Column

Het echte gevaar is dat politici Wilders aan meerderheid helpen

Met gemengde gevoelens zag ik hoe Pim Fortuyn in 2002 de vaderlandse politiek opschudde. Door Fortuyn ging het na de koopkrachtplaatjesjaren van Paars weer over de kwaliteit van zorg en onderwijs en over waarden zoals de vrijheid van het individu. Fortuyn haalde graag het gedachtengoed van de Franse Verlichtingsfilosoof Voltaire aan: 'Ik ben het niet eens met wat je zegt, maar ik zal jouw recht om het te zeggen tot de dood toe verdedigen.'

null Beeld anp
Beeld anp

Fortuyn maakte onderscheid tussen de islam, die hij 'achterlijk' vond, en mensen afkomstig uit de islamitische cultuur. In Nederland was plaats voor iedereen die zich aan de wet hield. Een slecht gevoel kreeg ik wel van de halfslachtige manier waarop Fortuyn afstand nam van radicale en agressieve volgelingen, ook als die ronduit racistische of bedreigende taal uitsloegen. Waar was op die momenten de Voltaire in Pim?

Nu is het Geert Wilders die op de golven van de vluchtelingenstroom electorale hoogtepunten bereikt. In september riep Wilders op tot 'democratisch, geweldloos verzet' tegen de 'islamitische volksverhuizing'. Drie maanden later raakten in Geldermalsen twee agenten gewond toen ze bij een demonstratie tegen de komst van een azc werden aangevallen met klinkers, betonblokken en lawinepijlen. Verschillende inspraakavonden zijn afgeblazen. In Pannerden blies zwaar vuurwerk het raam aan scherven van een Somalisch gezin. De daders lieten een pamflet achter met een foto van Wilders en de tekst: 'Blank is beter, eigen volk eerst! Allochtonen moeten weg! Dit is pas het begin!'

Geweldloos en democratisch is dit verzet niet te noemen. De spanning in de samenleving is groot. Wilders eist na een terroristische aanslag steevast excuses van alle moslims, nu werd hij gevraagd om een reactie. Die kwam er: 'Politiek en pers kunnen de rambam krijgen. Neem zelf lekker afstand van jullie lafheid en verraad van Nederland aan de islam. Sukkels.' Een tweet als twee duimen omhoog voor zijn meest radicale volgelingen.

Gebrek aan consistentie kun je Wilders niet verwijten. De grens van het betamelijke was hij al overgegaan. Waar Fortuyn onderscheid maakte tussen een cultuur en het individu, wil Wilders gewoon 'minder, minder' Marokkanen. Democratie is ook maar relatief, getuige ons 'nepparlement'. Dat 'verzet' geweld kan legitimeren hebben we onder de Duitse bezetting geleerd. Wilders gooit olie op het vuur door te spreken van het 'verraad van Nederland'.

Een belangrijk verschil is wel dat het verzet zich destijds keerde tegen een fascistische buitenlandse bezetter. Wilders' verzet is gericht tegen een democratisch gekozen regering die westerse waarden probeert hoog te houden. Zoals de rechtsstaat, die ons juist onderscheidt van achterlijke gebieden waar het recht uit de loop van een geweer komt. De PVV is hier de achterlijke partij.

Dat Wilders een enge man is, is één. Dat deze enge man zoveel stemmen trekt is vervelend genoeg. De kans dat hij ooit een parlementaire meerderheid zal veroveren is gelukkig klein. De meeste Nederlanders zijn nog altijd verdraagzaam en verlicht. Het echte gevaar is dat politici 'van het midden' Wilders aan een meerderheid helpen, en daarmee aan echte macht.

Echt eng is daarom de positionering van de VVD als PVV-light. De beide VVD-troonpretendenten lonken opzichtig naar Wilders. Eerst beklaagde fractievoorzitter Halbe Zijlstra zich over de toenemende politieke correctheid in het land. Vervolgens stelde nummer twee van de lijst Edith Schippers samenwerking met de PVV niet uit te sluiten, zoals Mark Rutte wel deed na Wilders 'minder, minder'-Marokkanen uitspraak.

Beide vertegenwoordigers van de Vrijheid en Democratie hebben we niet gehoord over de rambam-tweet van Wilders. Ook de premier niet overigens. Wat moet Wilders doen om wel te worden uitgesloten door de partij die in haar beginselverklaring stelt dat het draait om 'de waarden vrijheid, verantwoordelijkheid, verdraagzaamheid, sociale rechtvaardigheid en gelijkwaardigheid van mensen'?

Wilders bedient zich van generalisaties en intimidaties die we sinds de Tweede Wereldoorlog niet meer in ons parlement hebben gehoord. Destijds was de politiek het erover eens dat daarvoor in ons landsbestuur geen plek is. Is dat nog steeds zo? Die duidelijkheid zijn de Nederlandse politici verschuldigd aan de echte verzetsstrijders. Trek de grens bij discriminatie en geweld. Neem onomkeerbaar afstand van de PVV. Zorgen over de huidige vluchtelingenstroom zijn terecht, maar samenwerking met Wilders biedt daarvoor geen oplossing.

Meer over