke week een nieuwsbrief, een digitaal magazine wordt naar 180 duizend lezers gestuurd. Een show in de Heineken Music Hall trok vorig jaar 3.500 bezoekers. Kabelmaatschappijen in Servië, Montenegro, Kroatië, Bulgarije, Turkije, Finland, Slovenië en Portugal nemen de programma's over.

Media-ondernemer Jan Dekker en FOX International namen in 2011 gezamenlijk het initiatief voor een multimediaal 'foodplatform'. Zeventig procent van de tv-programma's is Nederlands, de rest is aangekocht.

De programma's, gepresenteerd door veertien koks, worden opgenomen in Houten waar in een studio vier keukens zijn gebouwd. Van Veen en Angélique Schmeinck zijn de twee meesterkoks.

Van Veen: 'De basisgedachte was eenvoudig: mensen leren koken. Dus géén entertainment, geen wedstrijden of afvalraces. Daar leer je niet van koken. Wij zijn heel gewoon. Voor hippe muziekjes of showelementen hebben we ook helemaal geen budget.'

Een andere doelstelling is het 'promoten van vers, eerlijk eten'. Van Veen: 'Pakjes en zakjes en foute of twijfelachtige E-nummers komen er hier niet in.' 24Kitchen werkt samen met het Voedingscentrum.

'Maar we zijn niet roomser dan de paus hoor. Je kunt een pizzabodem uit de diepvries ook leuk aankleden. Dat mag best een keer.'

CV

1967 Geboren in Weelde (België)

1985 Rondt koksschool Breda af

1987 Leerling-kok bij Cas Spijkers in De Swaen

1994 SVH Meesterkok

2000-2005 Kok in Life & Cooking (RTL 4)

2005 Verzorgt nagerecht van diner na de Oscar-uitreiking

2007-2009 The Taste of Life (Net 5, RTL 4)

2009-2011 Kok Life4You (RTL)

2011 Start 24Kitchen

Rudolph van Veen heeft een relatie. Hij heeft een zoontje, en uit een eerdere relatie een dochter.

undefined

Meer over