Het geheim van vier miljoen mannen

Er kan niet vaak genoeg op worden gewezen: vermoedelijk de helft van alle mannen in Nederland van zestien jaar en ouder, vier miljoen mensen, zitten op wc's die te klein voor hen zijn....

Wonen doen veel mensen niet achteloos. Zoals lopen. Wonen is een liefhebberij, heftig beoefend door ijdeltuiten. Hele tijdschriften kunnen erop draaien en warenhuizen bestaan ervan. Maar het enige echt wezenlijke verschil tussen wonen en zwerven is een eigen toilet. Daarover gaat het in woonkringen zelden. Over de tegels op de vloer misschien, en de wanden.

Over de trend van het hangtoilet. Nooit over de maat.

Vraag de toiletpottenfabriek naar de binnenmaten van toiletpotten en sta versteld. Voor de fabriek en ook voor de installateur van sanitair, heeft een wc alleen buitenmaten.

Een paar jaar geleden vroeg een verslaggever van de Volkskrant aan volwassen mannen om zich heen of zij er ook last van hadden. Ja: de toiletpot is te klein. Aan een fabrikant in Maastricht werd gevraagd of men op de hoogte was van klachten over de kleinte. Ja, men wist er van, maar het leeft niet. En worden er weleens mannen op gezet door de afdeling research & development, om te bestuderen of het model goed aan de man is aangepast en niet andersom, dat de man zich aan moet passen aan het gat?

Nee. Het onderzoek beperkt zich tot het maken van kunstpoep die wordt doorgespoeld om te kijken of het goed gaat.

Vermoedelijk minstens de helft van alle mannen in Nederland, van zestien jaar en ouder, vier miljoen mensen, zitten op de wc met hun piemel klem tegen het koude natte porselein. Op een vreemd toilet voelt dat het meest onprettig, want weet je veel wat je ervan krijgt, immers. Maar al die vier miljoen mannen hoor je niet. Het is geen gespreksonderwerp.

Toen er voor het eerst en eindelijk een stukje over in de krant stond, ging dat als knipsel door de kantoortuinen van architectenbureaus van de sociale woningbouw. En er werd gezwegen. Het blijkt dat mannen, ook als ze zich vanwege hun beroep bezighouden met het woonplezier van mensen, liever niet over dit detail willen praten.

De Maastrichtse aardewerkfabriek legde de schuld bij de woningwet. Om mensen in huurwoningen enigszins te beschermen tegen ongerief zijn allerlei minimummaten vastgelegd. Het is verboden om huizen te bouwen zonder raam erin en men moet rechtop door de deur naar binnen kunnen. Zo heeft de ruimte voor het toilet een minimummaat. Vaak wordt zuinig gebouwd en men vindt het zonde meer dan het minimum van het volume van een woning aan de wc te verspelen. Dus kleine hokjes. Om daarin nog een beetje de kont te kunnen keren worden zo klein mogelijke wc-potten geplaatst.

Naar verluid moet men toiletpotten zoeken in Duitsland. Hele grote potten hebben ze daar.

Meer over