Column

Het fluitconcert van bondscoach Blind

Robin van Persie werd donderdag tijdens de wedstrijd Ajax - Fenerbahçe uitgefloten in de Amsterdam Arena. Het ging hier om zogenaamde striemende fluitconcerten. Dat was te verwachten. Van Persie speelde, lang geleden, voor Feyenoord.

Bondscoach Danny Blind en Robin van Persie tijdens de voorbereiding voor een EK-kwalificatiewedstrijd in september. Beeld anp
Bondscoach Danny Blind en Robin van Persie tijdens de voorbereiding voor een EK-kwalificatiewedstrijd in september.Beeld anp

Vooral in Amsterdam fluiten ze voetballers graag uit. Ruud Gullit en Clarence Seedorf zijn de bekendste voorbeelden. Toen zij met AC Milan terugkeerden in hun geboortestad voor een wedstrijd tegen Ajax, werden ze voortdurend uitgefloten.

Bewondering slaat snel om in afkeer. Het ene moment leid je het Nederlands elftal naar de eindoverwinning op het Europees kampioenschap, het volgende word je uitgefloten door een paar honderd mafketels die tussendoor zingen dat je moeder een hoer is, zoals Gullit overkwam.

Een van de grootste nadelen van fluitconcerten is dat ze onvermijdelijk leiden tot columns en commentaren over een gebrek aan respect voor de speler in kwestie en de verloedering van de samenleving. De fluitconcerten worden overschat en te groot gemaakt.

Dat is te veel eer voor de fluitende tokkies. Het zijn maar fluitconcerten. Ze komen overal ter wereld voor, al heel lang, ze horen er gewoon bij.

Van Persie speelde meer dan honderd interlands en is topscorer aller tijden van Oranje. Vorig jaar maakte hij op het WK tegen Spanje een prachtig doelpunt waarmee hij wereldwijd bewondering oogstte.

Voor Van Persie bestaat in Nederland veel respect; te veel misschien wel. Vooral in het Nederlands elftal heeft hij de hoge verwachtingen vaak niet waar kunnen maken, ondanks die enorme hoeveelheid doelpunten.

In de top-10 van beste Nederlandse voetballers staat hij in de achterhoede; hartstikke mooi natuurlijk, maar zijn positie is lager dan op grond van zijn talent ooit werd verwacht. Maar toch, respect, ondanks bijvoorbeeld dat kinderachtige gedoe in 2012 toen hij tijdens het EK weigerde de pers te woord te staan.

Begin deze week lichtte Danny Blind zijn besluit toe om Van Persie 'voorlopig' niet te selecteren voor het Nederlands elftal. Voor dat besluit valt iets te zeggen. In het shirt van Fenerbahçe toonde Van Persie donderdag wat Blind bedoelde. Hij is, om de woorden van Blind te gebruiken, niet scherp en niet fris.

Hij oogde traag, slaagde er zelden in zo positie te kiezen dat hij kon worden aangespeeld en stelde de jonge verdedigers van Ajax nauwelijks op de proef. Van Persie is een schim van zichzelf geworden. Op grond daarvan is het besluit van Blind te billijken.

Maar zo eenvoudig is het niet. Voetballers van de statuur van Van Persie horen zelf het moment te kiezen dat ze geen deel meer uitmaken van Oranje. Daar heeft een bondscoach niets over te zeggen. Van Persie is na 101 interlands en 50 doelpunten onaantastbaar. Zo'n speler moet de kans krijgen zijn eigen toekomst te bepalen.

Door Van Persie niet te selecteren bezondigt Blind zich aan een staaltje machtsvertoon en diskwalificeert hij zichzelf. Het patroon is makkelijk te ontdekken. De honderdste interland van Van Persie duurde vorige maand een paar minuten, als invaller bij een veilige 2-0 voorsprong tegen Kazachstan. Het was een intense, onnodige vernedering.

Van Persie is afgeschreven door een beginnende bondscoach die zich na zijn promotie met Oranje ernstig blameerde. Door hem buiten een 24 spelers tellende selectie te laten voor twee vriendschappelijke wedstrijden, oefenpotjes zonder waarde, heeft Blind de fluitconcerten in de Arena overtroffen. Deze gesel is vele malen striemender.

Na de wedstrijd tegen Ajax werd Van Persie natuurlijk gevraagd wat hij ervan vond. Zijn reactie was waardig. De naam van Blind werd niet eens genoemd. Van Persie zei alleen maar dat zijn gevoel voor Oranje nog net zo sterk is als voorheen en dat een bondscoach daar geen enkele invloed op heeft.

Het moet maar een keer worden gezegd. Robin van Persie verdient meer respect.

Reageren? p.onkenhout@volkskrant.nl

Meer over